Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2017r [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania M. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2016r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny rozbudowy budynku mieszkalno - usługowego zlokalizowanego na działce nr ew. [...] położonej w [...] przy ul. [...]i udzielającej L. i E. Z. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych z jednoczesnym nałożeniem obowiązku uzyskania przed przystąpieniem do użytkowania przedmiotowego obiektu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie – uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że sprawa niniejsza była już badana zarówno przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Kolejną decyzją z dnia [...] listopada 2016r, Nr [...] wydaną w oparciu o art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z 1994r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] ponownie zatwierdził projekt budowlany zamienny rozbudowy przedmiotowego budynku mieszkalno - usługowego i udzielił L. i E.Z. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych z jednoczesnym nałożeniem obowiązku uzyskania przed przystąpieniem do użytkowania przedmiotowego obiektu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Rozpatrując odwołanie od powyższej decyzji złożone przez M. B. organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotem niniejszej sprawy jest postępowanie dotyczące możliwości legalizacji istotnych odstępstw dokonanych przez inwestora które polegały na:
- - wykonaniu na I piętrze budynku dodatkowego okna w łazience, wykonaniu drzwi balkonowych z klatki schodowej zamiast luksferów, wykonaniu w kuchni zamiast projektowanych drzwi balkonowych podwójnych okna z drzwiami balkonowymi,
- - powiększeniu na drugim piętrze budynku klatki schodowej prowadzącej na I piętro, przesunięciu ściany zewnętrznej przez co uzyskano powiększenie pokoju, z którego wykonano dodatkowe drzwi balkonowe. W zachodniej elewacji zamiast drzwi balkonowych wykonano drzwi balkonowe z oknem. Ponadto wykonano płytę balkonową na całej elewacji zachodniej i części elewacji północnej,
- - wykonaniu poddasza na całym budynku, a nie jak przewidziano w projekcie na części istniejącej zmieniając przy tym konstrukcję dachu,
- - wykonaniu dwóch symetrycznych lukarn w dachu w sposób inny niż wskazany w zatwierdzonym projekcie, zmianie usytuowania okien dachowych.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż w związku z ujawnionymi odstępstwami decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2005r., Nr [...]wydaną w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane z 1994r. nałożono na L. i E. Z. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Jednocześnie zobowiązano inwestorów do wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem tj. zobowiązano do zamurowania za pomocą wyrobów budowlanych spełniających warunki klasy odporności ogniowej E I 60 przewidzianej dla ściany pełnej, otworów okiennych i drzwiowych usytuowanych w odległości mniejszej niż 4,0 m od granicy działek sąsiednich.
Zasadność wydania decyzji z dnia [...] maja 2005r., Nr [...], potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 72/08.
Stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.
W wyroku z dnia 1 kwietnia 2008r, sygn. akt VII SA/Wa 72/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał na konieczność bezspornego ustalenia czy wymóg zamurowania otworów okiennych i drzwiowych usytuowanych w odległości mniejszej niż 4,0m od granicy działek sąsiednich orzeczony decyzją PINB w [...] z dnia [...]maja 2005r., Nr [...] został przez inwestorów spełniony. W obszernym uzasadnieniu w/w wyroku wskazano, że w w/w decyzji PINB w [...] użyto sformułowania "zamurowanie". Sąd wskazał (za definicją słownikową) że " zamurować to zasłonić, zamknąć wypełnić coś murem" zaś wypełnić, to "uczynić coś pełnym", "stać się pełnym czegoś". W wiążącym w sprawie uzasadnieniu wyroku Sądu zatem zamurować to nie tylko wypełnić ale nadto spowodować zasłonięcie. W niniejszej sprawie w toku przeprowadzonych w dniu [...] marca 2014r. czynności kontrolnych organ powiatowy ustalił, iż inwestor realizując obowiązek, o którym mowa w decyzji z dnia [...] maja 2005r, Nr [...], zamurował otwory okienne w ścianie północnej budynku pustakami szklanymi typu luxfer.
