Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał W. L. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
W dniu 8 czerwca 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka (dalej: Rada) wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu - adwokata P. J. R. W dniu 15 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny poinformował wyznaczonego pełnomocnika o stanie sprawy. Pełnomocnik odebrał ww. informację w dniu 22 czerwca ubr. W dniu 28 i 29 czerwca 2007 r. pełnomocnik zaznajomił się z aktami sprawy.
Następnie w dniu 28 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo Okręgowej Rady Adwokackiej dotyczące zmiany pełnomocnika z urzędu dla W. L. Rada na nowego pełnomocnika wyznaczyła W. Ś. W dniu 7 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny poinformował wyznaczonego pełnomocnika o stanie sprawy. W dniu 29 kwietnia pełnomocnik zaznajomił się z aktami sprawy, po czym w dniu 19 maja 2008 r. została złożona skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu ww. pełnomocnik wniosku wskazał na okoliczność, iż został ustanowiony kolejnym pełnomocnikiem w sprawie w dniu 20 kwietnia 2008 r., w dniu 15 kwietnia 2008 r. otrzymał pełnomocnictwo, zatem w ustawowym terminie nie było możliwym złożenie przez niego skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 ustawy o p.p.s.a.).
Przepis art. 87 § 5 ustawy o p.p.s.a. stanowi, że po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.
Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (por. art. 88 ustawy o p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie wyrok uprawomocnił się z dniem 1 marca 2007 r. Strona skarżąca korzystała z pełnomocnika P. J. R., który podjął swoje czynności zapoznając się z aktami sprawy i żądając wydania z akt określonych dokumentów. Pełnomocnik jednak nie złożył ani skargi kasacyjnej, ani opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Dopiero po ponad roku od momentu uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie, kolejny pełnomocnik z urzędu – adw. W. Ś. – wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Nastąpiło to jednak po ponad roku od uchybionego terminu, który upłynął w rok po uprawomocnieniu się wyroku w sprawie.
Obecny pełnomocnik wprawdzie nie mógł dokonać czynności przed upływem roku od uprawomocnienia się wyroku, bowiem Rada wyznaczyła go w dniu 28 marca 2008 r. (a nie jak we wniosku podnosi pełnomocnik w dniu 20 kwietnia 2008 r.), jednakże dla skarżącej roczny termin zaczął płynąć z dniem 1 marca 2007 r. Obecny pełnomocnik nie wskazał w uzasadnieniu wniosku, by sytuacja w kwestii uchybienia terminu nosiła znamiona wyjątkowości. Pierwszy pełnomocnik podjął czynności związane z zastępstwem procesowym, jednakże nie złożył w sprawie ani skargi kasacyjnej, ani nie złożył opinii o braku podstaw do złożenia takiej skargi. Działania tego pełnomocnika obciążają stronę skarżącą ujemnymi skutkami procesowymi. Działania kolejnego pełnomocnika nie mogą wpłynąć na zmianę tej niekorzystnej sytuacji procesowej, w szczególności z uwagi na dyspozycję przepisu art. 87 § 5 ustawy o p.p.s.a., tym bardziej, że uzasadnienie wniosku nie odnosi się do tego przepisu.
Z tych względów wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 ustawy o p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.