Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 października 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przyznał skarżącemu J. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Sprzeciw od wyżej wskazanego postanowienia wniósł uczestnik postępowania - firma A S.A. w T., wskazując, iż decyzją Ministra [...] z dnia [...] lipca 2003 r. przyznano skarżącemu odszkodowanie w wysokości [...]zł. Do sprzeciwu załączył odpis tejże decyzji Ministra [...] a także odpisy postanowień Sądu [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. i [...] marca 2007 r., w których cofnięto J. M. przyznane wcześniejszymi postanowieniami zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw podlega odrzuceniu.
Kwestie wnoszenia sprzeciwu od postanowień i zarządzeń wydawanych przez referendarza sądowego reguluje art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), w świetle którego od rozstrzygnięć tych strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
W postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2007 r. (II OZ 288/07, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, iż z wykładni celowościowej uregulowań zawartych w Oddziale 2 Rozdziału 3 Działu V p.p.s.a., wynika, że ustawodawca, mówiąc o stronie postępowania dotyczącego przyznania prawa pomocy, utożsamia pojęcie "strony" z pojęciem podmiotu występującego z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, np. w art. 255 p.p.s.a. W przypadku uregulowania zawartego w art. 247 p.p.s.a. ustawodawca uściślił jeszcze pozycję procesową wnioskodawcy stanowiąc, iż przepis ten odnosi się tylko do strony występującej z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i będącej jednocześnie stroną skarżącą.
Wobec powyższego, stroną postępowania w przedmiocie prawa pomocy będzie jedynie wnioskodawca, bowiem tylko jego interesu prawnego dotyczy przedmiotowe postępowanie. (por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r., II OZ 153/06, niepubl, postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2005r., II OZ 655/05, niepubl.)
Podzielając wyżej przywołane stanowisko, Sąd uznał, uczestnik postępowania - firma A S.A. w T. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 października 2007r. zwalniającego skarżącego od kosztów sądowych i ustanawiającego adwokata, gdyż postanowienie to rozstrzyga kwestie prawa pomocy w incydentalnym, autonomicznym postępowaniu wszczętym wnioskiem J. M.. Wynik tego incydentalnego postępowania nie będzie miał przy tym żadnego wpływu na wynik zasadniczego postępowania sądowoadministracyjnego.
Uczestnik postępowania nie może również wywodzić swego prawa do zaskarżenia omawianego postanowienia referendarza sądowego z faktu omyłkowego doręczenie mu przez Sąd tegoż postanowienia z pouczeniem o możliwości wniesienia od niego sprzeciwu. Status strony postępowania sądowoadministracyjnego nie wynika bowiem tylko z faktycznego traktowania jakiegokolwiek podmiotu jako strony.
W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprzeciw odrzucił.