Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 21
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 5 listopada 2026 r., sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.693.2026.3.MG

Interpretacja aktualnaStanowisko w części prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaMożliwość skorzystania z celów mieszkaniowych - spłata kredytu oraz spłata na rzecz byłego małżonka.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: · prawidłowe w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego w odniesieniu do wydatków poniesionych na spłatę kredytu zaciągniętego na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, · nieprawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania –pismem złożonym 8 września 2026 r., pismem złożonym 7 października 2026 r. oraz pismem z 7 października 2026 r. (data wpływu 12 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. 23 stycznia 2023 r. Wnioskodawczyni wraz z byłym mężem dokonała odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego położonego w …przy ul. …, nabytego 5 sierpnia 2020 r. do majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową. Zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu, oraz nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej. Cena sprzedaży lokalu wyniosła 550 000 zł, z czego na Wnioskodawczynię - stosownie do przysługującego Jej udziału wynoszącego 1/2 - przypadła kwota 275 000 zł.

Przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu, Wnioskodawczyni wydatkowała w całości, w terminie wskazanym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie), w następujący sposób: 1) kwotę 50 000 zł Wnioskodawczyni przeznaczyła na spłatę kredytu hipotecznego wraz z odsetkami, zaciągniętego przez Wnioskodawczynię wspólnie z ówczesnym mężem 19 września 2014 r. w banku Bank … z siedzibą w Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem przed dniem uzyskania przychodu, na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce stanowiącej majątek osobisty Wnioskodawczyni, w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje i realizuje własne potrzeby mieszkaniowe.

Ze środków pochodzących z ceny sprzedaży lokalu, byli małżonkowie spłacili 14 lutego 2023 r. wspólnie kwotę 100 000 zł tego kredytu, z czego na Wnioskodawczynię - stosownie do Jej udziału w przychodzie - przypada kwota 50 000 zł.

W następstwie spłaty kredytu, hipoteka zabezpieczająca jego spłatę została wykreślona z księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym; 2) kwotę 225 000 zł przeznaczyła na zapłatę na rzecz byłego męża należności zasądzonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w … z 10 października 2023 r. (sygn. akt …; wyrok prawomocny 17 października 2023 r.), tytułem zwrotu nakładów poczynionych z majątku wspólnego małżonków na nieruchomość stanowiącą majątek osobisty Wnioskodawczyni - działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, wznoszonym od 2013 r., w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje i realizuje własne potrzeby mieszkaniowe.

Zapłata na rzecz byłego męża nastąpiła 10 października 2023 r. Działka, na której wzniesiono budynek mieszkalny, stanowi majątek osobisty Wnioskodawczyni, została nabyta przez Wnioskodawczynię umową darowizny 30 sierpnia 2013 r. i zniesienia 17 stycznia 2023 r. Zapłata na rzecz byłego męża kwoty zasądzonej wyrokiem doprowadziła do wygaśnięcia jego roszczeń wobec Wnioskodawczyni z tytułu nakładów na nieruchomość, w której Wnioskodawczyni zamieszkuje. W jej efekcie Wnioskodawczyni uzyskała pełne, nieobciążone roszczeniami osoby trzeciej prawo do nieruchomości służącej zaspokajaniu Jej własnych potrzeb mieszkaniowych.

Łączna kwota wydatków poniesionych przez Wnioskodawczynię na cele wskazane powyżej wyniosła 275 000 zł (50 000 zł + 225 000 zł), a zatem odpowiada w całości przychodowi uzyskanemu przez Wnioskodawczynię z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku z 8 września 2026 r. oraz 7 października 2023 r. odpowiedziała Pani na następujące pytania: a) w jaki sposób (proszę o podanie rodzaju czynności cywilnoprawnej lub zdarzenia prawnego, np. umowa kupna, darowizna, spadek) nabyła Pani z byłym mężem mieszkanie przy ul. … w …? Odpowiedź: Mieszkanie nabyła Pani umową sprzedaży. b) jaka była forma prawna lokalu mieszkalnego położonego przy ul. … w … (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, inny – jaki?)? Odpowiedź: Było to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. c) gdzie jest położona działka, na której wzniesiono budynek mieszkalny jednorodzinny?

