Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...].09.2016 r. Starosta Powiatu [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] w W., a także pozwolenia na rozbiórkę budynku handlowego znajdującego się na tej działce.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. uchwalonego Uchwałą Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...].03.2014 r. opubl. W Dz. Urz. Woj. [...]. Z 2014 r. poz. [...].
W decyzji został też wyznaczony obszar oddziaływania obiektu obejmujący nieruchomości sąsiednie.
Po rozpatrzeniu odwołania R. C. Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art.32, 33, 34 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane tj. do wniosku załączył: projekt budowlany wraz z uzgodnieniami wynikającymi z przepisów szczególnych, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W..
Zgodnie z ustaleniami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. dla części ulic: [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...], uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...].03.2014 r. Dz.Urz.Woj. [...] z 2014 r., poz.[ działka nr ewid. [...] w W. położona jest na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z dopuszczeniem usług i na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej, oznaczonym w planie symbolem MWU1 i MW1. Przedmiotowy budynek został usytuowany w zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał, że plan miejscowy po uchwaleniu i opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], stosownie do regulacji art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U z 2016 r., poz.778 z późn. zm.), jest aktem prawa miejscowego i wiąże zarówno organy gminy, instytucje publiczne jak i inwestorów.
Organy administracji architektoniczno-budowlanej I i II instancji, na podstawie art. 35 ust.1 Prawa budowlanego, mają obowiązek sprawdzenia zgodności zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ stwierdził, że budynek został zlokalizowany w zgodności z treścią § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015r., poz.14220.
Do projektu budowlanego została dołączona analiza przesłaniania i nasłonecznienia z której wynika, że projektowany budynek wielorodzinny został zaprojektowany w zgodności z treścią przepisów § 13 i § 60 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Inwestycja została uzgodniona z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych w zakresie zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego, organ odwoławczy wyjaśnił, że stwierdzenie zgodności projektowanych robót budowlanych z ww. warunkami technicznymi co do zasady oznacza, że nie zostały naruszone usprawiedliwione interesy osób trzecich w procesie inwestycyjnym.
Natomiast organ nie może uwzględniać zastrzeżeń i uwag skarżącego, jeżeli nie znajdują one uzasadnienia w przepisach prawa. Zgodnie z art. 4 ww. ustawy Prawo budowlane "Każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami".
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Admiracyjnego w Warszawie R. C.wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Skarżący zarzucił decyzji rażące naruszenie art. 5 ust 1 pkt 9 Prawa budowlanego i art. 2 Konstytucji RP poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji uzasadnionych interesów osób trzecich.
W szczególności skarżący podniósł, że organ odwoławczy nie odniósł się do stanowiska Trybunału Konstytucyjnego, który w orzeczeniu z dnia 20.04.2011 sygn. Kp 7/09 zaakcentował, że prawo do zabudowy jest równoważone na wynikającą z różnych przepisów ochroną osób trzecich.
W odwołaniu skarżący podniósł też, że konieczne było wykazanie, iż zamierzenie inwestycyjne objęte przedmiotową decyzją nie wprowadzi ograniczeń w razie realizacji "dziś jeszcze hipotetycznej a w przyszłości realnej inwestycji skarżącego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga została oddalona ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Organ architektoniczno-budowlany miał za zadanie ocenić zgodność zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowana przestrzennego oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690).
Skarżący, którego działka nr ew. [...] znalazła się w wyznaczonym przez decyzję nr [...] obszarze oddziaływania obiektu brał udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji.
W toku postępowania Starosta Powiatu [...] postanowieniem z dnia [...].07.2016 r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia wniosku o pozwolenie na budowę na działce nr [...] przez przedłożenie aktualnej mapy geodezyjnej z której wynikałoby że na działce skarżącego nr [...] nie istnieje stacja gazowa.
Jak wynika z przedłożonej przez inwestora mapy, a także projektu zagospodarowania na działce skarżącego znajduje się budynek mieszkalny i budynek magazynowy.
Natomiast wniosek inwestora dotyczył budowy budynku wielorodzinnego na działce nr [...] dla której miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony uchwałą Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...].03.2014 r. opubl. W Dz. Urz. Woj. [...]. Z 2014 r. poz. [...] przewiduje zabudowę mieszkaniową wielorodzinną z dopuszczeniem usług i zabudowę mieszkaniową wielorodzinną (symbole MWU1 i MW1).
Projekt budowlany został dostosowany do projektowanej planem zabudowy, a budynek został zlokalizowany w odległościach od granic działek sąsiednich zgodnie z § 12 ust 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dz. U. z 2015 r. poz. 1422).
Do projektu budowlanego została także dołączona analiza przesłaniania i nasłonecznienia, z której wynika, że projekt jest zgodny z §13 i §60 w/w rozporządzenia (tom p[ierwszy projektu budowlanego).
Należy zgodzić się ze skarżącym, że organ rozstrzygający o pozwoleniu na budowę obowiązany jest ocenić na podstawie złożonych dokumentów, czy dojdzie do poszanowania występujących, w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego) ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących "przesłaniania i zacieniania" określonych w § 13, § 57 i § 60 w/w rozporządzenia mających związek z oddziaływaniem obiektu.
Z woli ustawodawcy przepisy § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia znajdują zastosowanie do okien istniejących w przesłanianym budynku. Prawo budowlane nie przewiduje ograniczeń z tytułu zacieniania działek normując jedynie zacienienie pomieszczeń mieszkalnych i użytkowych przez obiekty budowlane przez co należy rozumieć obiekty istniejące lub co do których wydano decyzję zatwierdzającą projekt budowlany.
Przedłożono przy projekcie budowlanym analizę nasłonecznienia (tzw. linijkę słońca). Wynika z niej co następuje:
Projektowany budynek ma wysokość 14,5 m i 4 kondygnacje czyli jest zgodny z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który dopuszcza maksymalną liczbę kondygnacji nadziemnych 4 i wysokość maksymalną 18 m.
Z części rysunkowej, a także uczynionej na niej informacji wynika, że zapewniono 3 godziny nasłonecznienia w jednym pokoju mieszkalnym budynku projektowanego (§ 60 pkt 1 i 2 warunków technicznych). Zgłoszona do projektu budowlanego analiza przesłaniania odnosi się nie tylko do budynku projektowanego, ale tez do istniejącego na działce skarżącego budynku magazynowego, a także potencjalnej zabudowy usługowo-mieszkaniowej na tej działce o maksymalnej wysokości 18 m.
Na rysunku umieszczono informację że po dokonaniu wnikliwej analizy przesłaniania i nasłonecznienia w odniesieniu zarówno do projektowanego budynku jak i sąsiednich istniejących budynków, a także potencjalnej zabudowy usługowo-mieszkaniowej stwierdzono zgodność projektowanego budynku z warunkami technicznymi jakim powinien odpowiadać budynek i jego usytuowanie (t. II i III projektu).
Jak z powyższego wynika organ architektoniczno-budowlany na podstawie przedłożonego projektu miał możność zbadania czy projektowana zabudowa nie będzie utrudniać właścicielowi nieruchomości sąsiedniej takich samych działań w stosownym czasie.
Materialnoprawną podstawę kontrolowanych decyzji stanowił art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i jak wynika ze złożonego projektu architektonicznego, projektu zagospodarowania działki i analizy przesłaniania zostały zachowane przewidziane przez przepisy prawa warunki techniczne, natomiast nie doszło do naruszenia prawem chronionych praw osób trzecich.
Z tych względów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa.