Uzasadnienie
W dniu 13 czerwca 2000 r. Wiktor B. zgłosił w Starostwie Powiatowym w A. zamiar budowy na działce o numerze geodezyjnym 10/98, położonej we wsi D., gmina N., tymczasowego drewnianego budynku gospodarczego, przeznaczonego do czasowego użytkowania w trakcie budowy domu, mającego służyć do przechowywania materiałów budowlanych, sprzętu i narzędzi.
Decyzją z dnia 29 czerwca 2000 r. Starosta A. powołując się na art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. wniósł sprzeciw wobec zamierzonej zgłoszonej budowy. Organ wskazał, że zgłoszony obiekt nie jest zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, o których to zwolnieniach mowa w art. 29 ustawy. Zwolnienie z art. 29 ust. 1 pkt. 3 ustawy "prawo budowlane" dotyczy realizacji obiektu na terenie budowy a z analizy akt wynika, że zgłaszający nie posiada pozwolenia na budowę na działce Nr 10/98. Stąd planowana inwestycja nie może być traktowana jako obiekt towarzyszący realizacji robót budowlanych.
W odwołaniu od tej decyzji Wiktor B. zakwestionował ważność sprzeciwu albowiem budowa tymczasowego budynku gospodarczego, przeznaczonego do czasowego użytkowania w trakcie budowy nie wymaga nawet zgłoszenia. Tymczasem organ I instancji zamiast o tym poinformować stronę zgłasza sprzeciw wobec zamiaru postawienia ww. obiektu. Wzniesienie tymczasowego budynku gospodarczego jest konieczne, gdyż odwołujący się ma zamiar wznieść na działce obiekty architektury ogrodowej, piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki, na wybudowanie których nie jest wymagane pozwolenie na budowę ale niezbędne jest miejsce do składowania materiałów i urządzeń potrzebnych do prac.
Decyzją z dnia 11 sierpnia 2000 r. Wojewoda P. po rozpatrzeniu ww. odwołania orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej. Organ odwoławczy stwierdził, że obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych oraz używane przy wykonywaniu robót budowlanych mają taki charakter najwcześniej z dniem uprawomocnienia się decyzji o pozwoleniu na budowę. Obiekt o tymczasowym charakterze, który inwestor zamierza wcześniej usytuować na nieruchomości gruntowej, zalicza się do wyszczególnionych w art. 3 pkt. 5 prawa budowlanego, wymagających pozwolenia na budowę. Z odwołania wynika, że na działce skarżącego, położonej we wsi D., nie będą mogły być prowadzone roboty budowlane związane z budową domu, ponieważ nie zostało udzielone skarżącemu pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego a zatem zgłoszony tymczasowy obiekt nie będzie służył do czasowego użytkowania w trakcie budowy domu.
W wywiedzionej do NSA skardze na powyższą decyzję Wiktor B. zakwestionował przyjętą przez organy kwalifikację zgłoszonego obiektu z art. 3 pkt. 5 prawa budowlanego podnosząc, iż jest to obiekt o jakim mowa w art. 29 ust. 1 pkt. 3 ustawy prawo budowlane, a taki nie wymaga ani pozwolenia organu ani uprzedniego zgłoszenia przez inwestora faktu jego usytuowania.
Wojewoda P. wniósł o oddalenie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała oddaleniu.
Sąd w całej rozciągłości podziela dokonaną w niniejszej sprawie przez organy obu instancji kwalifikację obiektu, opisanego w zgłoszeniu strony z dnia 13 czerwca 2000 r., do tymczasowych obiektów budowlanych o jakich mowa w art. 3 pkt. 5 ustawy "prawo budowlane" z 1994 r. a nie do obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt. 3 ustawy tj. nie wymagających pozwolenia ani nawet zgłoszenia. Przewidziane art. 29 ust. 1 pkt. 3 w związku z art. 30 ustawy prawo budowlane z 1994 r. wyłączenie spod obowiązku uzyskania pozwolenia i uprzedniego zgłoszenia obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy oraz ustawiania barakowozów używanych przy wykonywaniu robót budowlanych, badaniach geologicznych i pomiarach geodezyjnych, ma na celu wyłącznie umożliwienie sprawnego zorganizowania procesu budowlanego. Ażeby korzystać z przywileju nie zgłaszania faktu budowy takiego obiektu i nie ubiegania się o pozwolenie na jego budowę, zainteresowany podmiot winien wykazać, że obiekt ma pełnić służebną rolę dla prowadzonej budowy i jest bądź ma być usytuowany na terenie rozpoczętej bądź mającej być rozpoczętą inwestycji. W wyroku z dnia 17 marca 1999 r. /SA/Bk 1672/97 - ONSA 2000 Nr 1poz. 38/ Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział pogląd, że obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych oraz używane przy wykonywaniu robót budowlanych /art. 29 ust. 1 pkt. 3 ustawy prawo budowlane/ mają taki charakter najwcześniej z dniem uprawomocnienia się decyzji o pozwoleniu na budowę. Wcześniej usytuowane na nieruchomości gruntowej obiekty o tymczasowym charakterze, jak barakowozy czy obiekty kontenerowe, zaliczają się do wyszczególnionych w art. 3 pkt. 5 tej ustawy tymczasowych obiektów budowlanych wymagających pozwolenia na budowę. Podkreślić należy, że budowa tymczasowych obiektów o jakich mowa w art. 29 ust. 1 pkt. 3 prawa budowlanego jest wymieniona obok zagospodarowania terenu budowy, jako jedna z prac przygotowawczych towarzyszących rozpoczęciu budowy /art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt. 3 ustawy prawo budowlane/, a te można wykonywać tylko na terenie objętym pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem /art. 41 ust. 3 ustawy prawo budowlane/. Treść przepisu art. 29 ust. 1 pkt. 3 prawa budowlanego wyraźnie nawiązuje do związku objętego nim obiektu z realizacją robót budowlanych, terenem budowy i wykonywaniem robót budowlanych. Ponieważ skarżący na ów związek się powołał ale nie wykazał, że działka Nr 10/98, położona we wsi D., na której zamierzał usytuować sporny obiekt stała się terenem inwestycji, sprzeciw wobec zgłoszonego zamiaru budowy był zasadny a skarga podważająca jego legalność niezasadna. Zgodności z prawem sprzeciwu nie podważa wywód strony, że na zakupionej działce nie zamierza budować domu ale obiekty małej architektury, których wzniesienie nie wymaga pozwolenia na budowę. Pomijając to, że inny zamiar skarżący prezentował w zgłoszeniu z 13 czerwca 2000 r. /tu wyłącznie do zamiaru budowy domu nawiązywał/, zauważyć należy, że na budowę obiektów małej architektury potrzebne jest zgłoszenie /art. 29 ust. 1 pkt. 4 w związku z art. 30 ust. 1 pkt. 1 ustawy prawo budowlane/, a zatem usytuowanie na działce budynku do czasowego użytkowania o jakim mowa w art. 29 ust. 1 pkt. 3 prawa budowlanego, służącego do przechowywania materiałów budowlanych w trakcie wznoszenia obiektów małej architektury, też byłoby możliwe dopiero po zgłoszeniu faktu budowy na tej działce obiektów małej architektury i upływu 30 dni od daty tego zgłoszenia.
Stąd skarga podlegała oddaleniu /art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.