Odpowiedź: Adres działki, na której wzniesiono budynek to …, ul. …. d) w jakich datach nabyła Pani ww. działkę? We wniosku wskazała Pani dwie daty - umowę darowizny z 30 sierpnia 2013 r. oraz datę 17 stycznia 2023 r. Należy wskazać, do jakiej konkretnie czynności cywilnoprawnej lub zdarzenia prawnego, odnosi się data 17 stycznia 2023 r.; Odpowiedź: Działkę otrzymała Pani od rodziców 30 sierpnia 2013 r. Następnie, również w 2013 r., darowała Pani mężowi udział wynoszący 1/2 części w tej nieruchomości. 17 stycznia 2023 r. dokonała Pani z mężem zniesienia współwłasności nieruchomości w ten sposób, że stała się Pani jej wyłączną właścicielką.

Nie była to darowizna – zniesienie współwłasności nastąpiło na Pani rzecz, pomiędzy małżonkami, tj. osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej. e) na jaki okres czasu została zawarta umowa o kredyt hipoteczny, o którym mowa we wniosku? Odpowiedź: Umowa na kredyt zawarta była na 30 lat. f) kiedy nastąpi/nastąpiła spłata ww. kredytu? Odpowiedź: Spłata kredytu nastąpiła w lutym 2023 r. g) czy z ww. umowy kredytowej wynikało, że wszyscy kredytobiorcy (Pani oraz Pani były mąż) odpowiadają solidarnie za wynikające z niej zadłużenie?

Odpowiedź: Tak, z umowy wynikało, że odpowiada Pani wraz z mężem za kredyt jako małżonkowie solidarnie, bo wspólnie go Pani z mężem zaciągnęła. h) na jaki cel zgodnie z umową kredytową został zaciągnięty ww. kredyt hipoteczny oraz czy ww. kredyt w całości przeznaczony został na ten cel? Jakie wydatki zostały faktycznie poniesione ze środków pieniężnych pochodzących z ww. kredytu? Odpowiedź: Kredyt był zaciągany na budowę domu, było zabezpieczenie hipoteczne na działce. Całość kwoty została przeznaczona na budowę domu, jedynego miejsca zamieszkania. i) kiedy miał miejsce podział majątku wspólnego Pani i Pani byłego męża (należy wskazać datę)?

Czy miał miejsce przed rozwodem, w wyroku rozwodowym czy po rozwodzie? (należy wskazać datę rozwodu i datę podziału majątku wspólnego); Odpowiedź: Podział majątku miał miejsce w wyroku rozwodowym 10 października 2023 r. j) jakie postanowienia zapadły w sprawie dotyczącej podziału majątku wspólnego? Należy to opisać. Odpowiedź: W wyroku rozwodowym Sąd ustalił, że w skład majątku wspólnego małżonków wchodzą nakłady poczynione przez Pani byłego męża z majątku wspólnego na Pani nieruchomość w łącznej kwocie 225 000 zł, oraz przyjął oświadczenie Pani męża, że kwotę tę Pani były mąż otrzymał od Pani w całości.

Za nakłady, jakie Pani były mąż poczynił na Pani nieruchomość, zapłaciła mu Pani zatem 225 000 zł, a w toku sprawy rozwodowej oświadczyła Pani z byłym mężem, że wyłącznie te nakłady wchodzą w skład majątku wspólnego podlegającego podziałowi.

Pytania

1. Czy wydatkowanie przez Wnioskodawczynię kwoty 50 000 zł (stanowiącej przypadającą na Nią część wspólnie spłaconej kwoty 100 000 zł) na spłatę kredytu hipotecznego wraz z odsetkami, zaciągniętego wspólnie z ówczesnym mężem przed dniem uzyskania przychodu na budowę budynku mieszkalnego, w którym Wnioskodawczyni realizuje własne potrzeby mieszkaniowe, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) w zw. z pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy wydatkowanie przez Wnioskodawczynię kwoty 225 000 zł na zapłatę, na rzecz byłego męża należności zasądzonej wyrokiem sądu tytułem zwrotu nakładów z majątku wspólnego na nieruchomość stanowiącą majątek osobisty Wnioskodawczyni, w której realizuje Ona własne potrzeby mieszkaniowe, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3. Czy w konsekwencji dochód uzyskany przez Wnioskodawczynię z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w 2023 r., korzysta w całości ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty podatku, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ww. ustawy?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, na wszystkie postawione pytania należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Ad 1 Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do których - stosownie do pkt 1 lit. d) - należy budowa własnego budynku mieszkalnego.

