Uzasadnienie
Starosta R. decyzją z dnia 13 października 2000 r. (...) po rozpoznaniu wniosku inwestora Polskiej Telefonii Komórkowej "C." Sp. z. o.o. W. sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z zamontowaniem anten nadawczo-odbiorczych na wieży budynku kościoła w Ś., wymiany odgromników na istniejących słupach nn i przygotowaniu pomieszczenia technicznego w wieży ww. kościoła usytuowanego na działkach nr ewid. 4029/2, nr ewid. 4029/4 położonych w Ś. - zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia ww. na roboty budowlane.
W podstawie prawnej tej decyzji wskazał przepis art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./., oraz art. 104 Kpa.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że inwestor złożył wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z zamontowaniem anten nadawczo-odbiorczych na wieży budynku kościoła w Ś. usytuowanego na działkach nr ewid. 4029/2, nr ewid. 4029/4 położonych w Ś. oznaczonych na planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy Ś. symbolem A16UK.
Przedłożony do wniosku projekt jest kompletny, posiada wymagane uzgodnienia i opinie, dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane a realizacja planowanej inwestycji nie narusza ustaleń planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Ś. zatem pozwala na wydanie decyzji zgodnie z żądaniem inwestora.
Odwołanie do Wojewody P. na wyżej opisaną decyzję złożyła Gmina Ś. zarzucając legalność ww. decyzji.
W argumentach odwołania wskazała na negatywny wpływ projektowanego namierzenia na środowisko. Wyjaśniła, że w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła na którym ma być zainstalowana antena nadawczo-odbiorcza znajduje się przedszkole, ośrodek zdrowia, komisariat policji z lokalnymi mieszkaniami oraz liczne budynki mieszkalne.
Usytuowanie tego rodzaju inwestycji będzie mieć negatywny wpływ na zdrowie osób zamieszkujących i przebywających w jej pobliżu dlatego nie wyraża zgody na zamontowanie ww. urządzeń.
W wyniku odwołania Wojewoda P. decyzją z dnia 27 listopada 2000 r. (...) stosownie do art. 28, art. 33 ust 1 art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz 138 par. 1 pkt 1 Kpa - utrzymał zaskarżoną decyzję mocy.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że inwestor do wniosku o pozwolenie na wykonanie robót budowlanych związanych z zamontowaniem anten nadawczo-odbiorczych na wieży budynku kościoła w Ś., usytuowanego na działkach nr ewid. 4029/2, nr ewid. 4029/4 położonych w Ś. dołączył;
1/ projekt budowlany zawierający wymagane opinie i uzgodnienia, 2/ dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane,
Projekt został opracowany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia spełnia wymogi ustalone w art. 35 ust. 1 i 2 prawa budowlanego.
Projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Ś. oznacza to, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującym prawem.
Odpowiadając na zarzuty podniesione w odwołaniu w kwestii negatywnego wpływu planowanej inwestycji na zdrowie osób zamieszkujących i przebywających w jej pobliżu zostało ustalone w oparciu o decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia 21 lipca 2 r. (...) oraz sporządzoną przez biegłego Wojewody D. w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko ocenę oddziaływania, że przy zastosowaniu objętych projektem rozwiązań ww. projektowana inwestycja nie będzie uciążliwa dla środowiska i ludzi.
W tym stanie faktycznym brak było podstaw do wydania decyzji odmownej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący: Wiktoria B., Władysława B., Teresa F., Franciszek R., Leopold W. nie sprecyzowali kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji, zarzucili jej legalność oraz wskazali na brak z ich strony zgody na realizację tego rodzaju inwestycji.
W dalszych argumentach skargi podnieśli brak po stronie inwestora dokumentu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż skarżący nie wnosili odwołania od decyzji organu I instancji, natomiast w skardze nie wskazali w jakim stopniu zaskarżona decyzja narusza ich prawa bądź ich interes prawny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona z przyczyn odmiennych niż zostało w niej podniesione.
Zakres sądowej kontroli decyzji administracyjnych z mocy art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ sprowadza się do zbadanie jej pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Oznacza to, że decyzja podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło mieć ono wpływ na wynik /art. 22 ust. 2 ustawy o NSA/.
Dokonując kontroli we wskazanym zakresie i nie będąc przy tym związany granicami skargi /art. 51 ustawy o NSA/, Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Przedmiotem skargi jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca inwestorowi Polskiej Telefonii Komórkowej "C." Sp. z.o.o. W. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z zamontowaniem anten nadawczo-odbiorczych na wieży budynku kościoła w Ś., wymiany odgromników na istniejących słupach nn i przygotowaniu pomieszczenia technicznego w wieży ww. kościoła usytuowanego na działkach nr ewid. 4029/2, nr ewid. 4029/4 położonych w Ś. W podstawie prawnej tej decyzji tej decyzji przywołano przepis art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./., oraz art. 104 Kpa.
Wyjaśnienia wymaga, że stosownie do ww. przepisów ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 28/.
Pozwolenie na budowę może być wydane wówczas, gdy został złożony wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zostało wykazane prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane /art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 /, oraz został dołączony projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami i pozwoleniami wymaganymi przepisami.
Projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę /art. 34 ust. 4 /.
Stosownie zaś do art. 35 ust. 4 prawa budowlanego organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań wyżej wymienionych.
Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, że inwertor nie przedłożył decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wzywany natomiast o przedłożenie tej decyzji wyraził stanowisko, że tego rodzaju inwestycja nie zmienia sposobu zagospodarowania terenu i nie wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ze wskazaniem na przepis art. 39 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Sąd nie podziela tego stanowiska i w ocenie Sądu roboty polegające na montażu nadajnika i anten telefonii komórkowej w wieży kościelnej powodują zmianę dotychczasową sposobu wykorzystywania ww. działek.
W konsekwencji realizacja tego rodzaju inwestycji wymaga w pierwszej kolejności ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu a jej brak stanowi niedopuszczalność wydania decyzji o pozwoleniu na usytuowanie tego rodzaju urządzeń.
Z wyżej naprowadzonych względów Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem prawa - uchylił decyzje obu instancji stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. O kosztach Sąd orzekł po myśli art. 55 ust. 1 tej ustawy.