Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Nr [...]/2011 z dnia [...] lutego 2011 r., Starosta [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane - zatwierdził dla J. N. projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, na terenie działki nr ew. [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...], według załączonej dokumentacji.
Po rozpoznaniu odwołania J. P., Wojewoda [...] decyzja z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] - uchylił całości ww. decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się upoważnienie z dnia [...] stycznia 2011 r., którym J. N. upoważniła M. B. do "załatwienia wszelkich formalności związanych z realizacją projektu wewnętrznej instalacji gazowej dla budynku mieszkalnego w m-ci [...], ul. [...] dz. [...] - Złożenie dokumentacji, odbiór decyzji i formalności związanych z wyżej wymienioną inwestycją zarejestrowania dziennika budowy." Wprawdzie w aktach sprawy brak jest dowodu opłaty złożenia ww. pełnomocnictwa nie ma to jednakże wpływu na ważność udzielonego pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Tymczasem zarówno zaskarżona decyzja, jak i wezwanie Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...], zostały wysłane bezpośrednio do J. N., pominięto zaś całkowicie M. B. Zdaniem organu drugiej instancji w świetle ww. wskazań zachodzi konieczność uchylenia skarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, organ odwoławczy nie może konwalidować powyższych nieprawidłowości.
Ponadto organ drugiej instancji wskazał, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że działka nr ew. [...] obr. [...] wraz ze znajdującym się na niej budynkiem mieszkalnym, stanowi współwłasność J. N., W. P. oraz
J. P. Tymczasem organ pierwszej instancji zaniedbał obowiązku zarówno zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania w sprawie przedmiotowej inwestycji, jak i o zamiarze wydania decyzji, czym uniemożliwił wypowiedzenie się stronom, co do zebranych dowodów. J. P. - jeden ze współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości - złożył odwołanie od decyzji Starosty podnosząc, że sprzeciwia się podłączeniu projektowanej instalacji gazowej do istniejącego przyłącza. Nie sprzeciwia się przy tym budowie przedmiotowej instalacji gazowej, jako takiej. J. N. dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, gdzie wskazuje m.in. że ma zgodę współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości na wykonanie robót objętych wnioskiem o pozwolenia na budowę. Jednakże zarówno z treści odwołania J. P., jak i treści jego pisma z dnia [...] kwietnia 2011 r. powstają uzasadnione wątpliwości, czy J. N. może wykazać się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Brak prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane skutkuje niemożnością udzielenia pozwolenia na budowę (a contr ario art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane).
Dodatkowo organ drugiej instancji wskazał na nieprawidłowości w egzemplarzu projektu budowlanego - mapa będąca najprawdopodobniej projektem zagospodarowania działki lub terenu (brak nazwy mapy) nie tylko nie zawiera części opisowej, to jeszcze jest nie uwierzytelnioną kserokopią mapy zasadniczej.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J. N. Skargę uzupełniła pismem procesowym i stanowiskiem wyrażonym na rozprawie. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Podniosła, że inwestycja dotyczy mieszkania na nieruchomości, które pozostaje w jej wyłącznej dyspozycji. Współwłaściciel nieruchomości dąży do pozbawienia jej warunków do użytkowania tego lokalu w związku z postępowaniem sądowym.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Zaskarżona decyzja nie odpowiada przepisom prawa, zapadła z naruszeniem art. 138 § 2 k.p.a.
Przepis art. 138 § 2 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.
W ocenie Sądu nie zachodziły okoliczności uzasadniające rozstrzygniecie objęte zaskarżona decyzją.
Brak doręczenia decyzji organu pierwszej instancji pełnomocnikowi strony, a bezpośrednio stronie nie można uznać za przesłankę do orzeczenia jak w zaskarżonej decyzji - tym bardziej, że sama strona tej okoliczności nie podnosiła.
Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona wszystkim współwłaścicielom nieruchomości objętej inwestycją. J. P. natomiast skorzystał z prawa odwołania i przedstawił stanowisko w sprawie, które będzie mogło zostać rozpoznane w postepowanai przed organem drugiej instancji.
Rozpoznając sprawę merytorycznie organ drugiej instancji dokonana oceny tego, czy inwestorka dysponuje prawem do nieruchomości na cele niniejszej inwestycji. Tu nie można odwołać się li tylko do jej oświadczenia złożonego przed organem pierwszej instancji, skoro zdaje się być ono kwestionowane przez innego współwłaściciela. Organ oceni, czyjego zgoda na wykonanie niniejszej inwestycji jest wymagana, a jeżeli tak jakie jest jednoznacznie jego stanowisko. Nie będzie też przeszkód do oceny projektu budowlanego pod względem zgodności z przepisami prawa w szczególności w świetle przepisu art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).