Uzasadnienie
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...], działając w oparciu o art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. nr 98 z 2000 r. poz. 1071 z późn. zm. zwanym dalej kpa) w związku z art. 35 ust. 6, 7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) wymierzył Staroście Powiatu T. karę w wysokości 11.000 złotych za 22 dni zwłoki w postępowaniu nr [...], w sprawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...] (budynek) i nr [...], [...], [...], [...] i [...] w P. przy ul. [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, iż w trakcie przeprowadzonej analizy przekazywanych przez Starostwo Powiatowe w Z. uwierzytelnionych kopii rejestrów: wniosków o pozwolenie na budowę oraz decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzono, że decyzja z dnia 30 listopada 2006r., została wydana po upływie terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, w związku z czym wszczął postępowanie w przedmiocie naliczenia kary. Jednocześnie wyjaśnił, iż do obliczenia terminu załatwienia sprawy będzie miał zastosowanie przepis w brzmieniu obowiązującym w dniu wszczęcia postępowania który przewiduje, iż w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.
Wojewoda [...] podkreślił, iż w związku z kontrolą akt sprawy, biorąc pod uwagę wyjaśnienia udzielone w tej sprawie przez Starostę pismem z dnia 6 lipca 2007r., ustalił ostateczny wymiar kary w wysokości 11.000 zł za przekroczenie o 22 dni terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, zgodnie ze stwierdzonym stanem faktycznym: wpływ wniosku o pozwolenie na budowę nastąpił w dniu 4 września 2006r., a decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę została wydana w dniu 30 listopada 2006r., czyli po upływie 87 dni.
Ponadto Wojewoda [...] podał, iż nie uwzględnił okresu oczekiwania przez organ na uzupełnienie wniosku o pozwolenie na budowę nałożonego postanowieniem z dnia [...] października 2006r., wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.
Zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007r., wniósł Starosta T., który podniósł zarzut naruszenia art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 88 a ust. 1 pkt 1 a ustawy Prawo budowlane - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
W opinii organu odwoławczego, Wojewoda [...] zastosował prawidłowy stan prawny. Prawidłowo również określił początek biegu terminu na dzień 4 września 2006r., kiedy do organu wpłynął wniosek inwestora o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego. Dla zachowania terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, decyzja w sprawie pozwolenia na budowę powinna być wydana dnia 8 listopada 2006r., a wydana została w dniu 30 listopada 2006r. co oznacza przekroczenie terminu o 22 dni.
Organ II instancji wskazał, powołując się na orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że argumenty zawarte w zażaleniu Starosty T. nie zasługują, na uwzględnienie. Zarzut dotyczący wstrzymania biegu terminu poprzez wydanie postanowienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane jest niewłaściwy.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zgodził się, również ze stanowiskiem Starosty T., iż okres od chwili rozesłania zawiadomienia dla stron o możliwości wypowiedzenia się o zebranych dowodach i materiałach do chwili uzyskania przez organ administracyjny potwierdzenia otrzymania tego zawiadomienia, jak również wyznaczony przez organ termin dla stron na zapoznanie się z materiałem dowodowym, podlegał odliczeniu od terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane.
Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007r., stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wniósł Starosta T. Zdaniem skarżącego, postanowienie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, wstrzymuje bieg terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy. Potwierdza to zarówno orzecznictwo sądów administracyjnych, jak i stanowisko wyrażone w komentarzu do ustawy Prawo budowlane autorstwa prof. Z. Niewiadomskiego, (Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2007r.).
Z uwagi na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jako naruszającego prawo materialne i formalne.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Administracyjny stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z poźn. zm.), kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a).
Przepis art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r. (Dz. U. Nr 93, poz. 888) precyzyjnie określa granice czasowe rozpoznania wniosku i wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stanowiąc jednocześnie, iż za przekroczenie 65 dniowego ustawowego terminu wymierzana jest kara w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.
Termin liczy się od dnia wszczęcia postępowania, co następuje z dniem doręczenia właściwemu organowi wniosku o pozwolenie na budowę (art. 61 § 3 kpa).
W niniejszej sprawie wniosek inwestorski K. R. wpłynął do Starostwa Powiatowego w Z. w dniu 4 września 2006r., natomiast decyzja kończąca postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę wydana została w dniu 30 listopada 2006r.
W toku postępowania organ na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane zobowiązał inwestorkę do usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym, określając termin wykonania obowiązku.
Zgodnie z art. 35 § 8 ustawy Prawo budowlane do wskazanego terminu 65 dni na załatwienie sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
Skoro intencją ustawodawcy było wyłączenie z terminu do wydania decyzji okresów zwłoki między innymi zawinionych przez inwestora lub opóźnień powstałych z przyczyn niezależnych od organu prowadzącego postępowanie to należy zgodzić się ze skarżącym, iż termin wyznaczony na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane do usunięcia merytorycznych braków w projekcie budowlanym podlega także odliczeniu od terminu, w którym powinna być wydana decyzja o pozwoleniu na budowę.
Stanowisko takie wydaje się tym bardziej zasadne, gdy zważy się na konsekwencje przewidziane w przypadku bezskutecznego upływu terminu wyznaczonego na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Organ wydaje wówczas decyzje o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę co oznacza, że braki merytoryczne projektu budowlanego są tak istotne, że uniemożliwiają jego sprawdzenie w rozumieniu art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie, mając świadomość rozbieżności w orzecznictwie dotyczących powyższej kwestii (odliczenia od biegu terminu z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane terminu wyznaczonego postanowieniem wydanym na podstawie art. 35 ust.
3) podziela pogląd aprobujący stanowisko, że także termin wyznaczony na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane podlega odliczeniu od czasu, w którym powinna być wydana decyzja o pozwoleniu na budowę (taki pogląd wyraził także Sąd w wyroku z dnia 25 kwietnia 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 232/06, Lex nr 204972).
W niniejszej sprawie postanowienie takie zostało wydane w dniu 12 października 2006r., i doręczone inwestorce w dniu 18 października 2006r., która w dniu 9 listopada 2006r., uzupełniła braki projektu budowlanego.
Należy jedynie wskazać, iż organ wydając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, postanowienie zobowiązujące do uzupełnienia braków złożonego wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę projektu powinien wyznaczyć termin stwarzający realną możliwość wykonania obowiązku przez inwestora, który jednocześnie nie przedłużałby w sposób nadmierny postępowania administracyjnego.
Organy obu instancji nie uwzględniły wyznaczonego postanowieniem terminu przy obliczeniu przekroczenia terminu, do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Wojewody [...].
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W związku z uwzględnieniem skargi przez Sąd na podstawie art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt II wyroku, natomiast o kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 tejże ustawy.