Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu zażalenia L. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...], wstrzymujące wykonanie decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] zmieniającej decyzję Starosty L. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i L. K. pozwolenia na budowę budynku usługowo -mieszkalnego (w parterze budynku piekarnia i sklep) na działkach o nr ew. [...] i [...] położonych w L. przy ul. [...] wraz z wewnętrzną instalacją gazu w tym budynku, przyłącza kanalizacyjnego i energetycznego kablowego policznikowego na działkach o nr ew. [...] i [...], przyłącza gazowego na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], przyłącza wodociągowego na działce o nr ew. [...] oraz wjazdu na działkę z drogi publicznej w następujący sposób: "w miejsce dotychczasowego projektu zagospodarowania działki zatwierdzam nowy projekt zagospodarowania działek o nr ew. [...], [...] położonych w L. przy ul. [...]", utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że inwestor wnioskiem z dnia [...] maja 2006 r. wystąpił o zmianę decyzji Starosty L. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] "w zakresie projektu zagospodarowania działek o nr ew. [...] i [...], położonych w L. przy ul. [...] poprzez akceptację linii zabudowy w odległości 9,0 m od krawędzi jezdni".
Po rozpatrzeniu ww. wniosku Starosta L. decyzją z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...], działając na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane -tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm. (dalej- Prawo budowlane) zmienił decyzję własną z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w ten sposób, że w miejsce dotychczasowego projektu zagospodarowania działki zatwierdził nowy projekt zagospodarowania działek o nr ew. [...], [...] położonych w L. przy ul. [...].
Decyzją z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] z powodu niezgodności dokonanej zmiany z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda [...] uznał, iż Starosta L. wydając ww. decyzję rażąco naruszył art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie, z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] Wojewoda [...] wstrzymał wykonanie decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] na podstawie art. 159 § 1 kpa.
Rozpatrując zażalenie na powyższe postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił w całości argumentację organu pierwszej instancji, iż w niniejszej sprawie zachodzi prawdopodobieństwo, że ww. decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r. jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa.
Powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., znak: [...] stało się przedmiotem skargi L. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zaskarżonemu postanowieniu L. K. zarzucił naruszenie art. 157 § 1 pkt. 2 kpa, poprzez stwierdzenie, że decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] została wydana z naruszeniem ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy decyzja ta nie jest obarczona taką wadliwością, naruszenie art. 159 kpa, poprzez brak wystąpienia w sprawie uzasadnionego prawdopodobieństwa, iż ww. decyzja jest dotknięta wadą, naruszenie art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 kpa poprzez niedopełnienie spoczywającego na organie administracji obowiązku wyczerpującego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie art. 9 kpa poprzez błędne informowanie skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków oraz nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącego, naruszenie art. 107 § 3 kpa, m. in. poprzez brak ustosunkowania się do zarzutów odwołania od decyzji organu pierwszej instancji,
Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej wyłącznie pod względem zgodności z przepisami prawa, natomiast stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 159 § 1 kpa organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 tej ustawy. Na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji służy stronie zażalenie.
W niniejszej sprawie postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...], wstrzymujące wykonanie decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] zmieniającej decyzję Starosty L. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą E. i L. K. pozwolenia na budowę budynku usługowo -mieszkalnego (w parterze budynku piekarnia i sklep) na działkach o nr ew. [...] i [...] położonych w L. przy ul. [...] wraz z wewnętrzną instalacją gazu w tym budynku, przyłącza kanalizacyjnego i energetycznego kablowego policznikowego na działkach o nr ew. [...] i [...], przyłącza gazowego na działkach o nr ew. [...], [...], [...], [...], przyłącza wodociągowego na działce o nr ew. [...] oraz wjazdu na działkę z drogi publicznej stanowiło konsekwencję decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] stwierdzającej nieważność ww. decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...].
Tymczasem w ocenie Sądu ww. decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...] nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, jak również nie jest dotknięta żadną kwalifikowaną wadą określoną w katalogu art. 156 § 1 kpa. W szczególności Sąd nie podzielił argumentacji Wojewody [...] i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r. rażąco naruszyła art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie, z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W rezultacie powyższego Sąd wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009 r. sygn.akt VII SA/Wa 84/09 uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...], stwierdzającą nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...].
W tej sytuacji nie można zgodzić się ze stanowiskiem organów orzekających w niniejszej sprawie, że uzasadnione było zastosowanie art. 159 § 1 kpa i wstrzymanie wykonania decyzji Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r., znak: [...]. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie zostały wydane z naruszeniem art. 159 kpa, w zw. z art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 kpa i 107 § 3 kpa, a naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie ustalenie, iż cytowana decyzja Starosty L. z dnia [...] maja 2006 r. nie jest dotknięta kwalifikowaną wada z art. 156 § 1 kpa powoduje, iż dalsze procedowanie w oparciu o art. 159 § 1 kpa jest bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c) oraz art. 152 i art. 200 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.