Uzasadnienie
Zarządzeniami z dnia 15 lutego 2013r. Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, każda ze skarżących osobno została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w wysokości 200,00 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe skarżące złożyły wnioski o zwolnienie z kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2013r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Z. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Kolejnymi postanowieniami z dnia 11 maja 2013r. i dnia 16 maja 2013 r. referendarz sądowy odmówił B.S. i A.Z. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca 2013r. odrzucił skargę A. Z. i Z. K., z uwagi na fakt, iż wystąpiły one z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2013r. wezwano B. S. do wykonania zarządzenia z dnia 15 lutego 2013r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 27 czerwca 2013r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 17 lipca 2013r. uiściła wpis sądowy w wysokości 200,00 złotych.
W dniu 17 lipca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo B. S., A. Z., Z. K., w którym zawarto wniosek "o przywrócenie terminu do złożenia skargi".
Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2012r. wezwano skarżące do sprecyzowania treści ww. pisma poprzez wskazanie, czy pismo to należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni. W dniu 7 sierpnia 2013 r. A. Z. i Z. K. uiściły wpisy sądowe w sprawie, po 200,00 złotych.
W dniu 5 sierpnia 2013r. do Sądu wpłynęło pismo skarżących z dnia 2 sierpnia 2013 r., w którym wyjaśniły, że złożone przez nie pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu, dotyczy terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Kolejnym zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2013 r. wezwano B. S. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez wskazanie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu tj. uprawdopodobnienie ciężkiej choroby siostry, wskazanie, czy w tym czasie były inne osoby, które mogły zapewnić siostrze opiekę i pomoc oraz na czym polegało związane z tym zaangażowanie B. S. oraz wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Zarządzeniem z dnia 18 września 2013 r. wezwano także A. Z. i Z. K. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez wskazanie okoliczności dotyczących braku ich winy w uchybieniu terminu, w podobnym jak wyżej zakresie i również w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Z akt sprawy wynika, że ww. pisma doręczono B. S. w dniu 28 sierpnia 2013 r., A. Z. w dniu 7 października 2013 r., a Z. K. w dniu 27 września 2013 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżące do chwili obecnej nie wykonały ww. zarządzeń, nie udzieliły na nie żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wskazać należy, że przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a.
Nadto, podnieść należy, iż w orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że zawarta w art. 86 § 1 p.p.s.a. przesłanka braku winy, warunkująca pozytywne rozpoznanie wniosku, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były przez niego nie do przewidzenia i nie do usunięcia. Kierunek wykładni sądowej tego przepisu wskazuje, że winę wykluczają przeszkody, których wnioskodawca nie był w stanie przewidzieć, ani im zapobiec. A contrario, negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tym wszystkim czynnościom, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności, zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
Nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II OZ 1104/12). Zgodnie z przyjętym orzecznictwem do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych, zalicza się przerwę w komunikacji, powódź, pożar, itp.
Nadto w orzecznictwie przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu w ujęciu art. 86 § 1 u.p.p.s.a. zalicza się między innymi chorobę, ale nie każdą, a wyłącznie taką, która miała nagły i obłożny charakter (powodując zwłaszcza konieczność hospitalizacji) i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (zob. wyrok NSA z dnia 1 marca 1999 r. sygn. akt II SA 45/99, Lex nr 46785; postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2007 r. sygn. akt II OZ 1070/07).
I w końcu, podać trzeba, że na tle ww. przepisu przyjmuje się, że uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Przeszkody te zatem muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżących nie zasługiwał na uwzględnienie. Skarżące nie uprawdopodobniły braku winy w uchybieniu terminu do dokonania wskazanej wyżej czynności procesowej. Nie uzasadnia przywrócenia terminu ogólnikowe wskazanie we wniosku na to, iż "jedna z sióstr w tym czasie ciężko chorowała i wysiłki rodziny były skupione na tym zdarzeniu". Zauważyć należy, że skarżące zarządzeniami z dnia 14 sierpnia 2013 r. i dnia 18 września 2013r. były zobowiązane do wykazania braków wniosku, w szczególności kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżące nie udzieliły żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie.
W tym stanie rzeczy należało przyjąć, iż skarżące nie wykazały braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, tym samym na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.