Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rz. z dnia 11 lipca 2000 r. (...) wydana na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 15 grudnia 1999 r. (...) umarzająca postępowanie w sprawie usytuowania przez Jana O. blaszaka - "szczęki" na działce nr ewid. 579/4 położonej w S. przy ul. P. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, że użytkowany przez Jana O. punkt handlowy o wymiarach 1,60 m x 3,0 m o konstrukcji stalowo-drewnianej, obłożony na zewnątrz sidingiem a od wewnątrz boazerią drewnianą z dachem płaskim pokrytym blachą fałdowaną, ustawiony na kostce brukowej pod dachem Hali Targowej w jej parterowej części bez trwałego powiązania z gruntem nie nosi znamion obiektu budowlanego o którym mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ i jest obiektem tymczasowym /art. 3 pkt 5 wymienionej ustawy/ na postawienie którego zgodnie z art. 29 pkt 5a nie jest wymagane pozwolenie budowlane.
Od tej decyzji wniosła odwołanie Gmina dowodząc, że Jan O. wybudował pawilon handlowy bez wymaganego pozwolenia na gruncie do którego nie ma tytułu prawnego i zgody zarządcy tego terenu. Zdaniem odwołującego organ I instancji błędnie przyjął, iż na usytuowanie tego rodzaju obiektu nie jest wymagane prawem przewidziane pozwolenie budowlane.
Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym zbadano podniesione zarzuty oraz przeprowadzono rozprawę administracyjna na miejscu przedmiotu sporu z udziałem zainteresowanych stron.
Zostało stwierdzone, że punkt handlowy noszący znamiona straganu nie jest obiektem oderwanym od zasadniczej bryły Hali Targowej jest to obiekt przynależny od obiektu Hali Targowej, nie stanowi wyodrębnionej jej części w zakresie techniczno-użytkowym, wchłonięty jest w obszar jego powierzchni jako całość użytkowa działki nr 579/4 na której posadowiona jest Hala Targowa. Na posadowienie tego rodzaju obiektu nie jest wymagane pozwolenie budowlane ani też zgłoszenie.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na wyżej opisana decyzję złożyła Gmina Miasta S. i wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji zarzucając, iż zostały one wydane z naruszeniem art. 3 pkt 5, art. 30 ust. 1 pkt 1, art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego. W argumentach skargi zostało podniesione, że organy orzekające w sprawie błędnie przyjęły, iż obiekt ten nie jest oderwany od zasadniczej bryły Hali Targowej i nie stanowi wyodrębnionej jego części w zakresie techniczno-użytkowym a więc nie znajduje on odpowiednika w definicji art. 3 prawa budowlanego. Zdaniem skarżącej jest to obiekt budowlany tymczasowy na usytuowanie którego zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego wymagane jest zgłoszenie budowlane brak tego rodzaju zgłoszenia skutkuje wydaniem nakazu rozbiórki.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Stan faktyczny sprawy jest niekwestionowany, który sprowadza się do stwierdzenia, że Jana O. po 1 stycznia 1995 r. posadowił punkt handlowy o wymiarach 1,60 m x 3,0 m o konstrukcji stalowo-drewnianej, obłożony na zewnątrz sidingiem a od wewnątrz boazerią drewnianą z dachem płaskim pokrytym blachą fałdowaną, na kostce brukowej pod dachem Hali Targowej w jej parterowej części bez trwałego powiązania z gruntem. W ocenie organów obiekt został zakwalifikowany jako blaszak - "szczęka" na posadowienie jego nie jest wymagane pozwolenie na budowę ani zgłoszenia, a więc nie zachodzą przesłanki z art. 48 prawa budowlanego.
Z dniem 1 stycznia 1995 r. weszła życie ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, która w przeciwieństwie do poprzedniej nie przewiduje możliwości zalegalizowania budowy obiektu budowlanego wybudowanego bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy właściwemu organowi nadzoru budowlanego.
Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 cyt. ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30 tj. obiektów na wykonanie których pozwolenie nie jest wymagane.
Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 5 prawa budowlanego na budowę niektórych tymczasowych obiektów budowlanych nie jest wymagane pozwolenie na budowę, ale przedmiotowy obiekt do takich obiektów nie może być zaliczony. Ustalenie, czy po stronie inwestora ciąży obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę czy też dokonania zgłoszenia decyduje kwalifikacja obiektu budowlanego.
Zdaniem Sądu obiekt będący przedmiotem zaskarżonej decyzji o wymiarach 1,60 m x 3,0 m o konstrukcji stalowo-drewnianej, obłożony na zewnątrz sidingiem, od wewnątrz boazerią drewnianą z dachem płaskim pokrytym blachą fałdowaną, ustawiony na kostce brukowej pod dachem Hali Targowej w jej parterowej części bez trwałego powiązania z gruntem nosi znamiona tymczasowego obiektu budowlanego na usytuowanie którego zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego wymagane jest zgłoszenie budowlane. Brak tego rodzaju zgłoszenia skutkuje wydaniem nakazu rozbiórki.
Tymczasem organy orzekające w sprawie błędnie dokonały kwalifikacji wyżej opisanego obiektu przyjmując, iż jest to obiekt budowlany którego budowa nie wymaga pozwolenia budowlanego, ani dokonania zgłoszenia.
Z tych względów zaskarżona decyzja podlega uchyleniu w oparciu o art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.