Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy H. N. V. (dalej zwany: "skarżącym" lub "stroną") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku oświadczył, że przebywa na terytorium Polski sam, nie ma wsparcia i nie może liczyć na niczyją pomoc. Skarżący wskazał, iż jedynym jego dochodem jest świadczenie na pokrycie kosztów pobytu na terenie RP, które otrzymuje z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 750 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).
Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składa się wpis od skargi w wysokości 300zł.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemiec otrzymuje pomoc od państwa polskiego, co świadczy o trudnej sytuacji materialnej w jakiej się znajduje. Skarżący jest cudzoziemcem, z akt sprawy wynika, iż opuścił terytorium swojego kraju i przebywa w Domu Dziecka w W. Skarżący nie uzyskuje dochodów z pracy. Ponadto, rozpoznając sprawę wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Z powyższych względów oraz kierując się zasadą zapewnienia prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych jest uzasadnione.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.