Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011r. sygn. akt VII SO/Wa 15/11 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie przyznał T. L. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 4 sierpnia 2011r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 marca 2012r. sygn. akt VII SA/Wa 344/12 odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1188/11.
Od ww. postanowienia skargę kasacyjną sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej adw. M. W. Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 14 maja 2012r. poinformowała, że zmieniono pełnomocnika z urzędu dla skarżącej tj. w miejsce adw. M.W. wyznaczono adw. H. D. M. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lipca 2012r. sygn. akt II OSK 1690/12 uchylił zaskarżone postanowienie.
Następnie po rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 18 listopada 2011r. sygn. akt VII SA/Wa 1188/11 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 11 lutego 2015r. postanowił odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Z protokołu rozprawy wynika, że na rozprawę stawił się pełnomocnik skarżącej-adw. H. M.. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego z urzędu. Jednocześnie oświadczył także, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
W niniejszej sprawie zważono co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461), zwanej dalej rozporządzeniem.
Zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 ww. rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu adw. H. M. polegała na reprezentowaniu skarżącej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Pełnomocnik na rozprawie złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Zgodnie z powołanymi przepisami stwierdzono, że adw. H. M. za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.