Organ powiatowy przyjął, iż wskazane wyżej rozwiązanie spełnia obowiązek nałożony w/w decyzją. Zdaniem organu odwoławczego w realiach niniejszej sprawy oraz w świetle oceny prawnej zawartej w powołanym wyżej wyroku WSA w Warszawie, z opinią organu powiatowego o dopuszczalności zastosowania w/w materiału tj. luksferów nie sposób się zgodzić. [...] WINB wskazał, że zastosowanie przez inwestora do zamurowania otworów okiennych materiału przepuszczającego światło (szklane luksfery) spowodowało wprawdzie wypełnienie tychże otworów jednakże nie spowodowało zasłonięcia o którym mowa w w/w wyroku. Użycie materiału szklanego przepuszczającego światło wprawdzie ograniczyło widoczność niemniej jednak nie doprowadziło do zasłonięcia w rozumieniu, o jakim mowa w wyroku sądowym, a co za tym idzie także nie doprowadziło do wypełnienia obowiązku wskazanego w ostatecznej decyzji organu powiatowego z dnia [...] maja 2005r, Nr [...].
W ocenie organu odwoławczego z uzasadnienia objętej odwołaniem decyzji wynika, iż organ powiatowy nie odniósł się do pozostałych kwestii wskazanych w w/w wyroku Sądu tj. przede wszystkim dotyczących wykonania balkonów w elewacji budynku.
Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ta okoliczność winna być zbadana pod kątem zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem Sądu organ nie wyjaśnił z jakich powodów dopuszcza pozostawienie w/w balkonów (wyłączonych z użytkowania) w kontekście powołanych przepisów rozporządzenia oraz w sytuacji zbliżenia balkonów do granic działki. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2016r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał jedynie na ustalenia oględzin dokonanych w dniu [...] kwietnia 2009r z których wynika, że nad częścią parterową (stropodach nad garażem) wyłączono z użytkowania fragment tarasu poprzez wykonanie balustrad metalowych o wysokości 1,17m w odległości l,30m od elewacji zachodniej a od strony północnej w linii ściany piętra.
Ponadto wyłączono z użytkowania balkon nad I piętrem od strony północnej również poprzez wykonanie balustrad metalowych. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2016r, Nr [...]nie zawiera jednak żadnej analizy, o której mowa w wydanym w sprawie w/w wyroku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał wprawdzie na zgodność projektu zamiennego z warunkami określonymi w art. 35 ustawy Prawo budowlane z 1994r. niemniej jednak treść tego uzasadnienia nie zawiera poszerzonej analizy tego projektu, o której mowa w treści zapadłego w niniejszej sprawie wyroku z dnia 1 kwietnia2008r., sygn. akt VII SA/Wa 72/08, tj. dotyczącej między innymi wymogu przedstawienia dokładnie zwymiarowanego projektu zagospodarowania działki nr [...] wskazującego odległości w jakiej zlokalizowano ścianę zachodnią rozbudowy z otworami okiennymi od działki nr ew. [...] oraz odległości okien połaciowych na poddaszu od działki nr [...] (wymóg taki sformułowany został w treści decyzji z dnia [...] maja 2005r. Nr [...]).
Nadto organ odwoławczy zauważył, iż w uzasadnieniu objętej odwołaniem decyzji jakkolwiek, zgodnie z zaleceniami Sądu, organ stopnia podstawowego stwierdził zgodność inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego to jednak ze względu na lakoniczność powyższego stwierdzenia oraz brak w materiale dowodowym przekazanym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do tut. organu stosownej dokumentacji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie może dokonać oceny poprawności poczynionych w tej kwestii ustaleń. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji nie wykazał w sposób bezsporny zasadności wzięcia pod uwagę zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie budowy spornej inwestycji.
W tej sytuacji brak było podstaw do wydania przez organ stopnia podstawowego decyzji w oparciu o art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane z 1994r.
Wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy i wypełnia dyspozycję art. 138 § 2 Kpa oraz uzasadnia jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli inwestorzy L. i E. Z..
