Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 29 grudnia 2025 r., sygn. 0113-KDWPT.4011.186.2025.4.ASZ

Pytania

(pytanie nr 3 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 10 listopada 2025 r.) 1. Czy Wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, jest uprawniony do zakwalifikowania wydatków ponoszonych w związku z realizacją projektów opisanych we wniosku jako kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o PIT, zarówno w odniesieniu do bieżącego roku podatkowego, jak i wstecznie - w związku z zamiarem dokonania korekt zeznań podatkowych za lata 2020-2022?

2. Czy dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w szczególności autorskiego prawa do oprogramowania sterującego X, wytwarzanego samodzielnie w ramach opisanej we wniosku działalności gospodarczej, może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ust. 1 oraz ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, również w odniesieniu do lat wcześniejszych - po dokonaniu stosownych korekt rozliczeń podatkowych?

3. Czy ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki wskazane we wniosku, pozostające w bezpośrednim związku z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT, mogą zostać uwzględnione przy obliczaniu wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT?

Ponadto, czy pozostałe koszty pośrednie, które nie mogą zostać bezpośrednio przypisane do konkretnego kwalifikowanego IP (takie jak składki ZUS, opłaty telefoniczne, leasing pojazdu), mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, poprzez ich proporcjonalne przyporządkowanie zgodnie z art. 22 ust. 3 tej ustawy? Stanowisko Zainteresowanych w sprawie Ad. 1 W opinii Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest uprawniony do zakwalifikowania ponoszonych wydatków - zarówno dotyczących tworzenia maszyn, urządzeń, robotów, prototypów jak i autorskiego oprogramowania sterującego X - jako kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej o których mowa w art 26e ust 2 i 3 ustawy o PIT Wydatki te są ponoszone w ramach działalności twórczej o charakterze systematycznym, której rezultatem są nowe nieistniejące wcześniej rozwiązania. W ocenie Wnioskodawcy poniesione koszty mogą stanowić podstawę odliczenia w ramach ulgi B+R zarówno w bieżącym roku podatkowym jak i w odniesieniu do lat poprzednich (2020-2022) po dokonaniu stosownych korekt zeznań podatkowych Ad.

2 W opinii Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% w odniesieniu do dochodu uzyskanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jakim jest autorskie oprogramowanie X. Programy te są samodzielnie tworzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej i stanowią utwory podlegające ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Dochód uzyskiwany z tytułu odpłatnego zbycia tych programów jako kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT może być opodatkowany 5% stawka również za lata ubiegłe, po uprzednim dokonaniu stosownych korekt rozliczeń podatkowych. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawodawca wprowadził definicje działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z która przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy.

I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1663, z późn. zm.), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85), badania naukowe są działalnością obejmującą: 1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, 2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmująca nabywanie łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany maja charakter ulepszeń.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy Wnioskodawca, jako wspólnik Spółki cywilnej prowadzi działalność badawczo - rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT).

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.

Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3. Celem wprowadzenia ulgi badawczo-rozwojowej jest wspieranie innowacyjności przedsiębiorców poprzez zachęcanie do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, co ma wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności gospodarki.

Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych). Ustawodawca zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w rachunku podatkowym podatnika - raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Stosownie do art. 5a pkt 39 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, badania naukowe obejmują badania aplikacyjne, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Pracami rozwojowymi o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast - zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy - prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów procesów lub usług z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany maja charakter ulepszeń.

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojowa jest działalność twórcza obejmująca badania aplikacyjne lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy, co oznacza że powinna być nakierowana na tworzenie nowych, oryginalnych rozwiązań. Jak wynika z opisu zdarzenia, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej zajmuje sią projektowaniem, konstruowaniem oraz produkcją maszyn, urządzeń robotów oraz prototypów, a także zautomatyzowanych linii technologicznych.

Wyjaśniono, że każdy projekt jest opracowywany od podstaw, z wykorzystaniem twórczych koncepcji konstrukcyjnych i informatycznych, a tworzone urządzenia charakteryzują się własną indywidualną pracą i pomysłami będąc rozwiązaniami innowacyjnymi i nowoczesnymi. Efektem tych działań jest każdorazowo kreacja nowej nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, a Wnioskodawca nie tworzy rozwiązań o charakterze powtarzalnym, ani nie wykonuje jedynie „technicznej” realizacji projektów. Tworzone maszyny, urządzenia, roboty, prototypy oraz oprogramowania sterowników PLO różnią się od funkcjonujących na rynku co wynika z ich oryginalności i kreacyjnego charakteru.

Wnioskodawca stosuje nowe koncepcje i rozwiązania, które nie są rutynowymi ani okresowymi zmianami czy ulepszeniami już istniejących produktów. Dotyczy to również autorskiego oprogramowania sterującego X, które jest tworzone indywidualnie, udoskonalane, unowocześniane i stanowi kreacje nowej wartości niematerialnej. Systematyczność działalności badawczo-rozwojowej Działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w sposób systematyczny, co oznacza że jest prowadzona w sposób uporządkowany, według pewnego systemu, planowo i metodycznie.

Wnioskodawca wskazał, że podejmuje działania w sposób systematyczny stawiając z góry określone cele dla każdego projektu, które są realizowane z wykorzystaniem dostępnych zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych. Każdy projekt jest planowany i wykonywany z zamiarem osiągnięcia konkretnych, innowacyjnych rezultatów. Cel zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań Działalność badawczo-rozwojowa ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca przed rozpoczęciem każdego projektu dysponuje pewnymi zasobami wiedzy technicznej i inżynierskiej, która w trakcie realizacji projektów wykorzystuje i rozwija, w tym specjalistyczna wiedzę z zakresu mechaniki, automatyki, elektroniki informatyki i programowania X. Wiedza jest selekcjonowana i ukierunkowana na nowe odkrycia i tworzenie pionierskich rozwiązań, a wyniki prac są często wykorzystywane w kolejnych projektach lub stanowią podstawę do dalszych badań. W ramach prac Wnioskodawca łączy i kształtuje istniejącą wiedzę, tworząc nowe synergie i innowacyjne rozwiązania, takie jak algorytmy sterowania czy unikalne konstrukcje robotów.

