Uzasadnienie
D. Z. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i małoletnią córką. Skarżący wraz z żoną są właścicielami gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha, na które uzyskali dopłatę ze środków unijnych w kwocie 5 700 złotych rocznie. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 3 300 złotych brutto, przy czym z uwagi na zajęcie komornicze, wynagrodzenie skarżącego obniżane jest o kwotę 634 złotych. Wynagrodzenie netto za styczeń skarżącego wyniosło 1 732 złotych. W 2014 roku dochód skarżącego wyniósł 39 465 złotych. Żona skarżącego uzyskuje dochód z tytułu umów zlecenia, przykładowo sięgający w styczniu 2015 roku kwoty 567 złotych. W 2014 roku nie uzyskała dochodów. Na skarżącym i jego żonie ciąży szereg należności wynikających z zaciągniętych kredytów i pożyczek, skutkiem czego są kierowane do nich wezwania do zapłaty. Dotyczy to między innymi spłaty zaległości w spłacie kredytu sięgającej kwoty 99 042 złotych.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż jedyne systematyczne dochody uzyskiwane są przez skarżącego i w skali miesięcznej sięgają kwoty 1 732 złotych brutto. Dodatkowym dochodem jest wynagrodzenie żony skarżącego z tytułu umów zlecenia wynoszące około 567 złotych. Z przedłożonych dokumentów wynika przy tym, że ten dochód trzyosobowej rodziny, obciążają liczne spłaty zaciągniętych kredytów i pożyczek, które w znaczący sposób obniżają możliwość dysponowania przez skarżącego i jego żonę uzyskiwanymi z działalności zarobkowej kwotami. Oczywistym jest przy tym, że z kwoty tej członkowie rodziny skarżącego muszą pokryć zarówno opłaty związane z utrzymaniem domu, koszt wyżywienia, ubrań, czy też przedszkola córki.
Tym samym stwierdzić należy, iż z uwagi na skalę dochodów uzyskiwanych w rodzinie wnioskodawcy oraz ich obciążenie, poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i członków jego rodziny.
W związku z powyższym, uznać należy za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych ponad kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Podkreślenia wymaga bowiem, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy ma charakter konstytutywny i wywołuje skutki ex nunc, tzn. od daty wniesienia wniosku. Nie działa ono zatem z mocą wsteczną, lecz obejmuje swoim zakresem wszelkie przyszłe i potencjalne koszty sądowe, w tym również te opłaty sądowe, które mogą być następstwem zmian w obowiązującym ustawodawstwie (p. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04 – publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.