Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 1152/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. G. na postanowienie z dnia 19 września 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wobec niewykazania przesłanek uzasadniających zastosowanie tej instytucji.
W dniu [...] kwietnia 2015 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo skarżącego zawierające wniosek o ustanowienie radcy prawnego w związku z zamiarem wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia [...] maja 2015 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy zobowiązując jedocześnie do złożenia dodatkowych dokumentów dotyczących sytuacji materialnej skarżącego.
W odpowiedzi skarżący złożył wniosek podając, że wspólnie z żoną uzyskuje dochód w wysokości [...] zł i na utrzymaniu ma dwóch synów - jeden jest studentem, a drugi osobą bezrobotną.
Postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt VIII SA/Wa 567/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw na powyższe postanowienie referendarza sądowego, podtrzymując wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wskutek wniesienia sprzeciwu postanowienie z dnia 26 maja 2015 r. traci moc i dlatego sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami art. 243 § 1 i art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a zatem o prawo pomocy w zakresie całkowitym, które może być przyznane, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Zawarte w art. 246 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Jak wskazuje się w piśmiennictwie, strona zobowiązana jest wykazać, że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie ma ich, mimo iż podjęła wszelkie niezbędne środki, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 504).
Rozpoznając sprawę należy co do zasady odnieść się w pierwszej kolejności do argumentacji przedstawionej przez stronę skarżącą i dokonać analizy jej sytuacji majątkowej oraz zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych. Dokonując weryfikacji oświadczeń złożonych przez stronę skarżącą uwzględnić należy zasady logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, a także wnioski płynące z analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie. Dopiero na tej podstawie można bowiem obiektywnie stwierdzić, czy strona skarżąca rzeczywiście wykazała, iż pozbawiona jest możliwości ponoszenia kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia pełnomocnika zawodowego.
Mając powyższe na uwadze stwierdzono, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie wykazał on, że istotnie znajduje się w sytuacji uzasadniającej zastosowanie wobec niego instytucji prawa pomocy. Przedstawione przez skarżącego oświadczenie o wysokości dochodów nie zostało uwiarygodnione, jak i uchylił się on od obowiązku przedstawienia dodatkowych dokumentów, celem wyjaśnienia sytuacji majątkowej rodziny skarżącego. Powyższe pozbawiło Sąd możliwości dokonania dokładnej analizy jego sytuacji finansowej.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że brak jest podstaw do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji postanowienia.