Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 ppsa przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w pismach uzupełniających wniosek skarżący wyjaśnił, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z niepracującą żoną i 18 – letnią córką, uczennicą. Źródłem utrzymania rodziny jest działalność gospodarcza wnioskodawcy (sklep mięsno – wędliniarski oraz dzierżawa stacji paliw), z której miesięczny dochód wynosi 5.713 zł. Żona skarżącego jest osobą bezrobotną, nie zarejestrowaną i nie posiadającą statusu bezrobotnego. Miesięczne koszty utrzymania trzyosobowej rodziny tj. opłaty za energię, telefon, wyżywienie, ogrzewanie, wodę, środki czystości kształtują się na poziomie 3.800 zł, przy czym w kosztach tych partycypują, według złożonego oświadczenia, rodzice skarżącego. Poza tym skarżący wyjaśnił, że swoje zobowiązania wobec kontrahentów reguluje gotówkowo i w związku z tym nie posiada żadnych rachunków bankowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jako jedyny majątek wymienił dom o powierzchni 200 m² (zastaw Urzędu Skarbowego) oraz nieruchomość rolną o powierzchni 1 ha.
Rozpoznając wniosek T.P. należy mieć na uwadze, że dotyczy on zwolnienia od kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowią kwotę 1.000 zł tytułem wpisu od złożonej skargi kasacyjnej. Zestawiając wysokość tychże kosztów z aktualną sytuacją finansową rodziny skarżącego należy stwierdzić, że w sprawie brak jest podstaw dla przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący bowiem nie wykazał, że przy miesięcznym dochodzie w wysokości 5.713 zł dla trzyosobowego gospodarstwa domowego i udziale rodziców wnioskodawcy w finansowaniu bieżących wydatków, nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi kasacyjnej. Oceny powyższej nie zmienia fakt, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje niepracująca żona. Nawet przy przyjęciu, że istotnie bieżące wydatki, w żaden sposób zresztą nie udokumentowane, kształtują się na poziomie 3.800 zł to i tak skarżącemu pozostaje z uzyskiwanego dochodu kwota pozwalająca na uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej.
Podkreślić jednocześnie należy, że postanowieniem z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt II FZ 18/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego w niniejszej sprawie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy na etapie wniesienia skargi od decyzji organów podatkowych, przy czym postanowienie to zapadło w sytuacji, w której skarżący wykazywał dochód rodziny w wysokości 4.000 zł, a na utrzymaniu rodziców pozostawała jeszcze jedna córka.
Powyższe oznacza, że aktualna sytuacja rodzinna i finansowa skarżącego nie uzasadnia przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa postanowiono, jak w sentencji.