Uzasadnienie
Pismem z 21 V 2024 r. I. S. (dalej "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej.
Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 12 VI 2024 r. na wskazany w skardze adres do korespondencji.
Pismem z 17 VI 2024 r. (nadanym w placówce wyznaczonego operatora pocztowego w dniu 18 VI 2024 r. - akta sądowe, k. 13-14) skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 VIII 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "ppsa", skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi ma podstawę w art. 220 § 1 ppsa, stosownie do którego, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, którą jest m.in. wpis sądowy.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została skutecznie doręczona w dniu 12 VI 2024 r. na podany przez skarżącą adres do korespondencji. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła jednak wspomnianego wpisu, zamiast tego, złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 17 VI 2024 r. skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13; 20 I 2011 r., II OSK 2453/10; 27 VI 2008 r., II OSK 923/08 i 3 I 2008 r., I OSK 1829/07 – publ. CBOSA).
Powyższe obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ppsa, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.