Uzasadnienie
W dniu 15 marca 2011 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy M. K., w którym wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona i dwie uczące się córki. Podał, że czteroosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu emerytury w wysokości 1.813,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca zaznaczył, że nie może podjąć pracy z uwagi na zaawansowaną od kilku lat chorobę oczu. Dodał, że leczenie jest bardzo kosztowne.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca nadmienił także, że od roku podejmuje próby sprzedaży lub wynajmu własnego mieszkania, które jak oświadczył są bezskuteczne.
Skarżący podał, że posiada dom mieszkalny o pow. 180 m², budynek gospodarczy do remontu o pow. 80 m ², mieszkanie, nieruchomość rolną o pow. 4 ha, samochód osobowy, który zakupił na raty. Ponadto, oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.)
Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych wynika, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem. Zatem każdy, wnoszący pismo do Sądu podlegające opłacie, obowiązany jest do uiszczenia stosownych kosztów sądowych (art. 199 ww. ustawy). Ewentualne przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w tym zakresie należy traktować jako odstępstwo od powołanej zasady, powodujące uszczuplenie dochodów państwa. Przysługujące sądowi prawo do zwalniania od kosztów sądowych nie ma charakteru pełnego, swobodnego uznania sądu, lecz podlega określonym regułom, którym należy bezwzględnie przestrzegać przy każdorazowym rozpatrywaniu takiego wniosku.
Ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Do obowiązków sądu należy zaś ocena złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia i ewentualna jego weryfikacja, w celu wyważenia interesu ogółu (Skarbu Państwa) i słusznego interesu jednostki (obywatela) (postanowienie WSA z dnia 24.05.2005r. Lex nr 193942).
Analizując dane przedstawione we wniosku uznano, że wnioskodawca nie kwalifikuje się w niniejszej sprawie do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpatrując niniejszy wniosek uwzględniono przede wszystkich wysokość wymagalnych kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.
Wskazać należy, że do kosztów sądowych na dzień rozpoznania wniosku zaliczyć można jedynie wpis od skargi w wysokości 100,00 złotych, tj. w najmniejszej wysokości, jaką przewidziano w art. 233 cytowanej wyżej ustawy oraz w wydanym na podstawie tego przepisu rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W niniejszej sprawie jak podał wnioskodawca utrzymuje się wraz z rodziną z dochodów w wysokości 1.813,00 złotych brutto miesięcznie, choć nie jest to kwota wygórowana to jednak w ocenie orzekającego, skarżący jest w stanie wygospodarować z niej kwotę 100,00 złotych na uiszczenie wpisu od wniesionej skargi.
Również posiadanie majątku nieruchomego tj. domu mieszkalnego o pow. 180 m ², budynku gospodarczego o pow. 80 m ², mieszkania, nieruchomości rolnej o pow. 4 ha oraz samochodu osobowego, zdaniem orzekającego wyklucza możliwość stwierdzenia, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Reasumując należy stwierdzić, że sytuacja majątkowa skarżącego nie uzasadnia przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.