Uzasadnienie
Pismem z 7 maja 2010 r. uzupełnionym w dniu 12 lipca 2010r. oraz w dniu 26 lipca 2010r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2007r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, co następuje;
Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowieniem z 10 lipca 2008r. sygn.akt V SA/Wa 762/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji z [...] lutego 2008r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję z [...] listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu nałożonej kary pieniężnej.
Należy w tym miejscu wyjaśnić, iż w zakresie wyznaczonym przez art.61 § 3 in fine p.p.s.a. mieści się nie tylko zaskarżona decyzja, lecz również decyzja wydana przez organ I instancji. A zatem postanowienie z dnia 10 lipca 2008r. objęło swym zakresem także decyzję z dnia [...] listopada 2007r.
Sąd wyjaśnia również, iż przedmiotem skargi jest wyłącznie kwestia rozłożenia na raty należności z tytułu nałożonej kary pieniężnej. Pojęcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Sąd nie jest związany zarzutami skargi, jednakże orzeka w granicach danej sprawy w znaczeniu materialnoprawnym. Natomiast decyzja z [...] marca 2007r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej, którą skarżący wskazuje w pismach procesowych wykracza poza granice niniejszej sprawy w znaczeniu materialnoprawnym. A zatem wszelkie pisma przedstawione przez skarżącego a dotyczące sprawy o nałożenie kary pieniężnej nie mogą zostać rozpoznane w sprawie dotyczącej rozłożenia na raty należności z tytułu kary pieniężnej.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.