Ocena charakteru Wnioskodawcy działalności Powyższy opis działalności Wnioskodawcy, w szczególności w zakresie projektów dotyczących stworzenia zautomatyzowanej linii technologicznej dla Firmy X, urządzenia do kompletowania …., robota do …., automatycznych linii …., oraz autorskiego oprogramowania sterującego X, pozwala uznać że: - obejmuje ona prace rozwojowe i badania aplikacyjne w rozumieniu art. 5a pkt 39 lit. b i pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, - ma twórczy charakter, co potwierdza min. każdorazowa kreacja nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej i oryginalność rozwiązań, - jest podejmowana w sposób systematyczny, poprzez planowanie i realizacje projektów z góry określonymi celami, - jest prowadzona w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy, z ulgi badawczo-rozwojowej może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki: 1. uzyskuje przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej; 2. prowadzi działalność badawczo-rozwojową; 3. ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone jako „koszty kwalifikowane”. Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.

Wnioskodawca oświadczył, że koszty nie zostały mu zwrócone, nie korzystał z pomocy publicznej ani dotacji, oraz nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, ani nie korzystał ze zwolnień podatkowych. Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in : · Art. 26e ust. 2 pkt 2 - nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Wnioskodawca ponosił koszty materiałów i surowców (np.: obudowy, podzespoły elektroniczne i elektryczne, przewody, kable, narzędzia, szablony, farby, całe urządzenia niezbędne do współpracy), które są bezpośrednio wykorzystywane w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Koszty te stanowią koszty uzyskania przychodów. · Art. 26e ust. 2 pkt 3 - nabycie wyników ekspertyz, opinii, usług doradczych i równorzędnych świadczeń, a także nabycie od podmiotów niepowiązanych lub powiązanych wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji - innych niż koszty osobowe.

Wnioskodawca ponosi koszty usług podwykonawców w zakresie doprecyzowania, wykonania, obróbki części składowych projektów, które są ściśle związane z konkretnymi projektami badawczo-rozwojowymi. Te wydatki mogą być uznane za „równorzędne świadczenia” w zakresie działalności badawczo-rozwojowej.

Również udział w szkoleniach i konferencjach dotyczących tworzonego oprogramowania, zapewniający aktualizację wiedzy i umiejętności kluczowych dla innowacyjnego i twórczego charakteru oprogramowania, może być uznany za nabycie wiedzy w ramach działalności badawczo-rozwojowej. · Art. 26e ust. 3 - odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca ponosi wydatki na specjalnie zakupiony sprzęt komputerowy (laptop, dyski zewnętrzne, karty pamięci SD, dyski sieciowe) oraz drukarkę 3D, które są wykorzystywane wyłącznie w działalności badawczo-rozwojowej.

Odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych, jak również jednorazowe zaliczenie w koszty wyposażenia (drukarka 3D), mogą stanowić koszty kwalifikowane, pod warunkiem ich wyłącznego wykorzystania w działalności badawczo-rozwojowej. Należy jednak zaznaczyć, że ulga badawczo-rozwojowa obejmuje jedynie koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

Koszty pośrednie lub o ogólnym charakterze (np.: koszty leasingu i eksploatacji samochodu firmowego, paliwa, koszty rozmów telefonicznych, czy składki zdrowotne ZUS), które służą ogólnej działalności gospodarczej, a nie są bezpośrednio i wyłącznie powiązane z konkretnymi pracami badawczo-rozwojowymi, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi badawczo-rozwojowej. Warunki ewidencyjne i korekta zeznań Dodatkowym warunkiem skorzystania z ulgi jest wyodrębnienie kosztów działalności badawczo-rozwojowej w prowadzonej księdze lub księgach rachunkowych, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazał, że w latach 2020-2022 nie prowadził odrębnej ewidencji tych kosztów w kolumnie 16 Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów, ale zamierza dokonać stosownych korekt, wpisując koszty kwalifikowane do kolumny 16 za poszczególne lata podatkowe. Od 2023 r. ewidencjonowanie kosztów kwalifikowanych jest już prowadzone w kolumnie 16. Odnośnie możliwości dokonania korekty złożonych zeznań podatkowych za nieprzedawnione lata w celu zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej wskazuję, że zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci. W myśl art. 81 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji - o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym - poprawnym już - wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy.

Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art 70a tej ustawy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Zatem, Wnioskodawca ma prawo do skorygowania rozliczeń rocznych za lata 2020-2022 poprzez złożenie korygujących zeznań podatkowych wraz z załącznikiem PIT/BR, aby odliczyć koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej. Z dniem 1 stycznia 2019 r. na mocy art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o PIT wprowadzono do ustawy o PIT art. 30ca oraz art 30cb regulujące tzw. ulgę lnnovation Box (IP Box). Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza której definicje ustawowa zawarto w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.

