Uzasadnienie
I.R. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia w części należności z tytułu opłaty legalizacyjnej.
W dniu 2 czerwca 2010 r. (data nadania) skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu (PPF), uzupełnionym następnie dodatkowymi informacjami o stanie majątkowym i możliwościach płatniczych skarżącej.
Postanowieniem z 21 lipca 2010 r. skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i jednocześnie odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 30 lipca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 125 akt sądowych).
W piśmie z 25 sierpnia 2010 r. (data nadania) I.R. zawarła sprzeciw od powyższego postanowienia oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu.
Postanowieniem z 20 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 408/10.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od postanowień referendarza sądowego co do przyznania prawa pomocy, strona może wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia.
W niniejszej sprawie skarżąca otrzymała postanowienie referendarza w dniu 30 lipca 2010 r. Siedmiodniowy termin do złożenia sprzeciwu upłynął zatem w dniu 6 sierpnia 2010 r. Skarżąca złożył sprzeciw dopiero w dniu 25 sierpnia 2010 r. (data nadania pocztowego), nie dochowała więc ww. terminu.
Jednocześnie zaznaczyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 października 2010 r. nie uwzględnił wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu zaś zażalenie na ww. rozstrzygnięcie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 408/10.
Skutki naruszenia terminu do złożenia sprzeciwu określa art. 259 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze, że sprzeciw skarżącej został złożony po terminie, Sąd na podstawie powołanego art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji