Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. P. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] grudnia 2008 r., z uwagi na niewyczerpanie trybu zaskarżenia.
W dniu 11 sierpnia 2009 r. (data nadania) skarżąca - reprezentowana przez adwokata P. G. – wniosła skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pod rygorem jej odrzucenia.
W wyznaczonym terminie brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony, zaś pismem z dnia 24 sierpnia 2009 r., skarżąca oświadczyła, iż skargę kasacyjną wniosła osobiście i nikogo nie upoważniała reprezentacji w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 października 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną.
Pismem z dnia 2 listopada 2009 r. skarżąca wniosła – sporządzone przez adw. P. G. - zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2009 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego ww. adwokata, do jego sporządzenia. Na wykonanie wezwania zakreślono stronie termin 7 dni od dnia jego doręczania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 4 stycznia 2010 r.
W zakreślonym terminie, który bezskutecznie upłynął w dniu 11 stycznia 2010 r., strona nie wykonała wezwania.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2009 r. odrzucające skargę kasacyjną.
Zażaleniem E.P. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 120/10, uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając, iż na gruncie przedmiotowej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien był wezwać do złożenia pełnomocnictwa również adw. P. G., nie zaś wyłącznie skarżącą E. P. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał adw. P. G. do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 2 października 2009 r. poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącą E. P., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W zakreślonym terminie, który bezskutecznie upłynął 17 lipca 2010 r., adresat nie wykonał wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwaną p.p.s.s) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był, przy ponownym rozpatrywaniu zażalenia skarżącej na postanowienie z dnia 2 października 2009 r. odrzucającego skargę kasacyjną, wziąć pod uwagę wytyczne wskazane przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 15 czerwca 2010 r.
W powołanym uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, iż gdy wnoszącym skargę jest pełnomocnik, który nie złożył pełnomocnictwa, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi – złożenia pełnomocnictwa – należy skierować do wnoszącego pismo pełnomocnika (por. post. NSA z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1658/06). Zauważył również, iż w piśmie z dnia 16 grudnia 2009 r. stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zwracającego akta sprawy do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w celu usunięcia dostrzeżonych braków wskazano, iż usunięcia braku należy dokonać poprzez wezwanie wnoszącej zażalenie do nadesłania pełnomocnictwa do sporządzenia zażalenia udzielonego adw. P. G. Okoliczność ta w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zwalniała jednak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do wezwania obok skarżącej, zgodnie z wytycznymi zawartymi w powyżej powołanym orzeczeniu, przede wszystkim adwokata, który sporządził zażalenie i który je podpisał, tak aby wykazał odpowiednie umocowanie.
Zgodnie z wyżej zawartymi uwagami niniejszy Sąd wystosował do adw. P.G. wezwanie do usunięcia braków zażalenia. Wezwanie to zostało odebrane w dniu 20 lipca 2010 r., zatem termin wykonania wezwania upłynął bezskutecznie 27 lipca 2010 r.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W niniejszej sprawie adresat nie wykonał przedmiotowego wezwania, co skutkować musiało odrzuceniem zażalenia.
W tej sytuacji na podstawie art. 178 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.