Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści ustawy

Art. 40 ustawa o dokumentach publicznych

Obowiązuje od 12.07.2019Stan prawny na 9.10.2026Źródło: ELI / Sejm RP, oficjalny PDF ↗
Cała ustawa

Aktualne brzmienie

Art. 40.
1.Prokurator Generalny, Komendant Główny Policji, Komendant Główny Straży Granicznej, Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej oraz organy Inspekcji Handlowej i Państwowej Inspekcji Sanitarnej niezwłocznie po otrzymaniu opinii biegłego stwierdzającej fałszerstwo dokumentu publicznego, wskazującej na naruszenie stosowanych w dokumentach publicznych zabezpieczeń przed fałszerstwem przekazują Ministrowi informacje, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 6, oraz kopię opinii biegłego.
2.Informacje, o których mowa w art. 46 ust. 2 pkt 6, oraz kopia opinii biegłego mogą być przekazywane drogą elektroniczną.
3.Organ dysponujący dowodem rzeczowym w postaci sfałszowanego dokumentu publicznego umożliwia Komisji, w celu realizacji zadania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2, dostęp do tego dowodu za pośrednictwem jej upoważnionego członka, a po prawomocnym zakończeniu postępowania karnego przekazuje Komisji ten dowód na czas wskazany w upoważnieniu.
4.Dostęp do dowodu rzeczowego, o którym mowa w ust. 3, nie może utrudniać postępowania karnego ani wpływać na zmniejszenie wartości tego dowodu dla prowadzonego postępowania.

Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 9.10.2026, tekst z 25.09.2026. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗, otwórz w wyszukiwarce, zgłoś błąd.

Powiązane przepisy

  • art. 1 ust. 3 definicja
    Minister właściwy do spraw wewnętrznych, zwany dalej „Ministrem”, kształtuje politykę bezpieczeństwa dokumentów publicznych oraz zapewnia funkcjonowanie systemu bezpieczeństwa dokumentów publicznych.
  • art. 2 ust. 1 pkt 2 definicja
    dokument publiczny – dokument, który służy do identyfikacji osób, rzeczy lub potwierdza stan prawny lub prawa osób posługujących się takim dokumentem, zabezpieczony przed fałszerstwem i:
  • art. 3 ust. 2 definicja
    Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 1–8, Minister wykonuje przy pomocy Komisji do spraw dokumentów publicznych, zwanej dalej „Komisją”.
  • art. 46 ust. 2 pkt 6 odesłanie
    informacje o przypadkach fałszerstw dokumentów publicznych dotyczące:
  • art. 3 ust. 1 pkt 2 odesłanie
    analizuje przypadki fałszerstw dokumentów publicznych;

Odsyłają tu 1

Odsyła do 3