Działalność gospodarcza, aby nie zostać wykluczoną z zakresu opodatkowania jako działalność pozarolnicza musi również spełniać wymogi negatywne określone w art. 5b ust. 1 ustawy PIT. W przypadku Wnioskodawcy - będącego wspólnikiem spółki cywilnej - nie zachodzą przesłanki wykluczające tę działalność z kategorii działalności gospodarczej, gdyż Wnioskodawca . · ponosi ryzyko gospodarcze, · wykonuje działania niezależnie bez podporządkowania czasowo-miejscowego, · ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat świadczenia.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, dochód uzyskany przez podatnika z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej może być opodatkowany według preferencyjnej 5% stawki podatku dochodowego, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w przepisach rozdziału 6b ustawy. Jak stanowi art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, o ile: · podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, · zostało wytworzone rozwinięte łub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca, jako wspólnik spółki cywilnej, prowadzi działalność obejmującą projektowanie wytwarzanie i wdrażanie maszyn urządzeń i zautomatyzowanych linii technologicznych, w tym oprogramowania sterującego X. Tworzone oprogramowanie: · jest tworzone samodzielnie (bez udziału zleceniobiorców, podmiotów powiązanych czy zewnętrznych), · jest indywidualne i nienaruszalne (dla każdego urządzenia powstaje unikalny kod sterujący), · podlega ochronie prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim, · jest rezultatem działalności badawczo-rozwojowej, w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy PIT, · dochód ze sprzedaży tego oprogramowania uzyskiwany jest bez przenoszenia autorskich praw majątkowych, lecz w ramach sprzedaży produktów, usług, których integralnym elementem jest kwalifikowane IP.

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy PIT, dochód z kwalifikowanego IP obejmuje również przychód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Oznacza to, że w przypadku Wnioskodawcy, dochód uzyskany ze sprzedaży maszyn i urządzeń które zawierają dedykowane oprogramowanie X, podlega preferencyjnej stawce 5%, o ile dochód ten jest ustalony zgodnie z metodologią nexus.

Stosownie do art. 30ca ust. 4 ustawy PIT, kwalifikowany dochód ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP i wskaźnika obliczanego według wzoru (a + b) * 1.3/(a + b + c + d) gdzie poszczególne litery we wzorze oznaczają koszty faktycznie poniesione na: a - koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art .11a ust. 1 pkt 3 ustawy CIT (winno być art. 23m ust. 1 pkt 3), c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej innych niż wymienione w lit. d od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 (winno być art. 23m ust. 1 pkt 4), d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Odnosząc przedstawione wyżej przepisy podatkowe do opisanego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy wskazać, że: 1. Wnioskodawca, jako wspólnik spółki cywilnej, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej samodzielnie tworzy oraz rozwija (ulepsza) oprogramowanie komputerowe, w szczególności sterowniki X wykorzystywane w projektowanych i wdrażanych przez Niego maszynach, urządzeniach przemysłowych oraz zautomatyzowanych liniach technologicznych. Działania te mają charakter systematyczny, uporządkowany oraz są realizowane w ramach przyjętych metod projektowych.

2. Oprogramowanie X tworzone przez Wnioskodawcę, każdorazowo stanowi indywidualny i oryginalny efekt pracy twórczej, a jego wytwarzanie nie opiera się na kopiowaniu istniejących rozwiązań. Programy te, jako utwory w rozumieniu art. 1 i art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, podlegają ochronie prawnej, jako że zawierają unikalne zestawy instrukcji, algorytmów oraz kodów źródłowych stanowiących rezultat samodzielnych prac inżynierskich i programistycznych. Wnioskodawcy przysługują majątkowe prawa autorskie do wytworzonych programów.

3. Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania spełnia definicje działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Obejmuje ona działalność twórczą prowadzoną w sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Każde oprogramowanie sterujące powstaje z uwzględnieniem indywidualnych cech projektowanego urządzenia i zawiera nowe rozwiązania funkcjonalne techniczne i sterujące.

4. Dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży maszyn i urządzeń zawierających oprogramowanie X, jako integralny składnik, stanowią dochody osiągane z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 oraz ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT. Dochód ten jest więc uzyskiwany w ramach działalności gospodarczej oraz w wyniku komercjalizacji i samodzielnie wytworzonego, kwalifikowanego IP, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego. 5. Wnioskodawca nie przenosi autorskich praw majątkowych do tworzonego oprogramowania lecz uzyskuje dochód z jego wykorzystywania w produktach i usługach dostarczanych odbiorcom końcowym.

Tym samym dochód z oprogramowania jest uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi, zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy PIT. 6. Wnioskodawca nie korzysta z wyników prac badawczo-rozwojowych podmiotów powiązanych, ani nie nabywa gotowych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Całość kosztów związanych z wytwarzaniem oprogramowania jest ponoszona przez Wnioskodawcę samodzielnie, co uprawnia go do przyjęcia, że wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy PIT. W przypadku Wnioskodawcy wynosi 1.0, co oznacza, że cały dochód z kwalifikowanego IP podlega opodatkowaniu 5% stawka.

7. Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję (na podstawie art. 30cb ust. 2 ustawy PIT), która umożliwia: · wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tj. każdego programu X), · przyporządkowanie przychodów oraz kosztów bezpośrednio i pośrednio związanych z jego wytworzeniem, · obliczenie dochodu z kwalifikowanego IP, stanowiącego podstawę opodatkowania według stawki 5%. 8. Wnioskodawca dodatkowo stosuje klucz przychodowy, zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy PIT, w odniesieniu do kosztów pośrednich (np.: składek ZUS, opłat telefonicznych, leasingu pojazdu), które nie mogą być jednoznacznie przypisane do konkretnego kwalifikowanego IP.

9. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja, w tym także zapisy w kolumnie 16 podatkowej księgi przychodowi rozchodów, dokumentuje ponoszone wydatki na działalność B+R związaną z oprogramowaniem od roku 2023, przy czym dla lat wcześniejszych (2020-2022) możliwe jest ustalenie kosztów na podstawie dostępnej dokumentacji oraz dokonanie korekt zeznań podatkowych.

Reasumując - w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca będzie uprawniony do dochodu przypadającego na Niego, jako wspólnika spółki cywilnej, uzyskanego z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jakim jest autorskie prawo do programu komputerowego (sterownika X) wytwarzanego samodzielnie w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Dochód ten, jako spełniający przesłanki wskazane w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawka podatku dochodowego w wysokości 5%.

Z uwagi na okoliczność, że opis zdarzenia przyszłego dotyczy zarówno Wnioskodawcy, jak i Zainteresowanego - y, a dalej „Wspólnik” występują Państwo łącznie z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14r § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, wskazując jednocześnie Wnioskodawcę jako stronę postępowania.

