Uzasadnienie
VII SA/WA 1657/05
Wyrokiem wydanym w dniu 21 lipca 2005 r. w sprawie o sygnaturze akt VII SA/WA 1820/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...] i utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., którym przekazano Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. zażalenie D. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...] z dnia [...] września 2004r.
W wyroku tym Sąd wskazał, iż co prawda D. W. złożyła zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...] bezpośrednio do organu wyższego stopnia, co było działaniem błędnym, jednak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego był niewątpliwie organem właściwym do rozpoznania zażalenia. Okoliczność, iż zażalenie złożone zostało bezpośrednio do niego, a nie za pośrednictwem organu pierwszej instancji nie powodowała, iż stał się on niewłaściwy do rozpoznania środka odwoławczego. Organ odwoławczy winien przesłać zażalenie organowi pierwszej instancji wraz z pismem przewodnim informującym o błędnym wniesieniu go bezpośrednio do organu odwoławczego oraz o konieczności podjęcia czynności związanych z nadaniem środkowi odwoławczemu właściwego biegu, nie zaś wydać postanowienie o uznaniu się niewłaściwym do rozpoznania w/w zażalenia.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrzył zażalenie D. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...], z dnia [...] września 2004 r. utrzymując je w mocy.
W dniu 14 listopada 2005 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło pismo D., M., J. i M. W., którym skarżący wezwali organ do załatwienia sprawy i "... wydania merytorycznych decyzji...".
W przypadku nie wydania w/w decyzji wnieśli o wymierzenie organowi kary grzywny w oparciu o art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż pismem z dnia 5 października 2005 r. przekazano do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kopię wyroku, wraz z aktami sprawy, celem rozpatrzenia zgodnie z sentencją wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygnaturze akt VII SA/WA 1820/04.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)]. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygnatura akt II SA 2015/00, niepubl.).
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 lipca 2005 r. w sprawie o sygnaturze akt VII SA/WA 1820/04 uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...] i utrzymane nim w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2004 r., wskazując, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego był niewątpliwie organem właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] września 2004 r.
W związku z powyższym, mając na uwadze wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2005 r., i wytyczne zawarte w jego uzasadnieniu stwierdzić należy, iż prawidłowym działaniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego byłoby rozpatrzenie zażalenia D. W. na w/w postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...].
W tym miejscu należy zauważyć, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r., a więc jeszcze przed wydaniem wyroku w sprawie o sygnaturze akt VII SA/WA 1820/04 [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrzył zażalenie D. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...], z dnia [...] września 2004 r. utrzymując je w mocy.
Wskazać zatem należy, iż przeprowadzenie postępowania administracyjnego w wyniku wydania przez Sąd wyroku w sprawie o sygnaturze akt VII SA/WA 1820/04 było bezprzedmiotowe. Organ nadzoru budowlanego szczebla wojewódzkiego wydał bowiem wcześniej postanowienie, w wyniku rozpatrzenia zażalenia D. W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nr [...], z dnia [...] września 2004 r. Nie ma przy tym znaczenia, czy rozstrzygnięcie to było korzystne dla skarżących, czy też nie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.