Uzasadnienie
Postanowieniem z 7 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. Z. i K. Z. (dalej skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej GITD) z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja GITD została doręczona skarżącym w dniu 3 marca 2016 r. i skoro termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, upłynął w dniu 4 kwietnia 2016 r., a datą przekazania tej skargi przez Sąd do organu był dzień 6 kwietnia 2016 r., będący w niniejszej sprawie dniem jej wniesienia, to przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem powyższego terminu.
W dniu 7 października 2016 r. skarżący złożyli zażalenie na ww. postanowienie, wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, należy zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/2005 (LexPolonica nr 390396) niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a., gdyż uchybienie terminowi określonemu w tym przepisie powoduje konsekwencje wskazane w art. 88 p.p.s.a., który stanowi, że spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie za pierwszy dzień terminu do złożenia wniosku o przywrócenie ww. terminu należy przyjąć 23 września 2016 r., w którym doręczono, jednemu ze skarżących, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi. W tym dniu bowiem strona powzięła informację, że nie dochowała terminu do złożenia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. Stwierdzić zatem należy, że dzień 23 września 2016 r. jest dniem, od którego należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia do Sądu. Termin ten upłynął w dniu 30 września 2016 r. W niniejszej sprawie, skarżący nadali w urzędzie pocztowym przedmiotowy wniosek w dniu 7 października 2016 r., zatem po upływie terminu.
Nadmienić należy, że do doręczenia postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi drugiemu ze skarżących doszło w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 26 września 2016 r., jednakże nawet gdyby przyjąć ten dzień jako początkowy do obliczenie powyższego terminu, wówczas tak policzony termin upłynąłby w dniu 3 października 2016 r., a jak wskazano powyżej wniosek ten został złożony w dniu 7 października 2016 r., więc również z uchybieniem przepisanego terminu.
Z powyższych względów, na mocy art. 88 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.