Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 listopada 2011 r. K.R. reprezentowana przez pełnomocnika procesowego wniosła skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.
Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym i potwierdzającego takie umocowane w dacie wniesienia skargi oraz wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 17 stycznia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).
Pismem z dnia 24 stycznia 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia oraz dołączył odpis pełnomocnictwa udzielonego mu przez B.K. Ustanowiony pełnomocnik procesowy wyjaśnił przy tym, iż B.K. posiada wszelkie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej K.R. a pełnomocnictwo główne potwierdzające ten fakt znajduje się w aktach Oddziału Regionalnego ARiMR.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie.
Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącej. Brak takiego dokumentu stanowi więc brak formalny, którego nie uzupełnienie skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd.
Wskazać tu należy, iż zgodnie z treścią przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie natomiast z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w przypadku stwierdzenia przez sąd, że strona nie uzupełnienia braków formalnych w terminie 7 dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej do pisma z dnia 24 stycznia 2012 r. dołączył odpis pełnomocnictwa jednakże udzielonego mu przez B.K. wskazując przy tym, iż osoba ta jest umocowana do reprezentacji skarżącej na podstawie pełnomocnictwa głównego znajdującego się w aktach administracyjnych Oddziału Regionalnego ARiMR. W ocenie Sądu nie można uznać, iż powołanie się na pełnomocnictwo złożone w innej sprawie (administracyjnej) stanowi realizację obowiązku wykazania umocowania do reprezentacji. Podkreślić tutaj należy, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, które Sąd w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela, nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym przedłożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym, ani złożenie tegoż dokumentu do innej sprawy sądowoadministracyjnej (por. wyrok NSA z 23 sierpnia 2005 r. FSK 1955/04, postanowienie NSA z 19 kwietnia 2011 r. I FSK 1305/10, postanowienie NSA z 15 czerwca 2011 r. II FSK 1004/11, postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2010 r. II GSK 740/10 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu pomimo wezwania Sądu nie wykazano zatem w sposób skuteczny umocowania podpisującego skargę pełnomocnika do reprezentacji strony skarżącej. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi zaczął swój bieg od dnia 17 stycznia 2012 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 24 stycznia 2012 r.
Mając powyższe na uwadze zrealizowane zostały przesłanki obligujące Sąd do zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. a tym samym skarga podlega odrzuceniu.