Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 września 2007 r. (sygn. akt. VI SA/Wa 729/07) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. i D. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia został doręczony skarżącym w dniu 23 października 2007 r. (k. 50 i 51).
W dniu 26 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, sporządzona osobiście przez skarżącego A. K. skarga kasacyjna od ww. wyroku z dnia 14 września 2007 r.
Stosownie do treści art. 175 § 1 oraz 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, przy czym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto, w myśl art. 178 p.p.s.a wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Pomimo pouczenia dokonanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego A. K., który jak wynika z akt sprawy nie posiada kwalifikacji koniecznych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., ICZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202).
Mając na uwadze powyższe działając w oparciu o art. 178 ustawy -
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.