Kredyt hipoteczny został zaciągnięty przez Wnioskodawczynię (wspólnie z ówczesnym mężem, jako współkredytobiorcą) przed dniem uzyskania przychodu i został przeznaczony na budowę budynku mieszkalnego położonego na gruncie stanowiącym majątek osobisty Wnioskodawczyni, w którym Wnioskodawczyni zamieszkuje. Okoliczność, że kredyt został zaciągnięty wspólnie z małżonkiem, pozostaje bez wpływu na prawo do zwolnienia – Wnioskodawczyni, jako współkredytobiorca odpowiadała za spłatę całości zobowiązania solidarnie, a na własne cele mieszkaniowe zalicza przypadającą na Nią część faktycznie dokonanej spłaty (50 000 zł z łącznie spłaconej kwoty 100 000 zł).

Wydatek ten stanowi zatem wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu powołanych przepisów. Ad 2 Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na budowę własnego budynku mieszkalnego. W ocenie Wnioskodawczyni, zapłata na rzecz byłego męża kwoty zasądzonej wyrokiem tytułem zwrotu nakładów z majątku wspólnego na budowę domu stanowi - w sensie ekonomicznym - definitywne poniesienie przez Wnioskodawczynię ciężaru kosztów budowy Jej własnego budynku mieszkalnego w tej części, w jakiej koszty te zostały pierwotnie sfinansowane z majątku wspólnego małżonków.

Do chwili zapłaty ciężar ekonomiczny budowy w połowie spoczywał na byłym mężu, któremu z tego tytułu przysługiwało roszczenie o zwrot nakładów (art. 45 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy). Dopiero zwrot tych nakładów sprawił, że wydatek na budowę domu został w całości i ostatecznie poniesiony z majątku Wnioskodawczyni. Zapłata kwoty 225 000 zł jest zatem niczym innym, jak odroczonym w czasie - i rozliczonym na mocy wyroku sądu - wydatkiem Wnioskodawczyni na budowę własnego budynku mieszkalnego, mieszczącym się wprost w hipotezie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niezależnie od powyższego wydatek ten jest funkcjonalnie tożsamy ze spłatą udziału byłego małżonka w nieruchomości wspólnej, która - zgodnie z aktualną, jednolitą praktyką orzeczniczą i interpretacyjną - uprawnia do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jedyna różnica pomiędzy sytuacją Wnioskodawczyni a sytuacją podatnika spłacającego udział byłego małżonka ma charakter wyłącznie cywilnoprawny i wynika z zasady superficies solo cedit (art.

48 i art. 191 ustawy Kodeks cywilny), ponieważ grunt stanowił majątek osobisty Wnioskodawczyni, budynek wzniesiony ze środków wspólnych nie mógł stać się przedmiotem współwłasności, a partycypacja byłego męża w jego substancji przybrała postać roszczenia obligacyjnego o zwrot nakładów zamiast udziału rzeczowego. Gdyby grunt objęty był wspólnością, były mąż posiadałby udział we współwłasności nieruchomości, a jego spłata bezspornie korzystałaby ze zwolnienia.

Różnicowanie sytuacji podatkowej wyłącznie ze względu na cywilnoprawną konstrukcję rozliczenia - przy identycznej treści ekonomicznej wydatku i identycznym celu mieszkaniowym - nie znajduje uzasadnienia w treści ani w celu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i prowadziłoby do nierównego traktowania podatników znajdujących się w tożsamej sytuacji ekonomicznej. Podkreślenia wymaga również, że zaspokojenie roszczenia byłego męża warunkowało niezakłócone realizowanie przez Wnioskodawczynię własnych potrzeb mieszkaniowych w domu, w którym zamieszkuje.

Zasądzone wyrokiem roszczenie pieniężne mogło bowiem - w razie braku dobrowolnej zapłaty - zostać skierowane do egzekucji, w tym do egzekucji z nieruchomości służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni. Wydatek ten służył więc bezpośrednio zachowaniu substancji mieszkaniowej i realizacji celu, któremu zwolnienie ma służyć. Wnioskodawczyni wskazuje, że zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi normę celu społecznego, której zadaniem jest ułatwienie podatnikom zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych, co nakazuje wykładnię uwzględniającą ten cel.

Stanowisko takie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 listopada 2022 r., sygn. akt II FSK 724/20. Analogiczne stanowisko - w odniesieniu do spłaty byłego małżonka związanej z nieruchomością służącą zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych podatnika - zajął Szef Krajowej Administracji Skarbowej m.in. w piśmie z 6 listopada 2023 r., sygn. DOP3.8222.133.2023.EILK, zmieniającym z urzędu wcześniejszą interpretację indywidualną i uznającym prawo podatniczki do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku ze spłatą byłego małżonka.

