Uzasadnienie
P. (dalej także "skarżąca") wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 kwietnia 2016 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 9 czerwca 2016 r. doręczono skarżącej wezwanie do uzupełnienia - w terminie 7 dni - braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia zgodnie z zasadami reprezentacji skarżącej oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej notarialnie kopii dokumentu, z którego wynika umocowanie J. G. do działania w imieniu skarżącej.
Skarżąca w dniu 24 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia.
W uzasadnieniu wniosku prezes zarządu spółki J. G. wskazała, że jako nowy prezes popiera złożone zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o pozostawieniu wniosku o przyznanie pomocy bez rozpoznania. Wyjaśniła, że poprzednie pismo zostało podpisane przez K. G. W międzyczasie zmienił się zarząd i teraz to ona pełni funkcję prezesa spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny powyższy wniosek przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 1 lipca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony podlega odrzuceniu.
Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") jest to, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W sytuacji, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.).
Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej albo z przyczyn formalnych, albo merytorycznych.
Jednym ze wskazanych wyżej warunków formalnych przywrócenia terminu do dokonania czynności, jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Obowiązkowi temu skarżąca uchybiła. W niniejszej sprawie doręczenie skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nastąpiło w dniu 9 czerwca 2016 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął zatem w dniu 16 czerwca 2016 r. Ponadto skarżąca winna złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia najpóźniej, w terminie 7 dni, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Sąd stwierdza, że powodem uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie może być zmiana na stanowisku prezesa spółki. Skarżąca do przedmiotowego wniosku dołączyła kserokopię uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników z 1 lutego 2016 r. odwołującą K. G. ze stanowiska prezesa zarządu spółki i powołującą w jego miejsce J. G. Sąd pragnie pokreślić, że w dniu wniesienia zażalenie na postanowienie, pozostawiające bez rozpoznania wniosek przyznanie prawa pomocy, tj. w dniu 20 maja 2016 r., prezesem skarżącej spółki była J. G. i to ona została wezwana do podpisania zażalenia oraz nadesłania oryginału lub uwierzytelnionej notarialnie kopii dokumentu, z którego wynika jej umocowanie do działania w imieniu skarżącej spółki.
W związku z powyższym termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia rozpoczął bieg od dnia następnego, po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonego zażalenia. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg 17 czerwca 2016 r. i upływał z dniem 23 czerwca 2016 r. Tymczasem wniosek skarżącej został skierowany bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 24 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) i został przekazany Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie - jako Sądowi właściwemu - w dniu 1 lipca 2016 r., a więc po upływie ustawowego terminu określonemu w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Stosownie zaś do przepisu art. 88 zd. 1 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z tej przyczyny na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w postanowieniu.