Uzasadnienie
Po odrzuceniu - z uwagi na brak wpisu - skargi na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, postanowieniem z 3 grudnia 2007 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 marca 2008 r. przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi.
W dniu 9 maja 2008 r. skarżący uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z..., który jest inwalidą.... Zamieszkują w mieszkaniu służbowym o pow.... m². Dochód netto rodziny na... osoby wynosi... zł, na co składa się świadczenie emerytalne skarżącego -... brutto, renta socjalna... – ok...., dochód... z alimentów -... zł. Wydatki skarżącego na utrzymanie mieszkania wynoszą czynsz -... zł, energia elektryczna -... zł, telefon -...zł, gaz -... zł, razem... zł. Na leki często brakuje pieniędzy. Ponadto skarżący oświadczył, iż pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Pani I. R. nadal pozostaje w mocy.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. – prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W tym miejscu zauważyć należy, iż mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia... grudnia 2007 r., które nie zostało zmienione, ani uchylone skarżący został zwolniony od kosztów sądowych i przyznano mu radcę prawnego. Wskazać należy, iż zwolnienie od kosztów sądowych nie ma mocy wstecznej, a Stronę, która została zwolniona od kosztów sądowych, traktuje się jako zwolnioną od tych kosztów od chwili złożenia przez nią wniosku o zwolnienie (v. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1995 r. sygn. akt II CRN 20/95).
Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym – wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 cytowanej ustawy). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Koszty sądowe obciążające wnioskodawcę w sprawie sprowadzają się do wpisu od skargi – określonego w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w wysokości 100 zł.
Zauważyć należy, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi. Dokonując takiej oceny, wzięto pod uwagę wysokość uzyskiwanego dochodu (ok.... zł netto na... osoby), ponoszone wydatki na utrzymanie oraz brak jakichkolwiek oszczędności pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Sytuacja w jakiej znalazł się skarżący, przemawia za przyjęciem, iż należy on do osób o ograniczonych środkach do życia, dla których poniesienie wpisu od skargi spowodowałoby uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego.
Odnosząc się natomiast do żądania zwolnienia od kosztów sądowych w całości i ustanowienia radcy prawnego, mając na uwadze ww. postanowienie z dnia 3 grudnia 2007 r., a także oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku z dnia 9 maja 2008 r., iż pełnomocnictwo dla r.pr. I. R. nadal pozostaje w mocy, wniosek należało w tej części oddalić jako bezprzedmiotowy.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.