Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 18f
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 26 października 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.441.2026.1.AG

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaPrawo skorzystania z ulgi na złe długi o której mowa w art. 18f ustawy o CIT w przypadku cesji wierzytelności.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynął Państwa wniosek opatrzony datą 12 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy, podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka ma prawo skorzystać z ulgi na złe długi, o której mowa w art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie (…). Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności Spółka wynajmuje samochody zastępcze poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych w systemie bezgotówkowym. Spółka nie pobiera od poszkodowanych kaucji ani wynagrodzenia za najem pojazdu. Koszt najmu odzyskiwany jest bezpośrednio od towarzystwa ubezpieczeniowego sprawcy wypadku.

Z poszkodowanym zawierana jest umowa najmu pojazdu zastępczego, w której zawarta jest klauzula gwarantująca bezpłatny wynajem pojazdu nawet w przypadku odmowy zwrotu kosztów przez ubezpieczyciela. W takim przypadku Spółka samodzielnie dochodzi należnych jej roszczeń na drodze sądowej. Z poszkodowanym podpisywana jest umowa najmu pojazdu zastępczego, w której umieszczona jest klauzula gwarantująca bezpłatny wynajem, nawet w przypadku odmowy zwrotu jego kosztów przez ubezpieczyciela (w takim przypadku Wnioskodawca sam zakłada ubezpieczycielowi sprawę w sądzie o zwrot jego kosztów).

Warunkiem zwolnienia Najemcy z opłaty za korzystanie z samochodu zastępczego jest podpisanie umowy cesji wierzytelności, w której Najemca wskaże sprawcę wypadku i firmę ubezpieczeniową od której przysługuje mu prawo zwrotu kosztów najmu samochodu zastępczego za powstałą szkodę.

W celu skorzystania z pojazdu zastępczego poszkodowany zobowiązany jest do spełnienia następujących warunków: - potwierdzenie zgłoszenia szkody do ubezpieczyciela oraz uznania statusu poszkodowanego, - podanie numeru szkody nadanego przez towarzystwo ubezpieczeniowe sprawcy, - przedstawienie dokumentu potwierdzającego własność pojazdu (dowód rejestracyjny, karta pojazdu), - w przypadku pojazdu leasingowanego – przedstawienie zgody leasingodawcy, - pojazd poszkodowanego musi być zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Następnie podpisywana jest z poszkodowanym Umowa cesji wierzytelności, zgodnie z którą wszelkie zobowiązania wynikające z wynajmu samochodu zastępczego przechodzą na Ubezpieczyciela poszkodowanego bądź Ubezpieczyciela sprawcy wypadku. Zgodnie z umową cesji wierzytelności: 1. „Cedent na warunkach określonych w niniejszej Umowie, w celu zwolnienia się ze zobowiązania wobec Cesjonariusza z tytułu kosztów najmu pojazdu zastępczego, przelewa na rzecz Cesjonariusza swoją wierzytelność – prawo do zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego – przysługującą Cedentowi wobec podmiotu lub podmiotów ponoszących odpowiedzialność za szkodę (...) z dnia (…) (tj. sprawcy w pojeździe marki (…) o nr rej.

(…) lub sprawców, właściwego towarzystwa ubezpieczeń lub (…). 2. Wraz z wierzytelnością przechodzą na Cesjonariusza wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenia o zaległe odsetki. 3. Cedent oświadcza, że w dniu podpisania Umowy nie posiada względem towarzystwa ubezpieczeń żadnych zobowiązań, które mogłyby być przedmiotem wzajemnych potrąceń. 4. Cesjonariusz oświadcza, iż przyjmuje wierzytelność.” Tym samym stroną umowy najmu pojazdu zastępczego staje się (…), tj. podmiot prowadzący działalność, i od niego dochodzone są prawa do świadczenia pieniężnego wynikającego z wykonanej usługi.

