Uzasadnienie
Postanowieniem z 04.10.2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił [...] [...] (zwanemu dalej: skarżącym) przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, adwokata.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14.10.2013 r., (k-24 akt sąd.) wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia na to postanowienie sprzeciwu - w terminie 7 dni od dnia doręczenia.
W dniu 22.10.2013 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 04.10.2013 r.
Postanowieniem z dnia 07.11.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższy środek zaskarżenia, jako wniesiony po upływie terminu.
Pismem z dnia 22.11.2013 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W jego uzasadnieniu wyjaśnił, iż jednodniowe opóźnienie w dotrzymaniu terminu spowodowane było złym stanem zdrowia, jakie miało miejsce w dniach 20 i 21 października 2013 r. i braku możliwości wysłania osobiście przedmiotowego sprzeciwu. Stan raptownego pogorszenia zdrowia, jak podniósł skarżący, wynikał z przebytej choroby nowotworowej i nie był wynikiem jego zaniedbania, czy niestaranności.
W kolejnym piśmie procesowym z dnia 18.12.2013 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu, skarżący dodatkowo wyjaśnił, iż jego choroba w dniach 20 i 21 października 2013 r. w postaci silnych bólów głowy spowodowana była usunięciem nowotworu, a przyjęte przez niego środki przeciwbólowe wraz z charakterem dolegliwości całkowicie wykluczyły jakiekolwiek racjonalne działania, co skutkowało niedotrzymaniem terminu. Oświadczył również, że nie korzystał z pomocy lekarza i służb medycznych bowiem ewentualna udzielona pomoc w przypadku jego choroby, jest nieskuteczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że złożenie w niniejszej sprawie sprzeciwu nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, czego wyrazem jest wydane w sprawie postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 listopada 2013 r. o odrzuceniu sprzeciwu.
Przechodząc zatem do meritum wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu taka okoliczność miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Skarżący, w ocenie Sądu, uprawdopodobnił przyczyny uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu. Przedstawił okoliczności, które uniemożliwiały mu dokonania czynności procesowej w terminie oraz wyjaśnił przyczyny nieskorzystania przez niego w dniach 20 – 21 października 2013 r. z pomocy służb medycznych.
W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił zatem okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.