Wyrok NSA oz. w Białymstoku z 15 czerwca 2000 r., SA/Bk 41/00

Sprawa

sprawy ze skargi Mikołaja Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 24 grudnia 1999 r. (...) w przedmiocie nakazania podwyższenia komina w budynku kotłowni - oddala skargę.

Teza

Komin kotłowni nie jest odrębnym urządzeniem technicznym, lecz częścią budynku gospodarczego jako, obiektu budowlanego.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 25 października 1999 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. działając na podstawie art. 76 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska nakazał Sergiuszowi G., właścicielowi budynku gospodarczego, położonego w G., przy ul. S. 14 podwyższenie komina w tym budynku. W uzasadnieniu wskazano, że z wnioskiem o zmniejszenie uciążliwości dymienia z komina wystąpił właściciel sąsiedniej działki Mikołaj Z. Decyzję tę zakwestionował w odwołaniu Sergiusz G. podnosząc, że kotłownia istnieje od 9 lat i nigdy nie stwarzała żadnego zagrożenia ani uciążliwości dla otoczenia, natomiast skarga Z. wynika ze zwykłej złośliwości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia 24 grudnia 1999 r. (...) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 76 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać użytkownikowi maszyny lub innego urządzenia technicznego wykonanie w określonym czasie odpowiednich czynności zmierzających do ograniczenia ich uciążliwości dla środowiska. W wypadku niezastosowania się użytkownika maszyny lub innego urządzenia technicznego do ustaleń, o których mowa wyżej, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać unieruchomienie maszyny lub innego urządzenia technicznego, powodujących uciążliwości dla środowiska. Z treści tego przepisu wynika, że nakaz wykonania określonych czynności może dotyczyć wyłącznie maszyny lub innego urządzenia technicznego. W rozpatrywanej sprawie zaś przedmiotem postępowania nie jest ani maszyna ani urządzenie techniczne w rozumieniu przepisów tej ustawy. Postępowanie dotyczy bowiem budynku gospodarczego /kotłowni/ jako obiektu budowlanego, a konkretnie jego części obejmującej przewody kominowe. Badanie prawidłowości usytuowania komina oraz jego wpływu na środowisko należy zatem do organu budowlanego. W myśl art. 5 ust. 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane obiekt budowlany należy projektować, budować, użytkować i utrzymywać zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający m.in. ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich obejmującej, w tym ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza. Zgodnie natomiast z par. 42 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 grudnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140/ /błąd organu odwoławczego dotyczy organu wydającego rozporządzenie, data wydania rozporządzenia i miejsce jego publikacji - podkreślenie Sądu/ przewody kominowe powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu. Wymagania te uważa się za spełnione, jeżeli wyloty przewodów kominowych zostaną wyprowadzone ponad dach w sposób określony Polską Norma dla kominów murowanych. Z powyższych względów uznając, że wszczęte przez organ I instancji postępowanie nie znajduje oparcia w przepisach ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie w sprawie.

W skardze do NSA Mikołaj Z. wniósł o uchylenie decyzji w całości i wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ decyzja jest dla niego krzywdząca. Skarżący przytacza okoliczności wskazujące na wzrost uciążliwości komina kotłowni.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest bezzasadna, dlatego też podlega oddaleniu, rozstrzyganie w kwestii będącej przedmiotem sprawy nie należy do kompetencji organu samorządu gminy.

Na podstawie art. 76 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /t.j. Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ wójt gminy, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać użytkownikowi maszyny lub innego urządzenia technicznego, wykonanie w określonym czasie odpowiednich czynności zmierzających do ograniczenia ich uciążliwości dla środowiska. Nie ulega wątpliwości, iż przepis ten stanowi podstawę prawną do nakazania wykonania określonych czynności odnośnie maszyny lub innego urządzenia technicznego. Komin kotłowni nie jest odrębnym urządzeniem technicznym, lecz częścią budynku gospodarczego jako, obiektu budowlanego. Potwierdzeniem tego jest decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z 31 maja 1996 r. (...) udzielająca Sergiuszowi G. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego - piwnicy w budynku letniej kuchni na kotłownię. Zasady budowy przewodów kominowych regulują przepisy rozdziału 5 /par. 140-145/ rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./, zaś kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego należy do zadań organów nadzoru budowlanego /art. 84 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego/, a nie do organów samorządu gminy. Stąd też decyzja organu odwoławczego o uchyleniu decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie jest zgodna z prawem, albowiem decyzja nakazująca podwyższenie komina została wydana przez niewłaściwy organ.

Nadmienić należy, iż w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego niewłaściwie określono organ, który wydał rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także datę wydania rozporządzenia i miejsce jego publikacji, jednakże nieprawidłowość ta w żaden sposób nie rzutuje na zasadność podjętej decyzji. Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd skargę oddalił, jako bezzasadną na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.