Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 1152/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie M. G. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19 września 2014 r. odmawiające przyznania prawa pomocy.
W dniu [...] października 2015 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z którego wynika, że posiada dom – [...] m², prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwoma dorosłymi synami. Poza tym wniosek nie zwierał żadnego uzasadnienia.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazać jednocześnie należy, że zasadą jest, iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Oznacza to, że każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych tj. osób ubogich, bezrobotnych czy samotnych. Jest to forma dofinansowania strony postępowania sądowego z budżetu państwa i przez to zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w takim postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do sądu bądź referendarza sądowego natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.
Analizując przedmiotowy wniosek przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący w żaden sposób go nie uzasadnił i nie wskazał żadnych okoliczności przemawiających za jego zasadnością. Jednocześnie zauważyć należy, że pismem z dnia [...] października 2015 r., którym zobowiązano skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu wezwano również do złożenia określonych dokumentów, które mogłyby obrazować sytuację finansową skarżącego. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
Wobec postawy skarżącego brak jest możliwości obiektywnej oceny rzeczywistej sytuacji materialnej.
Z powyższych względów w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.