Ewentualne wątpliwości co do treści przepisów powinny być rozstrzygane na korzyść podatnika, stosownie do art. 2a Ordynacji podatkowej. Ad 3 Skoro cały przychód przypadający na Wnioskodawczynię z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego (275 000 zł) został w ustawowym terminie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (50 000 zł + 225 000 zł = 275 000 zł), to - stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - dochód z tego zbycia podlega zwolnieniu od podatku w całości, a na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty podatku, o którym mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment ich nabycia.

Jak wynika z treści wniosku, 23 stycznia 2023 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, nabytego 5 sierpnia 2020 r. w drodze umowy sprzedaży do majątku objętego małżeńską wspólnością majątkową. W świetle powyższego stwierdzić należy, że odpłatne zbycie 23 stycznia 2023 r. przez Panią udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, nabytego 5 sierpnia 2020 r., zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nabyła Pani ww. prawo.

Zatem, odpłatne zbycie udziału w ww. prawie stanowi dla Pani źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę.

Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa. Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości jej części lub udziału w nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: 1) wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; 2) wydatki poniesione na: a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a, c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30. Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy: Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: 1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub 2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części - przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).

Zgodnie z art. 21 ust. 30 ww. ustawy: Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwami od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W tym miejscu podkreślić należy, że w cytowanym powyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawodawca wskazał, że przychód z odpłatnego zbycia ma zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”.

Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych) nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.

Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Wskazać należy, że jednym z celów, których realizacja uprawnia do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) tej ustawy, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.

Musi to być kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe oraz, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży (podatnika).

Ponadto ww. przepis wymaga, aby przedmiotowy kredyt (pożyczka) zaciągnięty był w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z opisu sprawy wynika, że część środków ze sprzedaży 23 stycznia 2023 r. udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, przeznaczyła Pani na spłatę kredytu hipotecznego wraz z odsetkami, zaciągniętego w banku przez Panią wspólnie z ówczesnym mężem w dniu 19 września 2014 r., a zatem przed dniem uzyskania przychodu, na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce stanowiącej Pani majątek osobisty, w którym Pani zamieszkuje i realizuje własne potrzeby mieszkaniowe.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wydatkowanie przez Panią części przychodu ze sprzedaży 23 stycznia 2023 r. udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła ta sprzedaż na spłatę kredytu hipotecznego wraz z odsetkami, zaciągniętego przez Panią 19 września 2014 r. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego na działce stanowiącej Pani majątek osobisty jest realizacją własnego celu mieszkaniowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) i ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, wydatkowanie to będzie uprawniać Panią do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie ww. przepisów. Z wniosku wynika również, że część przychodu ze sprzedaży 23 stycznia 2023 r. udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego przeznaczyła Pani na spłatę, na rzecz byłego męża należności zasądzonej prawomocnym wyrokiem sądu, tytułem zwrotu nakładów poczynionych z majątku wspólnego małżonków na nieruchomość stanowiącą Pani majątek osobisty. Sąd ustalił, że w skład majątku wspólnego małżonków wchodzą nakłady poczynione przez Pani byłego męża z majątku wspólnego na Pani nieruchomość.

Wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.). Zgodnie z art. 31 § 1 ww. Kodeksu: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 33 pkt 1 i pkt 2 ww. Kodeksu: Do majątku osobistego każdego z małżonków należą: 1) przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej; 2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Zgodnie z art. 45 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy: Każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny.

Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Stosownie do art. 45 § 2 ww. ustawy: Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednakże sąd może nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny. W myśl art. 45 § 3 cytowanej ustawy: Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy dług jednego z małżonków został zaspokojony z majątku wspólnego.

Mając powyższe na uwadze, w odniesieniu do możliwości zaliczenia zapłaty Pani osobistego zobowiązania wobec byłego męża, tj. tytułem zwrotu nakładów poczynionych przez Pani byłego męża z majątku wspólnego na Pani nieruchomość (na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce stanowiącej Pani majątek osobisty), jako wydatku na własne cele mieszkaniowe pokreślić jeszcze raz należy, że przepis art. 21 ust. 25 ww. ustawy w sposób jednoznaczny określa co może być wydatkiem z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego poniesionym na realizację własnych celów mieszkaniowych.

