Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 stycznia 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 1277/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Magdalena Maliszewska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 20 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

Skarżący D. Z. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. była decyzją ostateczną. Stronie przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia rozstrzygnięcia organu za pośrednictwem tego organu.

W niniejszej sprawie organ - Główny Inspektor Transportu Drogowego - zamieścił w swojej decyzji pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi.

Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2014 r. wynika, iż doręczono ją skarżącemu w dniu 18 lutego 2014 r. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cytowana jako p.p.s.a) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym termin na wniesienie skargi przez D. Z. upłynął w dniu 20 marca 2014 r. Skarżący wniósł skargę nadając ją w urzędzie pocztowym w dniu 21 marca 2014 r., a więc po terminie, a ponadto skierował ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem sądowym (przykładowo patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt: II FSK 2198/09) oraz poglądami doktryny (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz pod red.

R Hausera oraz M. Wierzbowskiego, s. 319 i nast.), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego powoduje, iż sąd winien przekazać ją właściwemu w danej sprawie organowi administracji. Naruszenie w takim przypadku dyspozycji przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. powoduje, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez Sąd pod adres właściwego organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał przedmiotową skargę do Głównego Inspektora transportu Drogowego w dniu 31 marca 2014 r. (data wynikająca z książki nadawczej Sądu), a więc po terminie do wniesienia skargi.

Przepis art. 58 § 1 pkt 2) p.p.s.a. stanowi, że skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 3 powyższej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił skargę odrzucić.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 kwietnia 2016 r., dokument z 18 grudnia 2015 r., dokument z 23 czerwca 2015 r., dokument z 9 lutego 2015 r., dokument z 20 stycznia 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.