Stanowisko do pytania nr 1 doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r. W ocenie Wnioskodawcy, opisana działalność w zakresie tworzenia maszyn/urządzeń/prototypów oraz autorskiego oprogramowania X spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, a Wnioskodawca, jako podatnik uzyskujący przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, jest uprawniony do odliczenia kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 26e ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że katalog kosztów kwalifikowanych w art. 26e ust. 2-3 ma charakter zamknięty, dlatego: 1) Sprzęt komputerowy i specjalistyczny (stacje robocze, dyski zewnętrzne, NAS, karty SD, laptopy; drukarka 3D; urządzenia pomiarowe; kamery przemysłowe; czujniki; sterowniki X). W ocenie Wnioskodawcy, wydatki te mogą stanowić koszty uwzględniane w liczniku wskaźnika Nexus jako koszty działalności B+R bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP (art. 30ca ust. 4 lit. a), jeżeli są ponoszone na potrzeby tworzenia, testowania i uruchamiania oprogramowania X (w tym budowy i utrzymania stanowisk testowych oprogramowania).

2) Materiały i podzespoły wykorzystywane w B+R (obudowy, elementy mechaniczne, PCB, przekaźniki, moduły komunikacyjne, zasilacze, czujniki, kamery, przewody i kable). W ocenie Wnioskodawcy, wydatki te mogą stanowić koszty bezpośrednie (art. 30ca ust. 4 lit. a) w takim zakresie, w jakim są faktycznie wykorzystywane do budowy środowiska testowego, prototypowania i weryfikacji działania kodu X w urządzeniu/układzie sterowania, a więc gdy pozostają w bezpośrednim związku funkcjonalnym z wytwarzaniem i rozwijaniem oprogramowania X. 3) Licencje i oprogramowanie specjalistyczne (środowiska programistyczne, symulatory, debuggery, licencje narzędziowe i systemowe).

W ocenie Wnioskodawcy, koszty licencji narzędzi wykorzystywanych do programowania, testowania i debugowania oprogramowania X stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego IP i mogą być uwzględniane w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT. 4) Usługi podwykonawców związanych z działalnością B+R (obróbka CNC, montaż PCB, spawanie, gięcie blach, CAD, integracja systemowa). Wnioskodawca – spójnie z dotychczasowymi wyjaśnieniami – wskazuje, że nie korzystał i nie korzysta z usług podwykonawców przy tworzeniu oprogramowania X, a podwykonawcy byli wykorzystywani wyłącznie przy dużych instalacjach/pracach mechanicznych.

W konsekwencji koszty te nie są przedmiotem pytania nr 3 i nie są uwzględniane w kalkulacji wskaźnika Nexus dla kwalifikowanego IP w postaci oprogramowania X (brak bezpośredniego związku funkcjonalnego z wytworzeniem IP). 5 i 6) Szkolenia i konferencje specjalistyczne, delegacje i podróże służbowe Wnioskodawca wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa jest wykonywana osobiście przez wspólników spółki cywilnej, bez zatrudniania pracowników oraz zleceniobiorców. W konsekwencji w przedstawionym stanie faktycznym nie występują koszty pracownicze, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Koszty delegacji, wyjazdów służbowych oraz koszty dojazdów, noclegów i diet ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, jednak nie mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym w art. 26e ust. 2-3 ustawy o PIT, w związku z czym nie są kwalifikowane do ulgi badawczo-rozwojowej. Praktyka interpretacyjna dotycząca kwalifikowania kosztów delegacji i szkoleń jako kosztów osobowych działalności badawczo-rozwojowej odnosi się do stanów faktycznych, w których występują pracownicy i prowadzona jest ewidencja czasu pracy.

Z uwagi na brak pracowników w niniejszej sprawie, stanowiska te nie mają bezpośredniego zastosowania. 7) Materiały eksploatacyjne W ocenie Wnioskodawcy, wydatki na materiały eksploatacyjne wykorzystywane do prototypowania i przygotowania/utrzymania stanowisk testowych oprogramowania X (w tym lutowanie, elementy prototypowe, oznaczenia/naklejki) mogą stanowić koszty bezpośrednie (art. 30ca ust. 4 lit. a) w zakresie, w jakim są faktycznie zużywane w pracach B+R nad kwalifikowanym IP. 8) Uczestnictwo w targach Udział w targach branżowych służy pozyskiwaniu wiedzy technicznej, analizie trendów technologicznych oraz identyfikacji nowych rozwiązań możliwych do zastosowania w projektach B+R.

Wydatki te pozostają w funkcjonalnym związku z działalnością badawczo-rozwojową i mogą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT.

Stanowisko do pytania nr 3 przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 10 listopada 2025 r. do przeformułowanego ostatecznie w tym piśmie pytania nr 3, doprecyzowane następnie w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r. Wnioskodawca, jako wspólnik spółki cywilnej opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych, stoi na stanowisku, że jest uprawniony do zastosowania ulgi podatkowej określonej w art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a tym samym jest zobowiązany do precyzyjnego ustalenia podstawy opodatkowania, zgodnie z metodologią określoną w art. 30ca ust. 4 i ust. 7 ustawy o PIT.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w zakresie projektowania, konstruowania oraz produkcji maszyn, urządzeń i robotów przemysłowych, obejmuje działalność twórczą, systematyczną, nakierowaną na zwiększenie zasobów wiedzy, co spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Efektem tych prac jest w szczególności autorskie oprogramowanie sterujące X, które spełnia definicję kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jako autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Dochód z tego tytułu Wnioskodawca uzyskuje po-przez uwzględnienie wartości kwalifikowanego IP w cenie sprzedaży produktu lub usługi, zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT. I. Wskaźnik Nexus i koszty bezpośrednie (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT) Stosownie do art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, w celu ustalenia kwalifikowanego dochodu, konieczne jest zastosowanie wskaźnika Nexus, którego wzór odzwierciedla związek funkcjonalny pomiędzy poniesionymi kosztami a wytworzeniem kwalifikowanego IP.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż jest uprawniony do zaliczenia do kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT, wyłącznie tych wydatków, które pozostają w bezpośrednim związku funkcjonalnym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem autorskiego oprogramowania X. Wnioskodawca wskazuje, że ponoszone przez niego wydatki kwalifikowane do litery „a” wskaźnika Nexus obejmują m.in.: koszty licencji na specjalistyczne oprogramowanie używane do programowania i testowania X, wydatki na sprzęt komputerowy (laptop – odpisy amortyzacyjne; drukarka 3D – odpis amortyzacyjny/jednorazowy odpis) wykorzystywany wyłącznie do celów programistycznych i dokumentacyjnych, koszty delegacji i szkoleń ściśle związanych z tworzeniem i wdrażaniem oprogramowania.