Ustawodawca w ww. katalogu zwolnień nie uwzględnił osobistych rozliczeń pomiędzy małżonkami z tytułu zwrotu nakładów poczynionych z majątku wspólnego na majątek osobisty małżonka.

Konieczność rozliczenia się przez Panią z byłym mężem, z tytułu zwrotu nakładów poczynionych przez byłego męża z majątku wspólnego na Pani nieruchomość, stanowi Pani osobiste zobowiązanie względem byłego męża (wynikające z w wyroku sądowego), albowiem w przedmiotowej sprawie wydatkowanie przez Panią części przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w ww. prawie na zwrot nakładów poczynionych przez Pani byłego męża z majątku wspólnego na Pani nieruchomość nie jest tożsame z poniesieniem przez Panią wydatków na budowę własnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ budynek mieszkalny jednorodzinny został wybudowany wcześniej, a Pani jedynie zwraca poniesione wcześniej przez Pani byłego męża wydatki.

Tego zwrotu nakładów nie można także powiązać z nabyciem przez Panią udziału w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, ponieważ budynek ten wcześniej znajdował się już w Pani majątku osobistym i w związku z tym zwrotem nakładów nie nabyła Pani żadnego udziału w tej nieruchomości.

Zatem, wydatkowanie przez Panią części przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego na zapłatę (zwrot nakładów) Pani osobistego zobowiązania wobec byłego męża nie uprawnia Pani do skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ tego wydatku nie ma w katalogu określonym w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Zwrotu przez Panią nakładów poczynionych przez Pani byłego męża z majątku wspólnego na Pani nieruchomość nie można utożsamiać z wydatkami na budowę własnego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, czy też z wydatkami na nabycie nieruchomości/udziału w nieruchomości. Budynek mieszkalny jednorodzinny został wybudowany przez Panią i Pani byłego męża już wcześniej, a Pani jedynie zwracała byłemu mężowi nakłady poczynione z majątku wspólnego na Pani majątek osobisty, zgodnie z zawartym wyrokiem sądowym.

Podsumowując, dochód uzyskany przez Panią z odpłatnego zbycia w 2023 r. udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nie korzysta w całości ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem w Pani przypadku wolny od podatku dochodowego jest dochód z odpłatnego zbycia udziału w ww. lokalu, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe (tj. spłata kredytu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego) w przychodzie z odpłatnego zbycia tego lokalu.

Natomiast, pozostała część dochodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w ww. prawie odpowiadająca proporcjonalnie przychodowi niewydatkowanemu przez Panią na własne cele mieszkaniowe, czyli na zwrot przez Panią nakładów poczynionych przez Pani byłego męża z majątku wspólnego na Pani nieruchomość, podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Odnosząc się do powołanego przez Panią art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) wyjaśniam, że stanowi on, że niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Wobec tego, po pierwsze, muszą istnieć wątpliwości dotyczące treści przepisów prawa podatkowego. Po drugie, istniejące wątpliwości powinny mieć taki charakter, że nie da się ich rozstrzygnąć.

Jeśli więc wątpliwości istnieją, ale mogą zostać wyeliminowane w procesie wykładni, wspomniana zasada nie ma zastosowania (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Bd 781/17).

W przepisie art. 2a Ordynacji podatkowej chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz, że podatnik nie może oczekiwać, aby art. 2a tej ustawy był stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla podatnika konsekwencje mniej korzystne niż zakładał (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1509/16; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1261/16).

W Pani sprawie takie wątpliwości nie wystąpiły, gdyż treść przepisów prawa podatkowego mających zastosowanie do przedstawionego stanu faktycznego jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W odniesieniu do powołanych przez Panią we własnym stanowisku pisma z 6 listopada 2023 r., znak DOP3.8222.133.2023.EILK (zmiana interpretacji indywidualnej) oraz wyroku sądu administracyjnego wskazuję, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.

Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Niemniej jednak, powołana przez Panią zmiana interpretacji indywidualnej dotyczy odmiennego stanu faktycznego od stanu faktycznego będącego przedmiotem złożonego wniosku i przedmiotem jej rozstrzygnięcia nie była kwestia objęta pytaniem sformułowanym w przedmiotowym wniosku. Również powołany przez Panią wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzyga w kwestii odmiennej od zagadnienia będącego przedmiotem Pani wniosku.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Ponadto, wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.