Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 kwietnia 2012 r. profesjonalny pełnomocnik procesowy w imieniu K.R. wniósł skargę kasacyjną na postanowienie tut. sądu z dnia 23 lutego 2012 r., którym odrzucono skargę K.R. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.
Zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do sporządzenia skargi kasacyjnej w imieniu strony skarżącej oraz nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 maja 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).
Pismem z dnia 14 maja 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej dołączył odpis wniesionej skargi kasacyjnej oraz odpis pełnomocnictwa udzielonego mu przez B. K. Ustanowiony pełnomocnik procesowy wyjaśnił przy tym, iż B.K. posiada wszelkie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej K.R. a pełnomocnictwo główne potwierdzające ten fakt, znajduje się w aktach Oddziału Regionalnego ARiMR w O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Ponadto zgodnie z treścią art. 175 p.p.s.a. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącej. Brak takiego dokumentu stanowi więc brak formalny, którego nie uzupełnienie skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd.
Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie,
Brakiem skargi, o jakim mowa w wyżej powoływanym przepisie, jest również brak należytego umocowania do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z tym przepisem, brak potwierdzenia umocowania do sporządzenia skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania powoduje odrzucenie tej skargi przez sąd.
W przedmiotowej sprawie, wezwanie do nadesłania stosownego pełnomocnictwa zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 7 maja 2012 r., zaś termin do jego nadesłania upłynął bezskutecznie z dniem 14 maja 2012 r. Co prawda przy piśmie z dnia 14 maja 2012 r. nadesłano dokument wskazujący na umocowanie do sporządzenia skargi kasacyjnej, jednakże dokument ten - podobnie jak poprzednio składane pełnomocnictwo - podpisany został przez B.K., której umocowania do reprezentacji skarżącej nadal nie wykazano stosownym pełnomocnictwem. Wyjaśnić tutaj należy, iż jak wskazywano już w uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi, sąd nie może kierować się oświadczeniem pełnomocnika, iż osoba udzielająca mu umocowania do działania w sprawie jest uprawniona do działania w imieniu skarżącej na mocy dokumentu złożonego do innej sprawy. W pełni aktualne jest tutaj orzecznictwo sądów powoływane już na wcześniejszym etapie sprawy (por. wyrok NSA z 23 sierpnia 2005 r. FSK 1955/04, postanowienie NSA z 19 kwietnia 2011 r. I FSK 1305/10, postanowienie NSA z 15 czerwca 2011 r. II FSK 1004/11, postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2010 r. II GSK 740/10 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Obowiązek właściwego wykazania uprawnień do złożenia skargi kasacyjnej i występowania w sprawie w kontekście działania profesjonalnego pełnomocnika procesowego (adwokata) jest tak oczywisty, iż trudno nawet wyjaśniać jego znaczenie i sposób wykazania. Mając jednak na uwadze dwukrotne już nadesłanie w odpowiedzi na wezwanie sądu nieprawidłowego pełnomocnictwa wytłumaczyć należy dwie podstawowe kwestie w omawianym zakresie. Po pierwsze, zakres osób uprawnionych do występowania w charakterze pełnomocnika w sprawie administracyjnej i w sprawie sądowoadministracyjne jest różny (por. art. 33 k.p.a. oraz art. 35 p.p.s.a).
Tym samym osoba fizyczna uprawniona do zastępowania strony w postępowaniu administracyjnym może reprezentować (ewentualnie udzielać dalszego pełnomocnictwa) stronę skarżącą w postępowaniu sądowym wyłącznie wtedy gdy należy do kręgu osób fizycznych wymienionych w przepisie art. 35 p.p.s.a. Po drugie, zakładając nawet, iż ustanowiony pełnomocnik (tutaj B.K.) spełnia wymogi określone w art. 35 p.p.s.a., nie ulega wątpliwości sądu, iż stosowne pełnomocnictwo wykazujące tę okoliczność winno być dołączone do przedmiotowej sprawy sądowej (czego jednak nie uczyniono). Bliższe wyjaśnienia stanowiska sądu w tym zakresie odnaleźć można w powoływanym wyżej ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych.
Z tych względów działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., skargę kasacyjną strony skarżącej należało odrzucić.