Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. Nr [...] Okręgowy Inspektor Kolejnictwa w K., na podstawie art. 28, art. 32 ust. 1 i 4, art. 33 ust. 1 i 2, art. 34 ust. 4, art. 36 ust. 1, art. 57, art. 80 ust. 3 i art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. 2000r, Nr 106, poz. 1126), rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 28 grudnia 1998r. w sprawie szczegółowego zakresu działania okręgowych inspektorów kolejnictwa (Dz. U. Nr 166, poz. 1260), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, poz. 906) oraz art. 104 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku pełnomocnika inwestora, po uprzednim uzupełnieniu ów wniosku w dniu [...] listopada 2000r. o pozwolenie wodno-prawne oraz po wykonaniu obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] listopada 2000r.
Nr [...] - zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę pod nazwą: "Kompleksowa przebudowa linii kolejowej [...] w ramach usuwania skutków powodzi z lipca 1997r, na odcinku O. – O.- P. - - B. – O. z przystosowaniem do prędkości 160 km/h; szlak: O.- D. w km 103,120 - 111,550", dla PKP S. A. Dyrekcji Infrastruktury Kolejowej w W. Przebudowa szlaku O.- D. od km 103,120 do km 111,550 usytuowana jest na działkach PKP nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], oraz na działkach będących w dyspozycji inwestora na podstawie umów cywilnoprawnych według wykazu w załączeniu.
Następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2006r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, po wszczęciu z urzędu postępowania - stwierdził nieważność decyzji Okręgowego Inspektora Kolejnictwa w K. z dnia [...] stycznia 2001 r. w części dotyczącej działki nr [...] C., natomiast w pozostałej części odmówił stwierdzenia nieważności w/w decyzji.
W uzasadnieniu wskazał, iż Okręgowy Inspektora Kolejnictwa w K. udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę w/w inwestycji między innymi na działce nr [...] pomimo, iż inwestor nie wykazał prawa do dysponowana tą nieruchomością na cele budowlane. Zdaniem organu I instancji przedmiotowa decyzja zapadła z rażącym naruszeniem prawa, w części dotyczącej działki nr [...]. Tym samym wystąpiła przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa obligująca organ do usunięcia z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę w tej części, w jakiej dotyczy działki nr [...].
Decyzją z dnia [...] lutego 2007r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu wniosku B. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 Kpa - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] grudnia 2006r., znak: [...].
W uzasadnieniu wskazał, iż rozpatrując wniosek B. G. należy stwierdzić, że podniesione w nim zarzuty nie dają podstaw do zmiany decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2006r., znak: [...]. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z obowiązującą linią orzeczniczą brak przepisu dopuszczającego stwierdzenie nieważności decyzji w części nie oznacza, że taka możliwość jest wykluczona (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 1988r., sygn. IV SA 859/97, publ. ONSA 1990, Nr 2-3, poz. 25). Zgodnie zaś z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 listopada 1989r. SA/Ka 646/89 (nie publ.) uznano dopuszczalność stwierdzenia nieważności tych części decyzji, które nie powinny pozostać w obrocie prawnym. Z tego względu, że każdy odcinek obiektu liniowego może funkcjonować samodzielnie stwierdzono nieważność przedmiotowego pozwolenia na budowę w zakresie działki nr [...], co do której inwestor nie wykazał prawa do dysponowana nieruchomością na cele budowlane.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł B. G. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt VII SA/Wa 1341/04 skarżący wskazał, że stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji wyłącznie w części dotyczącej działki nr [...] w C.spowoduje problemy z wykonaniem tej decyzji. Ponadto określenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego unieważnionej części pozwolenia budowlanego wydanego przez Okręgowego Inspektora Kolejnictwa w K. jest nieprecyzyjne. Sformułowanie "w części dotyczącej działki nr [...] w C." otwiera pole do spekulacji. Pojawia się wątpliwość czy decyzja została unieważniona wyłącznie na terenie działki nr [...] w C., czy na terenie działki nr [...] w C. i przyległym do niej bezpośrednio terenie kolejowym, czy biorąc pod uwagę przepisy budowlane, w szczególności w zakresie ochrony akustycznej również na pozostałych działkach (choć nie określono których dokładnie), na których realizacja pozwolenia na budowę będzie miała wpływ na przedmiotową działkę, czyli będzie jej dotyczyła.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego w/w przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja, wydane w trybie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, odpowiadają przepisom obowiązującego prawa.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania w trybie stwierdzenia nieważności była decyzja Okręgowego Inspektora Kolejnictwa w K., którą udzielono pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Organ nadzorczy wskazał, iż w/w decyzja zapadła z rażącym naruszeniem art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, dlatego na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa stwierdził jej nieważność ale tylko w części dotyczącej działki nr [...] w C. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa.
