Uzasadnienie
W dniu 27 marca 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo Z. W., w którym wniósł on o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Izabeli Ostrowskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do uregulowań art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 powołanej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu.
Przyczyną ewentualnego braku bezstronności jest stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem. Stosunek osobisty jest z zasady stosunkiem emocjonalnym, może być jednak także stosunkiem natury gospodarczej (np. powiązania kredytowe) lub też spowodowany zależnością służbową. Nie można jednak uważać za stosunki osobiste kontaktów zawodowych sędziego z adwokatami, ławnikami, prokuratorami itp. (por. postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSNCP 1972, nr 3, poz. 53). Tak samo zależności służbowej nie należy traktować jako przyczyny zawsze uzasadniającej wyłączenie sędziego (por. postanowienie SN z 12 października 1971 r., I PO 18/71, OSNCP 1972, nr 3, poz. 60). Nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego prowadzenie przez niego procesu z naruszeniem przepisów prawa procesowego, ani np. wyrażana ocena stanowiska czy przedstawionych dowodów.
Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Izabeli Ostrowskiej, nie pozostaje ona ze stronami postępowania sądowoadministracyjnego w takim stosunku, który uzasadniałby jej wyłączenie na podstawie art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W ocenie Sądu skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych.
W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.