Skarżący podnieśli, iż w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy powołał się na okoliczność związania wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt: VII SA/Wa 72/08. W przedmiotowym wyroku Sąd określił, iż zamurowanie otworów okiennych i drzwiowych powinno "spowodować zasłonięcie". Między innymi z tego też względu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu I instancji przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, stwierdzając że wykonanie przez skarżącego nałożonego obowiązku poprzez zastosowanie w ramach wypełnienia szklanych luksfer, narusza ustalenie w/w wyroku. Zdaniem skarżących organ powinien był bezspornie ustalić, czy w kontekście przepisów ustawy Prawo budowlane i przepisów wykonawczych do w/w ustawy nałożony obowiązek został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną i zasadami wiedzy technicznej. Ograniczenie merytorycznego stanowiska organu odwoławczego do treści konkretnego wyroku nie jest - zdaniem skarżących - poglądem wystarczającym do zastosowania art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Kwestia badania sprawy przez pryzmat orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008 r. powinna opierać się na wykładni celowościowej, a nie literalnej w/w wyroku. Skarżący nie kwestionują, iż wobec zrealizowania otworów okiennych i drzwiowych w odległości mniejszej niż 4 metry od granicy sąsiedniej działki, przedmiotowe otwory należało zamurować. Zastosowanie powszechnie dopuszczonego do obrotu i certyfikowanego wyrobu budowlanego jakim jest luksfer dotychczas nie budziło żadnych wątpliwości w aspekcie wymogów wynikających z treści § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Bez wątpienia wypełnienie otworu okiennego czy też drzwiowego luksferami stanowi prawidłowe wykonanie obowiązku. To czy konkretny wyrób budowlany przepuszcza światło czy też nie - jest bezprzedmiotowe w niniejszej sprawie - bowiem wykonanie przez skarżącego obowiązku powoduje w istocie zasłonięcie zrealizowanych w ścianie szczytowej budynku otworów.
W załączeniu do skargi - jako dowód potwierdzający prawidłowość wykonania nałożonych obowiązków - skarżący przedkładają ocenę techniczną wykonanych robót budowlanych opracowaną w miesiącu marcu 2017 r. przez E. M., celem wykorzystania przedmiotowego dowodu w toku postępowania sądowego. Zarzut braku dokonania oceny przez organ I instancji oceny, czy inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (według konkretnej daty obowiązywania planu) jest nie uzasadniony. Organ zatwierdzając projekt budowlany dokonuje tej czynności m.in. po stwierdzeniu zgodności projektu budowlanego z ustaleniami mpzp. Organ nie ma obowiązku uzasadniać w decyzji dlaczego jego zdaniem podjęte rozstrzygnięcie nie narusza, czy też jest zgodne z ustaleniami planu. Jeżeli [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego miał w tym zakresie wątpliwości to mógł zlecić organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego stosując tryb o którym mowa w art. 136 Kpa lub też zażądać uzupełnia akt sprawy o konkretne dokumenty. Uchylenie się organu odwoławczego od zajęcia stanowiska w tej sprawie nie może stanowić podstawy do orzeczenia o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W konkluzji skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż decyzja prawa nie narusza dlatego skarga podlegała oddaleniu.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]listopada 2016r. Nr [...] i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Oznacza to, że żadne inne wady postępowania ani wady rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a.
Tylko zaistnienie tych warunków uzasadnia orzekanie kasacyjne. W rozpoznawanej sprawie warunki takie zaistniały dlatego organ odwoławczy trafnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a.
W niniejszej sprawie, organ nadzoru budowlanego stwierdził, że przy realizacji rozbudowy przedmiotowego budynku doszło do istotnych odstępstw od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną z upoważnienia Starosty S. w dniu [...] maja 2001 r. Istotne odstępstwa polegały w szczególności na umieszczeniu otworów okiennych i drzwiowych w miejscach nie przewidzianych w pierwotnym projekcie, wykonaniu płyt balkonowych, przebudowie klatki schodowej, nadbudowie poddasza, powiększona została powierzchnia użytkowa i kubatura przedmiotowego budynku, jak również wykonano dwie symetryczne lukarny dachowe różniące się od projektowanych oraz zmieniono usytuowanie okien dachowych w elewacji północnej.
