Uzasadnienie
W dniu... maja 2011 r. H. V. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z... marca 2011 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności udzielenia zgody na pobyt tolerowany.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji do czasu doręczenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie, wskazując, iż wydalenie go z terytorium RP uniemożliwi mu wzięcie prawidłowego udziału w postępowaniu przed sądem i bronienie zajmowanego przez niego stanowiska, a także nie będzie zasadne w perspektywie możliwości rozpatrzenia pozytywnie skargi przez sąd. W przypadku wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do wyrządzenia znacznej szkody osobie skarżącego, a także zostaną spowodowane trudne do odwrócenia skutki. Z tych powodów słuszne jest wstrzymanie w całości wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawy p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Rady do Spraw Uchodźców z dnia... marca 2011 r., którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą cudzoziemcowi nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz stwierdzającą, że nie zachodzą okoliczności udzielenia zgody na pobyt tolerowany. Jednocześnie wskazać należy, iż w dniu... lutego 2010 r. Wojewoda... wydał decyzję o numerze..., która została następnie zmieniona decyzją Wojewody... z dnia... kwietnia 2010 r., w której orzeczono o wydaleniu H. V. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnić należy, iż wszczęcie postępowania o nadanie statutu uchodźcy (w niniejszej sprawie postępowanie to zostało wszczęte w związku z wnioskiem cudzoziemca złożonym... kwietnia 2010 r.) powoduje z mocy prawa wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu cudzoziemca do dnia doręczenia decyzji ostatecznej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy, a w toku postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy nie wydaje się decyzji o wydaleniu (art. 33 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2009 r. nr 189, poz. 1472 ze zm.). Ochrona przed wydaleniem przysługuje zatem do momentu zakończenia postępowania decyzją ostateczną.
Wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, które polega na zawieszeniu skutku prawnego wydania tej decyzji, oznacza, że do czasu rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny nie może być wykonana wydana uprzednio decyzja o wydaleniu cudzoziemca.
Wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Jedynym środkiem ochrony dla cudzoziemca jest zatem uzyskanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przymusowe opuszczenie terytorium Polski uniemożliwi zatem skarżącemu skorzystanie w pełnym zakresie z prawa do sądu. Udzielenie ochrony tymczasowej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie nadania statusu uchodźcy jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacji prawa do sądu.
Dlatego też w ocenie Sądu zasadne jest pozostanie skarżącego w Polsce do czasu zakończenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.