Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] Prezydent W., działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 28 i 29 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku C. Sp. z o.o. w W. z dnia [...] października 2007 r., wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia realizacji inwestycji dotyczącej "nośnika reklamowego" na dz.ew. [...], obr. [...], przy ulicy [...]w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że budowa obiektu będącego przedmiotem zgłoszenia jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla [...], uchwalonym w dniu [...] października 2006 r. przez Radę Miasta W. (uchwała nr [...]).
Od powyższej decyzji złożył odwołanie inwestor – C. Sp. z o.o. w W. Decyzją z dnia [...] marca 2008 r. znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...].
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ ocenił, że kwestionowana decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Wskazał, iż zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Wojewoda [...] wyjaśnił, iż na terenie przedmiotowej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu osiedla [...], uchwalony przez Radę Miasta W. w dniu [...] października 2006 r. Przepis § 5 określa zasady rozmieszczenia reklam i znaków informacyjno - plastycznych i stanowi, iż maksymalna wysokość urządzenia reklamowego nie może przekraczać 5 m liczonych od istniejącego terenu, a powierzchnia płaszczyzny ekspozycyjnej - 12 m². Organ zauważył, że zgodnie z przedstawionym przez inwestora projektem, wysokość planowanej inwestycji wynosi 9,7 m, a powierzchnia tablicy ekspozycyjnej wynosi 18 m², co jest sprzeczne z w/w planem zagospodarowania przestrzennego.
Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, do zamierzonej inwestycji – jako budowli będącej wolno stojącym, trwale związanym z gruntem urządzeniem reklamowym – nie może mieć zastosowania art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Wojewoda [...] powołał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 1509/06, zgodnie z którym wszystkie wymienione w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane budowle, w tym wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, wymagają pozwolenia na budowę, zaś o tym czy urządzenie reklamowe jest trwale związane z gruntem, czy też nie, nie decyduje metoda i sposób związania z gruntem, ale to czy wielkość tego urządzenia, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagają takiego trwałego związania.
Organ podniósł, iż z dołączonego do zgłoszenia projektu na przedmiotową inwestycję wynika, iż składa się ona z tablicy reklamowej o wymiarach 6 x 3 m, zagłębionego w ziemi fundamentu żelbetowego o wymiarach 2,5 x 4,2x 0,5 m. Konstrukcja stalowa o wysokości 6,7 m. Całkowita wysokość planowanego urządzenia reklamowego to 9,7 m. Powyższe wymiary uzasadniały - w ocenie organu odwoławczego - uznanie przedmiotowej inwestycji za urządzenie trwale związane z gruntem. W związku z tym, brak było merytorycznych przesłanek do podjęcia rozstrzygnięcia innej treści niż zawarte w decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r.
Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła C. Sp. z o.o. w W., zarzucając zaskarżonej decyzji:
- - naruszenie przepisów prawa materialnego, w postaci przepisu:
- a) art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, polegającego na błędnej wykładni tego przepisu przez organ odwoławczy, a tym samym przyjęciu, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r. wnosząca sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych w postaci montażu urządzenia reklamowego na działce przy ul. [...]w W., nie została wydana z uchybieniem trzydziestodniowego terminu;
- b) art. 29 ust. 2 pkt. 6 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez błędne i nieprawidłowe przyjęcie przez organ odwoławczy, że:
- - przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane nie dotyczy i nie ma zastosowania do wolnostojącego trwale związanego z gruntem urządzenia reklamowego, a jego realizacja wymaga, co do zasady, pozwolenia na budowę;
- - załączenie do zgłoszenia projektu budowlanego wykonanego przez uprawnionego projektanta wraz z zaświadczeniem o przynależności do samorządu zawodowego, którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy, przesądza o bezskuteczności zgłoszenia dokonanego w trybie art. 30 ust. 1 ustawy, albowiem projekt budowlany wymagany jest, jako załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę.
W konkluzji skargi strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r. i umorzenie postępowania w przedmiocie sprzeciwu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga C. Sp. z o.o. w W. jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły, wobec czego skarga zasługuje na uwzględnienie.
Wyżej określonej kontroli Sądu podlegała w niniejszej sprawie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r., którą organ wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na ustawieniu nośnika reklamowego.
Zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, inwestor winien dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych może on przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu.
Z treści przywołanego przepisu wynika jednoznacznie, że organowi, do którego wpłynęło zgłoszenie robót budowlanych przysługuje, tylko 30 – dniowy termin na zgłoszenie sprzeciwu, po upływie którego organ - jeśli nie wniesie sprzeciwu lub nie wyda postanowienia w przedmiocie uzupełnienia braków zgłoszenia - traci kompetencję do działania w sprawie.