W tych warunkach, decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2005 r., inwestorzy budynku zostali zobowiązani do przedstawienia w szczególności projektu zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót oraz roboty pozostałe do zakończenia budowy, zawierającego zwymiarowany zamienny projekt zagospodarowania przedmiotowej działki z uwzględnieniem odległości od granic działki ścian, w których umieszczono z odstępstwem od projektu okna. Ponadto inwestorom nakazano "zamurowanie za pomocą wyrobów budowlanych spełniających warunki klasy odporności ogniowej E I 60 przewidzianej dla ściany pełnej, otworów okiennych i drzwiowych usytuowanych w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki". Opisana wyżej decyzja, zapadła zgodnie z przepisu art. 51 ust. 1 pkt. 3 ustawy Prawo budowlane. Zasadność wydania decyzji z dnia [...] maja 2005r., Nr [...], potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 72/08, którym uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji wydaną na podstawie przepisu art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.
Z wiążącej oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku wynika, że w okolicznościach niniejszej sprawy organ nie miał podstaw do orzeczenia w trybie przepisu art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Inwestorzy nie wykonali bowiem obowiązków zgodnie z nakazem zawartym w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2005 r. Sąd wskazał, że inwestorzy byli w świetle ww. decyzji zobowiązani do "zamurowanie za pomocą wyrobów budowlanych spełniających warunki klasy odporności ogniowej E I 60 przewidzianej dla ściany pełnej, otworów okiennych i drzwiowych usytuowanych w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki".
Tymczasem w zaskarżonej decyzji organ oceniając wykonanie ww. obowiązku wykazał, że wypełnienie i zamurowanie to pojęcia tożsame. Zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy przyjąć należy, że inwestorzy przez to, że wypełnili otwory, nie wykonali obowiązku polegającego na zamurowaniu otworów nałożonego na nich decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2005 r.
Z oceny prawnej wynika również, iż organ nie przeprowadził także sprawdzenia, czy projekt zamienny jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Zdaniem Sądu jest to tym bardziej niezbędne, że inwestor dopuścił się istotnego odstępstwa od decyzji pozwolenia na budowę, polegającego na powiększeniu powierzchni użytkowej i kubatury budynku, jak również zmiany elementów elewacji budynku i formy dach.
W ocenie Sądu, organ nie dokonał także sprawdzenia przedmiotowego projektu zamiennego pod względem zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Nie zbadał, czy projekt odpowiada wymogom opisanym w decyzji z dnia [...] maja 2005 r., w szczególności wymogu przedstawienia dokładnie zwymiarowanego zamiennego projektu zagospodarowania przedmiotowej działki nr [...] wskazującego odległości, w jakiej zlokalizowano ścianę zachodnią rozbudowy z otworami okiennymi od działki nr ewid. [...] oraz odległości okien połaciowych na poddaszu od działki nr ewid. [...].
Ponadto organ zatwierdzając projekt zamienny nie odniósł się wyczerpująco do kwestii wykonania balkonów w elewacji budynku, uznając za wystarczające wyłączenie ich z użytkowania. Nie wykazał, z czego wywodzi dopuszczalność ich pozostawienia w okolicznościach ich zbliżeniem do granic działki i w kontekście przepisów warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Rozpoznając sprawę ponownie organ powinien więc zastosować się do wiążącej oceny prawnej i wyjaśnić sprawę w świetle wskazanym przez Sąd.
Obowiązku tego organ pierwszej instancji nie wykonał, a zatwierdzając ponownie projekt budowlany zamienny ograniczył się do stwierdzenia, że " inwestorzy wykonali obowiązek nałożony decyzją Nr [...] z dnia[...].05.2005r utrzymaną w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...].08.2005r tj. przedłożyli projekt budowlany zamienny opracowany przez osobę uprawnioną, który po wielokrotnych uzupełnieniach, spełnia warunki określone w art.35 ust.1 - Prawa budowlanego z 1994r, oraz wykonaniu czynności i robót budowlanych doprowadzających obiekt do stanu zgodnego z prawem oraz to, że przedmiotowa rozbudowa budynku mieszkalno-usługowego jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz warunkami zabudowy określonymi w decyzji Nr [...] z dnia [...].02.2001r znak: [...] wydanej przez Burmistrza Miasta [...]w oparciu o obowiązujący w okresie rozbudowy obiektu plan zagospodarowania przestrzennego m. [...] zatwierdzony Uchwałą Nr [...] w [...] z dnia [...].04.1982r i jego późniejszymi zmianami a dokonane w toku wykonywania robót budowlanych odstępstwa nie dotyczyły zagospodarowania działki a tym samym nie naruszały ustaleń w/w planu zagospodarowania przestrzennego m. [...] oraz w/w decyzji o warunkach zabudowy na podstawie, której Starosta [...] zatwierdził projekt pierwotny i udzielił pozwolenia a rozbudowę obiektu".
