Uzasadnienie
Skarżąca – B. Spółka z o. o. z siedzibą w W., w terminie i prawem przewidzianym trybie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, którą Sąd postanowieniem z 7 października 2015 r. odrzucił. Powodem odrzucenia był fakt nieuiszczenia przez skarżącą należnego wpisu od skargi.
Pismem z 20 października 2015 r. (data wpływu 26 października 2015 r.) skarżąca wniosła od powyższego postanowienia zażalenie, a także zgłosiła "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej". W uzasadnieniu podała, że skarga została odrzucona z uwagi na nieuiszczenie przez nią należnego wpisu, przy czym uchybienie to nie było przez nią zawinione, gdyż nastąpiło w skutek niezawiadomienia jej w sposób prawidłowy o miejscu pozostawienia awizo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd na wstępie zaznacza, że mając na uwadze przebieg postępowania w niniejszej sprawie – ale do chwili wniesienia zażalenia, jak również wyjaśnienia skarżącej zawarte w piśmie z 20 października 2015 r. przyjął, że "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej" w rzeczywistości jest wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Po pierwsze dlatego, że w tej sprawie skarga kasacyjna nie była wnoszona, a po drugie, że terminowi do wniesienia samej skargi nie uchybiono. Jedyny termin jakiemu skarżąca w tej sprawie uchybiła do czasu wniesienia zażalenia to termin do uiszczenia wpisu od skargi. Za takim stanowiskiem przemawia również uzasadnienie wspomnianego wniosku.
Jednocześnie Sąd uznał, że ww. kwalifikacja wniosku skarżącej, tj. jako wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, nie narusza jej prawa do Sądu i jest logiczna z uwagi na przebieg sprawy. Niedopuszczalnym bowiem było by procedowanie przez Sąd w przedmiocie wniosku w jego brzmieniu zredagowanym przez samą skarżąca, tj. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, której wniesienie w tej sprawie nie miało miejsca. Nie można procedować w przedmiocie przywrócenia terminu, któremu nie uchybiono.
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o jego przywrócenie i uczyni to w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był ów termin, a we wniosku uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminu i uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W pierwszej kolejności należy zbadać terminowość zgłoszenia przez skarżącą rozpoznawanego wniosku. W tej mierze Sąd przyjął, że początek biegu terminu do złożenia ww. wniosku o przywrócenie terminu wyznacza data doręczenia skarżącej postanowienia odrzucającego skargę, z którego to powzięła informację o uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu. Jak wynika z akt postanowienie to skarżąca odebrała 17 października 2015 r. (z.p.o. k. 94), zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu był 26 października 2015 r. (24 października 2015 r. była to sobota). Z powyższego wynika, że skarżąca wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożyła w terminie.
Badając dopuszczalność przedmiotowego wniosku - o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd stwierdza, że na tym etapie postępowania, jest on niedopuszczalny i jako taki podlega odrzuceniu. Niedopuszczalne bowiem jest jednoczesne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej oraz środka zaskarżenia na postanowienie odrzucające pismo procesowe z powodu uchybienia terminu dokonania tej czynności.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że działanie polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie tego terminu wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i wewnętrznej sprzeczności ich podstaw. I tak wniosek o przywrócenie terminu jest oparty w całości na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi wprawdzie doszło, jednakże nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie.
Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło, a Sąd w tej kwestii zajął błędne stanowisko (postanowienie NSA z 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I GZ 280/10 http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.