Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniosku Z. W. o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę drogi ekspresowej [...] P. – P., Etap [...] – km [...],[...] + [...], [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji.
W uzasadnieniu organ stwierdził, iż warunkiem przywrócenia terminu jest wystąpienie łączne przesłanek wynikających z art. 58 § 1 i § 2 Kpa.
Należą do nich uprawdopodobnienie przez stronę zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem czynności dla której był ustanowiony przywracany termin.
Organ zauważył, iż skarżący w składanych wnioskach w ogóle nie odniósł się do przyczyn uchybienia przez niego terminu do wniesienia odwołania, nie próbował stosowną argumentacją uwiarygodnić swojej staranności, nie wykazał również, że dochował terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. W. działając w imieniu własnym jak i S. W. oraz J. W..
Skarżący podał w niej, iż odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest niesłuszna, a jego skarga jest zasadna.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu [art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)].
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga podlega oddaleniu.
Jak słusznie zauważył Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, warunkiem przywrócenia terminu jest wystąpienie łączne przesłanek wynikających z art. 58 § 1 i § 2 Kpa.
Jak wynika z akt postępowania w niniejszej sprawie strona skarżąca nie spełniła trzech z wymienionych przesłanek przywrócenia terminu. Przede wszystkim nie ma w sprawie żadnych podstaw do uznania braku winy skarżącego do wniesienia środka odwoławczego.
Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranność przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. O braku winy możemy jedynie mówić, tylko w przypadku gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Po drugie wniesienie wniosku o przywrócenie terminu wraz z odwołaniem w dniu [...] listopada 2004 r. oraz [...] listopada 2004 r., a więc po upływie kilku miesięcy od daty ogłoszenia decyzji świadczy o niedopełnieniu wymogu określonego w art. 58 § 2 Kpa.
Skarżący, jak słusznie wskazał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w ogóle nie odniósł się do przyczyn uchybienia przez siebie terminu do wniesienia odwołania nie wykazał również, ze dochował terminu do wniesienia prośby o przywrócenia terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.