Uzasadnienie
Pismem z 27.10.2017 r. T. Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, dalej "Prezes UKE" lub "organ" w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
W piśmie z 26.01.2018r. Spółka odniosła się do stanowiska Prezesa UKE wyrażonego w odpowiedzi na skargę zgodnie z którym do organu nie wpłynął wniosek Skarżącej o stwierdzenie nadpłaty i przed organem nie było prowadzone postępowanie w sprawie wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Spółka wskazała, że 28.02.2017 r. skierowała do organu pismo, w którym opisała nieprawidłowości związane z egzekucją należności. Stwierdziła, cyt.: "nieco aroganckie jest w ogóle uzależnianie zwrotu nadpłaty od składania specjalnych wniosków". Wskazała również, że w jej ocenie Prezes UKE wiedział o nadpłacie i wiedział, że Spółka czeka na jej zwrot.
Pismem z 12.04.2018 r. Sąd wezwał Skarżącą do nadesłania wniosku o stwierdzenie nadpłaty, którego dotyczy skarga na bezczynność Prezesa UKE z 27.10.2017 r.
Odpowiadając na wezwanie Spółka oświadczyła, cyt.: "w aktach sprawy [...] znajdują się pisma, w których wzywałem Prezesa UKE do niezwłocznego zwrotu skradzionych pieniędzy". Wyjaśniła, że nie nadawała pismom tytułu "prośba o stwierdzenie nadpłaty", ale Prezes UKE, cyt.: "doskonale wiedział, że prosząc o zwrot skradzionych pieniędzy, proszę o zwrot środków, których egzekucję kwestionowałem". Skarżąca załączyła ponowny – z 23.04.2017 r. - wniosek, w którym, cyt.: "słowo "skradzionych" zastępuje określeniem "bezprawnie wyegzekwowanych"".
Odpowiadając na wyjaśnienia Spółki organ poinformował, że do urzędu nie wpłynęło pismo datowane na dzień 23.04.2017 r.
W dniu 19.06.2018 r. Sąd wezwał Skarżącą do nadesłania dowodu wniesienia do organu pisma w sprawie wniosku o stwierdzenie nadpłaty, którego dotyczy skarga na bezczynność Prezesa UKE pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi z 29.06.2018 r. na wezwanie z 19.06.2018 r. Spółka powtórzyła wyjaśnienia złożone w piśmie z 23.04.2018 r. Dodatkowo wskazała, że w załączonym do wyjaśnień z 23.04.2018 r. wniosku o stwierdzenie nadpłaty błędnie wskazała datę 23.04.2017 r. zamiast daty 23.04.2018 r. Do pisma z 29.06.2018 r. załączyła natomiast skierowane do Prezesa UKE pismo z datą 02.07.2018r., w którym ponownie zażądała "zwrotu skradzionych pieniędzy".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należy odrzucić.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest bezczynność Prezesa UKE w sprawie wniosku o stwierdzenie nadpłaty.
Z treści skargi wynika, iż Spółka wnosiła do organu pisma w sprawie stwierdzenia nadpłaty. Wskazywała przy tym na wielokrotność swego działania oraz załączała pisma z wnioskami o zwrot nadpłaconych środków pieniężnych z datami po dacie wniesienia do tut. Sądu skargi na bezczynność.
Prezes UKE w odpowiedzi na skargę oraz wyjaśnieniach składanych po wszczęciu postępowania sądowego wskazywał, że nie otrzymał wniosków o stwierdzenie nadpłaty.
W toku postępowania przeprowadzonego przez tut. Sądem Spółka nie wykazała, że przed datą wniesienia skargi złożyła do organu administracji wniosek o stwierdzenie nadpłaty.
Uwzględniając okoliczność, iż organ nie otrzymał wniosku uznać wypada, iż skarga została złożona przedwcześnie. W obliczu przedstawionych dowodów należy uznać, że wniosek Spółki o stwierdzenie nadpłaty nie został złożony do organu administracji, w związku z czym postępowanie w jego przedmiocie nie zostało wszczęte. W takiej sytuacji Sąd nie jest uprawniony do kontroli bezczynności organu we wskazanym zakresie, bowiem przed datą wniesienia skargi organ nie dysponował wnioskiem Skarżącej.
W orzecznictwie nie ulega wątpliwości, iż przedwczesność jest przypadkiem niedopuszczalności, o którym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., I OZ 949/12 i z dnia 22 maja 2012 r., I OSK 973/12 oraz postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 11 marca 2010 r., III SAB/Wa 14/10, w Łodzi z dnia 23 stycznia 2013 r., II SAB/Łd 134/12 i z dnia 10 czerwca 2014 r., II SAB/Łd 51/14 i inne, wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.