W związku z powyższym, iż niejednokrotnie dochodzi do niezapłacenia przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe wierzytelności wynikających z wykonanej usługi wynajmu samochodu zastępczego, mija 90 dni od terminu płatności za usługę, sprawy kierowane są na drogę sądową w celu dochodzenia swoich należności. Stroną takiego powództwa również jest Ubezpieczyciel, czyli podmiot prowadzący działalność. Zarówno wierzyciel, jak i dłużnik spełniają warunki określone w art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie znajduje się w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego ani likwidacji.

Od daty wystawienia faktury lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono fakturę lub zawarto umowę. Transakcje opisane we wniosku nie były i nie są dokonywane między podmiotami powiązanymi. Wierzytelności zostały zaliczone do przychodów należnych Spółki i opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych. Wierzytelności opisane we wniosku nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przedmiotowe wierzytelności nie są wierzytelnościami przedawnionymi.

Na dzień złożenia zeznania podatkowego wierzytelności nie zostały uregulowane ani zbyte. Umowa cesji jest zgodna z art. 509 – 518 Kodeksu Cywilnego i zawarta była w formie pisemnej o czym pisano w części G wniosku ORD-IN.

1. Cesjonariusz ma prawo odstąpić od Umowy, jeżeli Cedent: a) przekazał Cesjonariuszowi w Umowie najmu pojazdu zastępczego (zawartej pomiędzy Cedentem a Cesjonariuszem), informacje niezgodne ze stanem faktycznym – w szczególności dotyczące szkody komunikacyjnej, o której mowa w §1.1. umowy cesji, b) wbrew obowiązkom wynikającym z Umowy, nie udziela Cesjonariuszowi informacji lub przekazuje informacje nieprawdziwe, lub nie przekazuje dokumentów, które dotyczą wierzytelności (kosztorysy, decyzje, upoważnienia od właścicieli, potwierdzenia przelewu, zdjęcia po naprawie), c) w razie odstąpienia od umowy przez Cedenta, Cesjonariuszowi przysługuje prawo do dochodzenia roszczeń wynikających z cesji wierzytelności od Cedenta.

Pytanie

Czy Wnioskodawca - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - ma prawo skorzystać z ulgi na złe długi, o której mowa w art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i dokonać zmniejszenia podstawy opodatkowania w momencie upływu 90 dni od terminu płatności za usługę wynajmu samochodu zastępczego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wierzytelności wynikające z opisanych transakcji handlowych spełniają wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie ulgi na złe długi, o której mowa w art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wierzytelności te stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług w ramach transakcji handlowych zawieranych pomiędzy podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą. Po zawarciu umowy cesji wierzytelności, osobą zobowiązaną do zapłaty jest wyłącznie towarzystwo ubezpieczeniowe, a nie osoba fizyczna – poszkodowany.

Wierzytelności zostały zaliczone do przychodów należnych Spółki, nie są przedawnione, nie zostały uregulowane ani zbyte, a dłużnik nie znajduje się w postępowaniu restrukturyzacyjnym, upadłościowym ani likwidacji. Pomiędzy stronami nie zachodzą powiązania, o których mowa w przepisach podatkowych. W związku z powyższym, po upływie 90 dni od terminu płatności za usługę wynajmu samochodu zastępczego, Spółka jest uprawniona do dokonania zmniejszenia podstawy opodatkowania zgodnie z art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.

Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”): Podstawa opodatkowania ustalona zgodnie z art. 18 lub art. 24d ust. 3 oraz po uprzednim odliczeniu kwot określonych w art. 18d, art. 18db, art. 18ea-18ef i art. 38eb może być zmniejszona o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.