Zasadnie podnosi strona skarżąca, iż w niniejszej sprawie Wojewoda [...] naruszył przepisy prawa materialnego tj. art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane i dokonał jego błędnej wykładni, co doprowadziło do przyjęcia przez ten organ, że decyzja Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2007 r. wnosząca sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych w postaci montażu urządzenia reklamowego na działce przy ul. [...] w W., nie została wydana z uchybieniem trzydziestodniowego terminu.
Stwierdzić trzeba, iż naruszenia art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane dopuścił się także Prezydent W. wnosząc decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. sprzeciw, po terminie określonym art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane - a więc w momencie gdy utracił już kompetencje do działania w sprawie.
Wskazać należy, iż termin określony w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane do wniesienia przez organ sprzeciwu jest terminem prawa materialnego, który został wyznaczony przez ustawodawcę dla organu a nie dla strony czy doręczyciela. Ponadto wskazać należy, iż termin ten jest terminem do załatwienia sprawy.
Wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego należy rozumieć jako sporządzenie i wysłanie (nadanie) decyzji przez organ. Nie można przy tym utożsamiać tego terminu z doręczeniem decyzji o wniesieniu sprzeciwu albowiem od chwili wysłania (nadania) pisma organ traci wpływ na dalsze losy pisma. Zatem nie można wymagać od organu aby wniesienie decyzji o sprzeciwie obejmowało zarówno działania organu jak i działania, np. poczty polskiej oraz stron, które również mogą wpływać na losy pisma.
Zdaniem Sądu dla określenia daty z jaką termin do wniesienia sprzeciwu uważa się za zachowany należy sięgnąć do zasad określonych w art. 57 § 5 kpa.
W myśl art. 57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo - a tym w sprawie będzie decyzja wnosząca sprzeciw - zostało np. nadane w polskiej placówce pocztowej. Nawiązanie do treści art. 57 § 5 kpa przy ocenie, czy organ zachował termin 30 - dniowy do wniesienia sprzeciwu z jednej strony obliguje organ do terminowego podejmowania czynności, z drugiej zaś jest niezależne od strony, która może podejmować starania, aby na przykład nie odbierać korespondencji, czy też czynić to ze zwłoką, która z kolei skutkowała będzie uchybieniem tegoż terminu przez organ.
Jednocześnie taki sposób obliczania terminu 30 - dniowego pozwala na zachowanie dla organu stosownego czasu dla podjęcia określonej decyzji, a inwestorowi nie przedłuża ponad dopuszczalną miarę okresu oczekiwania dla ewentualnego wniesienia sprzeciwu przez organ, a tym samym nie wpływa na przedłużenie procesu inwestycyjnego, co jest zresztą podstawowym celem, dla którego wprowadzono w ogóle możliwość dokonywania zgłoszenia w sytuacjach ustawą przewidzianych (zob. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 79/06, Nr Lex 319177).
Z akt niniejszej sprawy wynika, iż skarżąca Spółka dokonała, w trybie art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy Prawo budowlane, zgłoszenia zamiaru zainstalowania przy ul. [...]w W., urządzenia reklamowego o wymiarach 6 m x 3 m. Zgłoszenie inwestycji zostało skutecznie doręczone do organu I instancji w dniu [...] października 2007 roku, co potwierdza stosowna adnotacja wpływu bezpośredniego (pieczęć z datownikiem) dokonanego w siedzibie Urzędu [...]. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] listopada 2007 roku, organ I instancji wniósł sprzeciw w sprawie zamiaru wykonania przedmiotowych prac budowlanych nadając tę decyzję w dniu 20 listopada 2007 r. w placówce pocztowej - Urząd Pocztowy Nr [...]. Fakt ten potwierdza datownik odbity na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, która była skierowana do skarżącej Spółki.
Mając na uwadze poczynione wyżej uwagi co do sposobu liczenia zachowania przez organ terminu określonego w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, stwierdzić trzeba, że w przedmiotowej sprawie organ I instancji powinien w sytuacji uzasadniającej wniesienie sprzeciwu, wydać i nadać stronie postępowania decyzję administracyjną, w terminie trzydziestodniowymi liczonym od dnia wpłynięcia zgłoszenia, tj. od dnia 19 października 2007 roku. 30 – dniowy termin na zgłoszenie sprzeciwu, po upływie którego organ utracił kompetencję do działania mijał w niniejszej sprawie wraz z upływem dnia 19 listopada 2007 r., dlatego też wniesienie przez Prezydenta W. sprzeciwu poprzez nadanie decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. w dniu 20 listopada 2008 r. uznać należało za dokonane z uchybieniem terminu określonego w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) należało orzec jak w pkt I sentencji wyroku.
Na mocy art. 152 w/w ustawy orzeczono jak w pkt II wyroku.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.