Trafnie wskazał organ odwoławczy, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie i wychodzi poza zakres uzupełniającego postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 136 k.p.a. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organ odwoławczy wskazał na konieczność wyjaśnienie wszystkich kwestii wskazanych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 72/08.
Mianowicie wyjaśnienia wymagała kwestia dotycząca wykonania balkonów w elewacji budynku, która jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winna być zbadana pod kątem zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ powinien wyjaśnić z jakich powodów dopuszcza pozostawienie w/w balkonów (wyłączonych z użytkowania) w kontekście powołanych przepisów rozporządzenia oraz w sytuacji zbliżenia balkonów do granic działki. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie stwierdził, iż w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2016r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał jedynie na ustalenia oględzin dokonanych w dniu [...] kwietnia 2009r z których wynika, że nad częścią parterową (stropodach nad garażem) wyłączono z użytkowania fragment tarasu poprzez wykonanie balustrad metalowych o wysokości 1,17m w odległości l,30m od elewacji zachodniej a od strony północnej w linii ściany piętra.
Ponadto wyłączono z użytkowania balkon nad I piętrem od strony północnej również poprzez wykonanie balustrad metalowych. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2016r, Nr [...] nie zawiera jednak żadnej analizy, o której mowa w wydanym w sprawie w/w wyroku. Organ pierwszej instancji nie odniósł się wyczerpująco do kwestii wykonania balkonów w elewacji budynku, uznając za wystarczające wyłączenie ich z użytkowania. Nie wykazał, z czego wywodzi dopuszczalność ich pozostawienia w okolicznościach ich zbliżeniem do granic działki i w kontekście przepisów warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Zgodzić należy się z organem odwoławczym, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazując na zgodność projektu zamiennego z warunkami określonymi w art. 35 ustawy Prawo budowlane z 1994r. nie dokonał poszerzonej analizy tego projektu dotyczącej między innymi wymogu przedstawienia dokładnie zwymiarowanego projektu zagospodarowania działki nr [...] wskazującego odległości w jakiej zlokalizowano ścianę zachodnią rozbudowy z otworami okiennymi od działki nr ew. [...] oraz odległości okien połaciowych na poddaszu od działki nr [...] (wymóg taki sformułowany został w treści decyzji z dnia [...] maja 2005r. Nr [...]).
Nadto organ odwoławczy słusznie zarzucił organowi pierwszej instancji brak wykazania zasadności wzięcia pod uwagę zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie budowy spornej inwestycji i szczegółowego uzasadnienia zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Należy podkreślić, iż z oceny prawnej zawartej w wyroku z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 72/08 nie wynika obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zamiennego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie budowy spornej inwestycji. W postępowaniu legalizacyjnym badaniu podlega zgodność projektu zamiennego z ustaleniami aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji nie wynika aby organ dokonał takiego sprawdzenia.
Trafnie wskazał organ odwoławczy, że w świetle oceny prawnej zawartej w powołanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zamurowanie otworów okiennych w ścianie północnej budynku pustakami szklanymi typu luxfer przepuszczającymi światło wprawdzie ograniczyło widoczność niemniej jednak nie doprowadziło do zasłonięcia w rozumieniu, o jakim mowa w wyroku sądowym, a co za tym idzie także nie doprowadziło do wypełnienia obowiązku wskazanego w ostatecznej decyzji organu powiatowego z dnia [...] maja 2005r, Nr [...].
Zarzuty skarżących dotyczące zastosowania wyrobu budowlanego jakim jest luksfer stanowią polemikę z wiążącą oceną prawną dlatego nie zasługują na uwzględnienie.
Prawidłowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).