Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 15 grudnia 2014 r. H.C. wystąpił o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa ARiMR z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
W uzasadnieniu wskazał, iż jego sytuacja materialna uzasadnia umorzenie kwoty określonej ww. decyzją, a ponadto jej wyegzekwowanie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jednocześnie zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżący może wnosić o wstrzymanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zdanie trzecie art. 61 § 3).
Wykładnia językowa powyższego zapisu jednoznacznie wskazuje, iż sąd może postanowić o wstrzymaniu tylko takiego aktu, który został wydany bądź podjęty w granicach tej sprawy, w której wszczęte zostało postępowanie sądowe ze skargi wnioskodawcy. Innymi słowy rzecz ujmując, skarżący może wystąpić o wstrzymanie wykonania – ale tylko tych aktów, które zostały podjęte w ramach postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym do sądu rozstrzygnięciem. W orzecznictwie przyjmuje się, że rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę (vide: post. NSA z 23.10.2007 r., sygn. akt I GSK 2218/06). To samo dotyczy instytucji wstrzymania wykonania.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja z Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej.
Sąd posiada kompetencje do zbadania i oceny nie tylko tych aktów ale również innych, z tym zastrzeżeniem, że mogą być nimi tylko te, które zostały podjęte w toku postępowania zakończonego zaskarżonym orzeczeniem. Kontrola sądowa w niniejszej sprawie ogranicza się zatem do aktów, które podjęto od złożenia wniosku o umorzenie należności, do dnia wydania decyzji w drugiej instancji, tj. [...] września 2014 r.
Natomiast decyzja Prezesa ARiMR z [...] lutego 2011 r. nr [...] została wydana w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż od tej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia Prezes ARiMR wydał postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. stwierdzające uchybienie terminu. Z dokumentów przedstawionych przez skarżącego oraz tych znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy nie wynika aby postanowienie to, jako kończące postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności, zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wobec tego wskazać trzeba, iż postępowanie w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności zostało ostatecznie zakończone, zaś decyzja Prezesa ARiMR z [...] lutego 2011 r., jako podjęta w tamtym, odrębnym postępowaniu nie może zostać wstrzymana w niniejszym, bowiem pozostaje poza jego granicami.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.