Wszelkie licencje, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, lecz dotyczą dostępu do środowisk programistycznych, są uznawane za koszty bieżące własnej działalności B+R (lit. a), a nie za nabycia od podmiotów zewnętrznych (lit. b, c, d). Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, że nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani gotowych praw własności intelektualnej od podmiotów powiązanych ani niepowiązanych. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, ponieważ całość wydatków związanych z wytworzeniem oprogramowania jest ponoszona bezpośrednio przez Wnioskodawcę (lit. a), a koszty objęte literami b, c i d wynoszą zero, wskaźnik Nexus w przypadku Wnioskodawcy wynosi 1,0. II.

Alokacja kosztów pośrednich (art. 22 ust. 3 ustawy o PIT) Wnioskodawca stoi na stanowisku, że pozostałe koszty pośrednie/ogólne działalności, takie jak składki zdrowotne ZUS, koszty rozmów telefonicznych i leasingu pojazdu służbowego, które nie mogą zostać jednoznacznie przypisane do konkretnego kwalifikowanego IP, powinny zostać uwzględnione w kalkulacji dochodu z IP Box poprzez proporcjonalne przyporządkowanie.

Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest uprawniony do alokacji tych kosztów na podstawie klucza przychodowego (stosunku przychodów z kwalifikowanego IP do całkowitych przychodów z działalności gospodarczej), w zakresie, w jakim koszty te pozostają w funkcjonalnym związku z wytwarzaniem i sprzedażą kwalifikowanego IP.

Wnioskodawca potwierdza, że prowadzi obecnie odrębną ewidencję, zgodnie z art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT, w sposób umożliwiający przypisanie przychodów i kosztów (bezpośrednich i pośrednich) do każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co obejmuje również możliwość ustalenia kosztów kwalifikowanych za lata 2020–2022 na podstawie dostępnej dokumentacji i dokonania korekt zeznań podatkowych w oparciu o art. 70 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa. Doprecyzowanie własnego stanowisko w zakresie pytania nr 3 w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2022 r. Wnioskodawca uważa, że w celu obliczenia wskaźnika Nexus (art.

30ca ust. 4 ustawy o PIT) za rok 2025 i lata przyszłe, do kosztów określonych w lit. a (koszty własnej działalności B+R) może zaliczyć następujące wydatki: 1. Sprzęt specjalistyczny: Stacje robocze, serwery NAS, karty SD, urządzenia pomiarowe, kamery przemysłowe, czujniki i sterowniki X, które służą do fizycznej weryfikacji i testowania kodu źródłowego IP w środowisku sprzętowym.

2. Materiały i podzespoły B+R: Obudowy, elementy mechaniczne (łożyska, śruby), podzespoły elektroniczne, przewody i kable wykorzystywane do budowy stanowisk testowych, bez których niemożliwe byłoby opracowanie i ulepszenie oprogramowania X. 3. Licencje i oprogramowanie: Koszty licencji na środowiska programistyczne, symulatory i debuggery, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, lecz są bieżącymi kosztami operacyjnymi niezbędnymi do wytworzenia kwalifikowanego IP. 4. Materiały eksploatacyjne i podróże: Filamenty do drukarki 3D, elektrody, kleje, farby i naklejki zużywane podczas testów IP, a także koszty dojazdów i noclegów u klientów w celu wdrożenia oprogramowania.

Ponieważ wszystkie wymienione wyżej koszty są ponoszone przez Wnioskodawcę samodzielnie w ramach własnej działalności B+R (lit. a), a Wnioskodawca nie nabywa praw IP ani wyników prac B+R od innych podmiotów (lit. b, c, d = 0), wskaźnik Nexus wynosi 1,0. W zakresie kosztów pośrednich (składki ZUS, telefon, leasing), Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podlegają one rozliczeniu w kalkulacji dochodu z IP Box na podstawie klucza przychodowego (art. 22 ust. 3 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT)

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28. W myśl natomiast art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to: a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.

Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), b) spółkę kapitałową w organizacji, c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do: 1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; 2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. Na podstawie tych regulacji – wielkość przychodów przypadających na podatnika (wspólnika spółki niebędącej osobą prawną) określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. Taką samą zasadę należy zastosować przy określaniu kosztów uzyskania przychodów oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną przez tę spółkę działalnością gospodarczą.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U z 2018 r. poz. 1668 ze zm.; Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.; Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.; Dz. U. z 2022 r. poz. 574 ze zm., t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1571 ze zm.).

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy : Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.

U. z 2024 r. poz. 1571, 1871, 1897) b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ostatniej ustawy : Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ww. ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, która obejmuje działalność twórczą, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Efektem Państwa działań jest każdorazowa kreacja nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie tworzą Państwo rozwiązań, których rezultaty dałoby się z góry określić i przewidzieć jako mających charakter powtarzalny, ani nie wykonują jedynie „technicznej” realizacji poszczególnych procesów.

