Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2015 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym), skarżący – P. Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, bowiem od Świąt Wielkiej Nocy do 9 kwietnia 2015 r. był chory – uległ zatruciu pokarmowemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku na wstępie obowiązany jest zbadać dopuszczalność, terminowość i tryb jego złożenia.
Badając kwestię dopuszczalności na wstępie należy przypomnieć, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi (w niniejszej sprawie 7 dni) jest terminem ustawowym, nie podlegającym modyfikacji przez Sąd, a jedynie istnieje możliwość jego przywrócenia na zasadach określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została skarżącemu doręczona w dniu 10 marca 2015 r. Skarżący obowiązany był wnieść skargę, w trzydziestodniowym terminie, tj. do 9 kwietnia 2015r. Jak wynika z akt, skargę wraz z rozpoznawanym wnioskiem nadano na adres organu dnia 10 kwietnia 2015 r., wobec czego nastąpiło to z uchybieniem terminu do złożenia skargi. W konsekwencji skarżący uprawniony był wnieść o przywrócenie terminu do złożenia skargi, gdyż terminowi temu uchybił, dlatego też Sąd uznał, że wniosek skarżącego jest dopuszczalny.
Badając tryb i terminowość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, Sąd ustalił, że został on nadany wraz ze skargą na adres organu, czym zachowano prawidłowy tryb jego wniesienia. Odnośnie terminowości Sąd uznał, że przyczyny uchybienia podane przez skarżącego ustały 10 kwietnia 2015r., bowiem jak wskazał skarżący był on chory do dnia 9 kwietnia 2015 r., zatem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu.
Jak wykazano już wcześniej skarżący wraz z wnioskiem wniósł także skargę, wobec czego dopełnił warunek sine qua non jego rozpoznania, tj. dopełnił czynności o przywrócenie terminu której wnosi.
Sąd przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku na wstępie wyjaśnienia, że z uwagi na pewność obrotu prawnego przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 713/04).
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wniosku, przeszkodą w zachowaniu terminu do złożenia skargi były problemy zdrowotne tj. zatrucie pokarmowe, które wystąpiło u skarżącego od Świąt Wielkiej Nocy do 9 kwietnia 2015r.
Istotnie chorobę strony można zaliczyć do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu. Jednakże nie każda choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany lub nagły, czyli musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi uwiarygodnić, iż stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności może być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie albo karta leczenia szpitalnego. Inaczej mówiąc, należy uprawdopodobnić nie tylko sam fakt choroby, ale także wpływu stanu zdrowia strony na niemożność działania.
W niniejszej sprawie skarżący, poza własnym oświadczeniem, nie uwiarygodnił, że w ww. okresie był chory. Nie przedstawił w tym zakresie żadnego dokumentu uprawdopodobniającego podniesione twierdzenia np. zaświadczenia lekarskiego.
W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał należycie, że znajdował się w wyjątkowej, niezależnej od siebie sytuacji uniemożliwiającej zachowanie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2015 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że niniejszy wniosek o przywrócenie terminu jest niezasadny i dlatego orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a.