Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.O. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.
Odpis ww. wyroku Sądu został doręczony pełnomocnikowi skarżącego wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 14 kwietnia 2012 r.
W dniu 15 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna K.O. na powyższy wyrok Sądu z dnia 29 lutego 2012 r. Pismo to zostało sporządzone i podpisane osobiście przez K.O.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna K.O. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Stosownie zaś do art. 178 ww. ustawy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
W niniejszej sprawie skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2012 r. K.O. sporządził osobiście, pomimo pouczenia o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, zawartego w piśmie z dnia 30 marca 2012 r., przy którym przesłano pełnomocnikowi skarżącego odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.
W świetle treści art. 175 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi kasacyjnej, która nie jest sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej. Nadto sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem o charakterze nieusuwalnym (por. wyrok NSA z 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, Lex 795309).
Wobec powyższego skarga kasacyjna K.O., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.