Tworzone maszyny, urządzenia, roboty, prototypy oraz oprogramowanie sterowników X każdorazowo różnią się od już funkcjonujących na rynku, czy u Państwa, co wynika z ich oryginalności i kreacyjnego charakteru. Stosują Państwo nowe koncepcje i rozwiązania, które nie są rutynowymi ani okresowymi zmianami czy ulepszeniami już istniejących produktów. Działania te nie stanowią czynności wdrożeniowych w zakresie uruchomienia produkcji, lecz mają na celu tworzenie, projektowanie nowych bądź ulepszonych wersji urządzeń i oprogramowania. Podejmują Państwo te działania w sposób systematyczny stawiając sobie z góry określone cele dla każdego projektu.

Cele te są realizowane z wykorzystaniem dostępnych zasobów ludzkich (działają Państwo samodzielnie, nie zatrudniając pracowników ani zleceniobiorców), rzeczowych i finansowych. Każdy projekt jest planowany i wykonywany z zamiarem osiągnięcia konkretnych, innowacyjnych rezultatów. Państwa działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań. W ramach prac łączą Państwo i kształtują istniejącą wiedzę, tworząc nowe synergie i innowacyjne rozwiązania, takie jak np.: algorytmy sterowania dla złożonych linii technologicznych czy unikalne konstrukcje robotów.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Państwo ani też całość prowadzonej przez Państwo działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu - takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniach i w warunkach działalności wynikające z wniosku i jego uzupełnień.

Przechodząc do kwestii ulgi na działalność badawczo-rozwojową, wskazuję, że zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”.

Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3. Aby stwierdzić, czy przysługuje Państwu prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezbędna jest ocena, czy spełnione są pozostałe warunki do skorzystania z tego odliczenia, w tym czy koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za koszty kwalifikowane uznaje się: 1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; 1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; 2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową; 2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych; 3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej; 4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; 4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; 5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na: a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy, b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego, c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie, d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

W myśl art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.

Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Z kolei w myśl art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3. Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.: Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Ponadto, jak wynika z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia – odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części – dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.

Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 26eb ust. 1. W myśl art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Na podstawie tych przepisów stwierdzam, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione następujące warunki: · podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, · koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, · koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2, 2a i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, · podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, · w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, · podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, · kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, · koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały przez niego odliczone od podstawy obliczenia podatku.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że: - posiadają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, - prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej opodatkowaną podatkiem liniowym, - nie posiadają Państwo statusu centrum badawczo-rozwojowego, - nie prowadzą Państwo działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, - nie korzystają Państwo ze zwolnień od podatku, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a oraz 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, stanowią w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodów, - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, nie będą Państwu zwrócone, - koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku, - w podatkowej księdze przychodów i rozchodów wyodrębnią/wyodrębniają Państwo koszty działalności badawczo-rozwojowej (koszty kwalifikowane) - zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc powyższe pod uwagę, mają Państwo prawo – co do zasady – do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej. W odniesieniu do uznania ponoszonych przez Państwo w związku z działalnością badawczo-rozwojową opisanych we wniosku wydatków za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, co następuje. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1. Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny.

Z tego względu – każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z wniosku i jego uzupełnień wynika, że w związku z działalnością badawczo-rozwojową ponieśli Państwo: · koszty bezpośrednio związane z działalnością B+R (maszyny, urządzenia, roboty, prototypy): - materiały i surowce potrzebne do wytworzenia i modernizacji maszyn, urządzeń, robotów, prototypów, stanowiące części składowe: obudowy metalowe, obudowy z tworzyw, podzespoły oraz urządzenia elektroniczne i elektryczne, przewody i kable, narzędzia do pracy (włącznie ze specjalistycznymi narzędziami), szablony, naklejki i farby, a także całe urządzenia niezbędne do współpracy z projektowanym urządzeniem; - sprzęt do użytku w działalności B+R: Sprzęt komputerowy (laptop, dyski zewnętrzne, karty pamięci SD, dyski sieciowe); - drukarka 3D; - usługi podwykonawców: w zakresie doprecyzowania, wykonania, obróbki części składowych projektów (nie obejmują należności, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy o PIT); - koszty delegacji, wyjazdów służbowych: związane z wyjazdami serwisowymi, naprawami tworzonych urządzeń oraz ich montażem; - koszty uczestnictwa w targach; - koszty ubezpieczenia prototypów; · koszty bezpośrednio związane z działalnością B+R (oprogramowanie): - koszty sprzętu komputerowego i innego, używanego do celów tworzenia oprogramowania, - koszty delegacji, wyjazdów służbowych: związane z usługą tworzenia i sprzedaży oprogramowania, - udział w szkoleniach i konferencjach: dotyczących tematów związanych z tworzonymi oprogramowaniami.

W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-rozwojowych zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei, w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. Z 2023 r., poz. 120, ze zm.).

Zgodnie art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczowych aktywach obrotowych - rozumie się przez to materiały nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, wytworzone lub przetworzone przez jednostkę produkty gotowe (wyroby i usługi) zdatne do sprzedaży lub w toku produkcji, półprodukty oraz towary nabyte w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym; W świetle ww. przepisu, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.

Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.

Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie.

Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, stwierdzam, że wydatki na surowce i materiały − jako poniesione przez Państwa na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, które nie zostały/zostaną Państwu zwrócone – mogą zostać zakwalifikowane do kosztów kwalifikowanych, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak Państwo wskazali we własnym stanowisku przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r. na podstawie art. 30ca ust. 4 lit. a ww. ustawy, który odnosi się do ulgi IP Box.

Stosownie do treści art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Użycie w powyższym przepisie sformułowania w szczególności, oznacza że wymieniony katalog sprzętów nie jest zamknięty. Według internetowego słownika języka polskiego PWN, „sprzęt” to: przedmiot użytkowy, przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach. Według słownika języka polskiego pod red.

