Uzasadnienie
W piśmie datowanym na dzień 3 marca 2008 r. Z. W. wskazał m.in., iż wnosi o "zastosowanie wniosku – o wyłączenie (...)" sędziego E. Z. "z rozpoznania tej sprawy".
W związku z brakiem możliwości ustalenia w sposób jednoznaczny, czy wniosek zawarty w piśmie datowanym na dzień 3 marca 2008 r., stanowi wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. Z., Z. W. został – na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) wezwany do sprecyzowania treści wymienionego wniosku poprzez wskazanie, czy wniosek ten stanowi wniosek o wyłączenie sędziego E. Z. oraz do wskazania przyczyn wyłączenia w odniesieniu do sędziego, o którego wyłączenie wnosił skarżący – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z. W. został jednocześnie pouczony o treści art. 18 i art. 19 w/w ustawy.
W odpowiedzi na w/w wezwanie Sądu Z. W. nadesłał pismo datowane na dzień 22 kwietnia 2008 r., w którym wskazał, iż wnosi o wyłączenie sędziego E. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa (art. 18 w/w ustawy), jak i na wniosek strony (art. 19 w/w ustawy) jest istotną gwarancją procesową. Ma ona zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ppsa) wyłączenie sędziego następuje wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego.
W literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zauważa się, iż o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione (post. NSA z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt OZ 3/04 niepubl.).
Zauważyć należy, iż podstawą wyłączenia sędziego na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, a więc charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej (pozytywnej lub negatywnej), której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej itp., ale także wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy (zob. S. Szuster, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el 2007).
Wymaga podkreślenia to, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie, o której mowa w art. 19 w/w ustawy musi faktycznie wystąpić. Nie może mieć charakteru potencjalnego, tj. być jedynie uprawdopodobniona przez stronę. Ponadto okoliczność ta musi być przez stronę uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem we wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest natomiast formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego w oparciu o przepis art. 19 w/w ustawy może nastąpić wyłącznie w toku danego postępowania sądowo - administracyjnego, natomiast okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności może wystąpić zarówno w trakcie, jak i jeszcze przed wszczęciem danego postępowania.
Z oświadczenia odebranego od sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E Z. wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 19 w/w ustawy, tj. okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, którego dotyczył wniosek Z. W. Z. W. składając wniosek o wyłączenie sędziego E. Z. sformułował zarzut o generalnym braku bezstronności danego sędziego, co uznać należy za niedopuszczalne. Ponadto stwierdzić trzeba, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego E. Z., o której mowa w art. 19 w/w ustawy, w danej sprawie faktycznie nie wystąpiła, dlatego Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania określonych w ustawie środków prawnych tj. wyłączenia sędziego.
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 22 § 2 w zw. z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.