Jak wynika z ugruntowanego stanowiska doktryny oraz orzecznictwa sądowoadministracyjnego przez pojęcie "rażącego naruszenia prawa" należy rozumieć takie naruszenie przepisów prawa, które w sposób oczywisty (tzn. organ wydając decyzję czyni to niezgodnie z treścią normy prawnej) jest na tyle wyraźne, że nie budzi wątpliwości interpretacyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 27 października 2003 r. o sygn. akt. IVSA 905/02, publ. Lex Polonica nr 364318).
Przepis art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego, w dacie wydania kontrolowanej decyzji, wprost stwierdza, iż pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadząc postępowanie w trybie stwierdzenia nieważności ustalił, że inwestor w dacie wydania pozwolenia na budowę nie posiadał prawa do dysponowania działką nr [...] na cele budowlane. Fakt ten bezspornie wynika z pisma PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Oddział Regionalny we W. z dnia [...] czerwca 2006r. kierowanego do [...] Urzędu Wojewódzkiego, w którym informuje się, że PKP nie posiada prawa do dysponowania częścią działki nr [...] obrąb D. na cele budowlane, której właścicielami są S. i B. G. W związku z powyższym, iż zaistniał bezspornie fakt ewidentnego, nie budzącego wątpliwości, naruszenia normy 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego, to Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa, stwierdził nieważność przedmiotowego pozwolenia na budowę w części dotyczącej działki nr [...].
Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, tj. planu sytuacyjnego arkusz [...], który stanowi integralną część projektu budowlanego, jak również decyzji o pozwoleniu na budowę, na działce nr [...] w ramach projektu budowlanego zamierzano przesunąć dotychczasową granicę terenu kolejowego na teren działki [...], zdemontować starą instalację "sterowania ruchem kolejowym" (dalej: SRK) oraz przy dotychczasowej granicy terenu kolejowego pobudować nową instalację SRK.
Zarzut skarżącego, iż stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji wyłącznie w części dotyczącej działki nr [...] w C. spowoduje problemy z wykonaniem tej decyzji należy uznać za bezzasadny. Wbrew twierdzeniom skarżącego stwierdzenie nieważności w/w decyzji w części dotyczącej działki nr [...] nie spowoduje, że pozostała część inwestycji liniowej (kolejowej) nie będzie mogła być zrealizowana, ponieważ główne prace modernizacyjne prowadzone będą w granicach dotychczasowego terenu kolejowego. A więc niemożność wykonania robót budowlanych, które miały być realizowane na działce nr [...] (budowa nowej instalacji SRK) nie ma wpływu na prowadzenie pozostałych prac modernizacyjnych. Dlatego organ administracyjny prawidłowo stwierdził nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej działki nr [...], a w pozostałej części utrzymał ją w mocy.
Ponadto inwestor będzie mógł zagwarantować wykonanie prac, które mały być realizowane na działce nr [...], w inny sposób, tym bardziej, że w stosunku do działki nr [...] zostało wszczęte postępowanie wywłaszczeniowe, które toczy się lub zostało zakończone. Jednak postępowanie wywłaszczeniowe nie ma wpływu dla wyniku postępowania w niniejszej sprawie, tj. stwierdzenia nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej działki nr [...] C. Zarzut skarżącego, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nieprecyzyjnie określił unieważnioną część pozwolenia budowlanego wydanego przez Okręgowego Inspektora Kolejnictwa w K. należy uznać za bezzasadny. Okręgowy Inspektor Kolejnictwa wydając pozwolenie na budowę określił precyzyjnie, iż przedmiotowa inwestycja realizowana będzie min. na działce nr [...].
Następnie organ nadzorczy w swojej decyzji wskazał, iż stwierdza nieważność w/w decyzji w części dotyczącej działki nr [...]. Użyte przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego sformułowanie "w części dotyczącej działki nr [...]" nie budzi wątpliwości interpretacyjnych i oznacza, że przedmiotowa inwestycja w zakresie jakim miała być realizowana na działce nr [...], nie będzie mogła być wykonana na podstawie decyzji Okręgowego Inspektora Kolejnictwa w K. z dnia [...] stycznia 2001 r.
W związku z powyższym argumenty skarżącego podnoszone w skardze nie zasługują na uwzględnienie i dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.