Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 9 czerwca 2017 r. wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a przede wszystkim o konieczności jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika (pkt 3 pouczenia, k. [...] akt sądowych).
W dniu [...] lipca 2017 r. S.K. wniósł od powyższego wyroku własnoręcznie sporządzoną skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej w skrócie "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Według art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie mimo prawidłowego pouczenia skarżącego skarga kasacyjna została złożona z naruszeniem wymagań określonych w art. 175 § 1 p.p.s.a., co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
W orzecznictwie dominuje pogląd, zgodnie z którym sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OZ 585/10 - Lex nr 741852, z dnia 17 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2344/10 - Lex nr 992286, z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 776/13 – Lex nr 1443387, z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt I OSK 730/14 - Lex nr 1511166).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a.