W. Doroszewskiego, sprzęt to każdy przedmiot użytkowy jak mebel, narzędzie, naczynie, to przedmioty używane w określonym celu, związane z jakąś dziedziną. Z kolei, „specjalistyczny” wg słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza m.in. związany z pewną specjalnością. Z przywołanego art. 26e ust. 2 pkt 2a ww. ustawy wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny, uznać za koszty kwalifikowane muszą być spełnione następujące warunki: - sprzęt nie stanowi środka trwałego, - zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego”, oraz - jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności B+R.

Koszt kwalifikowany na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2a ww. ustawy, mogą stanowić wyłącznie wydatki poniesione na sprzęt specjalistyczny niestanowiący u podatnika środka trwałego. Natomiast, jeżeli sprzęt taki stanowi środek trwały kosztem kwalifikowanym mogą zostać wyłącznie odpisy amortyzacyjne w myśl art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w części w jakiej sprzęt jest wykorzystywanych do działalności badawczo-rozwojowej.

Przechodząc zatem do odpisów amortyzacyjnych jako kosztów kwalifikowanych na potrzeby stosowania ulgi badawczo-rozwojowej, należy mieć na uwadze cytowany już art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.

Zatem, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, w rozumieniu art. 26e ust. 3 ww. ustawy, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Wyjaśnić należy, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast, w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialnych i prawnych będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Z opisu sprawy wynika, że drukarka 3D została wprowadzona jako wyposażenie i zaliczona jednorazowo w koszty, służąca do tworzenia projektów maszyn. Drukarka 3D nie stanowi środka trwałego podlegającego amortyzacji zgodnie z ogólnymi zasadami, lecz została zaliczona do kosztów jednorazowo jako wyposażenie. Wskazali Państwo również, że z wymienionych kosztów laptop został wprowadzony do środków trwałych i zamortyzowany jednorazowo.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 18 września 2025 r. w odpowiedzi na pytanie nr 10 o treści: Czy nabywali Państwo niebędący środkiem trwałym sprzęt specjalistyczny wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo rozwojowej, w szczególności naczynia i przybory laboratoryjne oraz urządzenia pomiarowe? Udzielili Państwo odpowiedzi: Nie.

W związku z powyższym, biorąc pod uwagę cytowane przepisy art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że konstrukcja wskazanego przepisu, pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych wydatków na nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Zatem, poniesione koszty na sprzęt komputerowy oraz drukarkę 3D, które nie stanowią środków trwałych i nie stanowią sprzętu specjalistycznego nie mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane z art. 26e ust. 2 pkt 2a ww. ustawy.

Natomiast koszt jednorazowego odpisu amortyzacyjnego laptopa będzie stanowić koszt kwalifikowany na podstawie art. 26e ust. 3 ww. ustawy, a nie jak Państwo wskazali, a nie jak Państwo wskazali we własnym stanowisku przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z 20 grudnia 2025 r. Na podstawie art. 30ca ust. 4 lit. a ww. ustawy, który odnosi się do ulgi IP Box.

Przechodząc następnie do wydatków poniesionych na zakup usług od podwykonawców w zakresie doprecyzowania, wykonania, obróbki części składowych projektów oraz kosztów udziału w szkoleniach i konferencjach wyjaśniam, że z przytoczonego powyżej art. 26e ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że za koszty kwalifikowane uznaje się ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej.

Wyraz „także”, użyty w tym przepisie, jest synonimem słowa „również”; „i”; „też” wg „Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego” (http://sjp.pwn.pl). Użycie łącznika „a także” wskazuje, że konstrukcja powyżej przytoczonego przepisu, podkreśla że konieczność otrzymania świadczenia na podstawie umowy z jednostką naukową dotyczy zarówno ekspertyz, opinii, usług doradczych, usług równorzędnych i nabycia wyników badań naukowych na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Wobec powyższego, za koszty kwalifikowane, uznaje się wydatki na zakup ekspertyz, opinii usług doradczych tylko i wyłącznie wtedy, gdy zostaną one wykonane przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj.: - uczelnie; - federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki; - instytuty naukowe PAN, działające na podstawie ustawy, o której mowa w pkt 3; - instytuty badawcze, działające na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 534); - międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; - Centrum Łukasiewicz, działające na podstawie ustawy z dnia 21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz.U. z 2024 r. poz. 925 i 1089); - instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz, zwane dalej „instytutami Sieci Łukasiewicz”; - Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, działające na podstawie ustawy z dnia 13 września 2018 r. o Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (Dz.U. z 2024 r. poz. 570 i 1897), (w stanie prawnym od 1 stycznia 2025 r.); - Polska Akademia Umiejętności; - inne podmioty prowadzące głównie działalność naukową w sposób samodzielny i ciągły.

W uzupełnieniu wniosku z 10 listopada 2025 r. w odpowiedzi na pytanie nr 3 udzielili Państwo odpowiedzi: Wnioskodawca nie nabywał ekspertyzy, opinii, usług doradczych lub wyników badań naukowych od konkretnych jednostek naukowych i akademickich wymienionych w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zatem, poniesione koszty na zakup usług od podwykonawców nie stanowią kosztów kwalifikowanych z art. 26e ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Dodatkowo, odnośnie możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych, wydatków na zakup usług od podwykonawców w zakresie doprecyzowania, wykonania, obróbki części składowych projektów, wskazali Państwo, że podwykonawcy współpracowali/współpracują na podstawie umów cywilnoprawnych na wykonanie określonych elementów lub czynności i dokumentują usługi poprzez wystawienie faktury. Podwykonawcy wykonywali/wykonują te czynności w ramach samodzielnie prowadzonych i zarejestrowanych działalności gospodarczych.