Stosownie do postanowień art. 18f ust. 5 ustawy o CIT: Zmniejszenia na podstawie ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 dokonuje się, jeżeli do dnia złożenia zeznania podatkowego wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta. W myśl art. 18f ust. 9 ustawy o CIT: Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się wyłącznie do wierzytelności lub zobowiązań, odpowiednio o zapłatę lub do zapłaty, świadczeń pieniężnych, wynikających z transakcji handlowych, jeżeli z tytułu tych transakcji przynajmniej u jednej ze stron określa się przychody lub koszty uzyskania przychodów, bez względu na termin ich ujęcia w tych przychodach lub kosztach uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 18f ust. 10 ustawy o CIT: Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są łącznie następujące warunki: 1) dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji; 2) od daty wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa, a w przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę (rachunek), jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę - gdy nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności; 3) transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast zgodnie z art. 18f ust. 13 ustawy o CIT: Wierzytelności, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania ani nie zwiększają straty, jeżeli zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie innych przepisów ustawy, w tym poprzez rezerwy lub odpisy. W myśl art. 18f ust. 17 ustawy o CIT: Przepisy ust. 1-16 stosuje się odpowiednio w przypadku uregulowania lub zbycia części wierzytelności.

Z kolei w myśl art. 18f ust. 18 ustawy o CIT: Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do transakcji handlowych dokonywanych między podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4. Ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych (DZ.

U. z 2019 r. poz. 1649) wprowadzono w podatkach dochodowych z jednej strony możliwość pomniejszenia przez wierzyciela podstawy opodatkowania o kwotę wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, a z drugiej strony – nałożenie na dłużnika obowiązku doliczenia do podstawy opodatkowania kwoty nieuregulowanego zobowiązania, jeżeli zobowiązanie nie zostało uregulowane w terminie 90 dni od dnia upływu terminu płatności określonego w fakturze (rachunku) lub umowie.

Przy czym należy zauważyć, że wierzyciel z tego mechanizmu może skorzystać, natomiast dłużnik jest do tego zobowiązany. Z opisu zdarzenia wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…). W ramach prowadzonej działalności Spółka wynajmuje samochody zastępcze poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych. Z poszkodowanym podpisywana jest umowa najmu pojazdu zastępczego, w której umieszczona jest klauzula gwarantująca bezpłatny wynajem, nawet w przypadku odmowy zwrotu jego kosztów przez ubezpieczyciela.

Warunkiem zwolnienia Najemcy z opłaty za korzystanie z samochodu zastępczego jest podpisanie umowy cesji wierzytelności, zgodnie z którą wszelkie zobowiązania wynikające z wynajmu samochodu zastępczego przechodzą na Ubezpieczyciela poszkodowanego bądź Ubezpieczyciela sprawcy wypadku. Tym samym stroną umowy najmu pojazdu zastępczego staje się Towarzystwo Ubezpieczeniowe, (…) lub (…). Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy mają Państwo prawo skorzystać z ulgi na złe długi, o której mowa w art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, i dokonać zmniejszenia podstawy opodatkowania w momencie upływu 90 dni od terminu płatności za usługę wynajmu samochodu zastępczego.

Wskazany art. 18f ust. 1 ustawy o CIT, umożliwia wierzycielowi obniżenie podstawy opodatkowania, jeżeli: - wierzytelność została zaliczona do przychodów należnych, - nie została uregulowana lub zbyta, - upłynęło 90 dni od terminu płatności określonego na fakturze lub w umowie. Ponadto spełnione muszą być pozostałe warunki określone w kolejnych ustępach tego artykułu.

We wniosku wskazali Państwo, że zarówno wierzyciel, jak i dłużnik spełniają warunki określone w art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj.: - Dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie znajduje się w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego ani likwidacji. - Od daty wystawienia faktury lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wystawiono fakturę lub zawarto umowę. - Transakcje opisane we wniosku nie były i nie są dokonywane między podmiotami powiązanymi. - Wierzytelności zostały zaliczone do przychodów należnych Spółki i opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych. - Wierzytelności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. - Przedmiotowe wierzytelności nie są wierzytelnościami przedawnionymi. - Na dzień złożenia zeznania podatkowego wierzytelności nie zostały uregulowane ani zbyte.

A zatem na tle tak przedstawionego stanu faktycznego oraz w świetle przywołanych przepisów, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że po upływie 90 dni od terminu płatności za usługę wynajmu samochodu zastępczego, Spółka jest uprawniona do dokonania zmniejszenia podstawy opodatkowania zgodnie z art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.