W związku z powyższym stwierdzam, że dla podwykonawców uzyskane od Państwa przychody stanowią/stanowić będą przychody zaliczane do źródła, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. są/będą dla nich przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zakup usług od podmiotów świadczących usługi w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych nie został wymieniony w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych wskazanym w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na podstawie cytowanych powyżej przepisów dotyczących możliwości zaliczenia do wydatków kwalifikowanych o których mowa w art. 26e ust. 2 ww. ustawy, wydatków poniesionych z tytułu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, wskazać należy, że ww. koszty wynagrodzenia podwykonawców (prowadzących własną działalność gospodarczą) nie stanowią kosztów kwalifikowanych. Ponadto wyjaśniam, że koszty udziału w szkoleniach i konferencjach oraz koszty delegacji, wyjazdów służbowych, a także koszty uczestnictwa w targach, koszty ubezpieczenia prototypów nie zostały wymieniony w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych wskazanym w art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym, opisane we wniosku ww. koszty nie mogą być odliczone jako koszt kwalifikowany w ramach ulgi badawczo-rozwojowej. W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej kosztów udziału w szkoleniach i konferencjach oraz kosztów delegacji i wyjazdów służbowych uznałem za prawidłowe, natomiast w pozostałej części pytania nr 1 za nieprawidłowe. Przechodząc do kwestii tzw. ulgi IP Box wyjaśniam, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.

U. z 2021 r. poz. 213), 8) autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Prowadzenie odrębnej ewidencji w rozumieniu art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez podatnika osiągającego dochody w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z kwalifikowanych praw własności intelektualnej oznacza jej prowadzenie w sposób umożliwiający prawidłowe sporządzenie zeznania podatkowego za dany rok podatkowy, w przewidzianym dla tej czynności terminie, a także dokonanie jego korekty.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych : W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o PAIPP”). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: - prowadzona przez Państwo działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; - tworzą Państwo wymienione w opisie programy komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; - wytwarzane przez Państwo oprogramowanie, jak również jego nowe funkcjonalności, które mają na celu ulepszenie (rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny przedmiot obrotu), stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; - uzyskują Państwo dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 ww. ustawy; - oprogramowanie (autorskie oprogramowanie sterujące X) stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, tj. autorskie prawo do programu komputerowego; - na moment złożenia korekt zeznań podatkowych za lata 2020–2022 oraz zeznania rocznego za rok 2025 i lata przyszłe będą Państwo prowadzili odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla celów rozliczenia preferencji IP Box.

Mając powyższe na uwadze, jeżeli zaprowadzą Państwo odrębną ewidencję umożliwiającą sporządzenie korekt zeznań podatkowych (za lata 2020-2022) oraz zeznania za 2025 r., która będzie zawierała wszelkie elementy wskazane w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dzięki niej możliwe będzie określenie prawidłowej podstawy opodatkowania stawką 5%, to mogą Państwo zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata 2020-2022 i 2025, na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Przechodząc do kwestii, uznania wskazanych w opisie sprawy kosztów, za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Państwo działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje. Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów.

Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do którego odnosi się art. 30ca ust. 7 analizowanej ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.

Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP.

W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: - pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, - nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, - być właściwie udokumentowany.

Z informacji ostatecznie przedstawionych w uzupełnieniu wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosili Państwo koszty (koszty pośrednie alokowane proporcjonalnie): · składki zdrowotne ZUS, · opłaty telefoniczne, · leasingu pojazdu. Kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, i które to w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te stanowić będą mogły koszt podatkowy.

Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Państwo w ramach działalności gospodarczej do przychodów uzyskanych z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, winni Państwo przyporządkować wydatki do ww. przychodów według proporcji ustalonej jako stosunek tych przychodów do Państwa przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Podsumowując, wydatki na: składki zdrowotne ZUS, opłaty telefoniczne i leasing pojazdu, które ponoszą Państwo w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 23 ustawy), przy zachowaniu właściwej proporcji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym, to Państwo zobowiązani są wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 w części dotyczącej kosztów pośrednich (składki ZUS, telefon, leasing) uznałem za prawidłowe.

Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Państwo wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W związku z tym powinni Państwo również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wydatki, które Państwo ponieśli na: koszty sprzętu komputerowego i specjalistycznego, koszty materiałów i podzespołów wykorzystywanych w B+R, koszty licencji i oprogramowania specjalistycznego, koszty szkoleń i konferencji specjalistycznych, koszty delegacji i podróży służbowych, koszty materiałów eksploatacyjnych, przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w literze „a” wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Państwo działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za 2025 r. i lata kolejne.

W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznałem za prawidłowe. Przechodząc do kwestii korekt zeznań podatkowych za lata 2020-2022 wyjaśniam, że stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.): Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej: Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci. Z art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że: Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Podatnik może skutecznie skorygować wysokość zobowiązania podatkowego, o ile zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu. Zatem, prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).

Końcowo, zwracam uwagę, że w stanie prawnym obowiązującym do końca 2021 r. ulga badawczo-rozwojowa nie podlegała uwzględnieniu w obliczeniu podstawy opodatkowania podlegającej 5% podatkowi z IP Box, a więc podatnik nie mógł równocześnie stosować ulgi badawczo-rozwojowej oraz 5% opodatkowania w stosunku do jednego (tego samego) dochodu. Podatnikowi przysługiwało wprawdzie prawo do skorzystania z obu rozwiązań w tym samym roku podatkowym, jednak wobec różnych kategorii dochodu (tj. ulga badawczo-rozwojowa w odniesieniu do dochodu opodatkowanego na zasadach ogólnych, natomiast opodatkowanie 5% stawką podatku do dochodu z kwalifikowanych praw własności).

Odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej mogły więc podlegać koszty kwalifikowane, o ile koszty te nie były rozliczone w ramach ustalenia dochodu podlegającego opodatkowaniu IP Box. Warunkiem dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej było ich uwzględnienie w obliczeniu dochodu objętego opodatkowaniem wg zasad ogólnych.

Od 1 stycznia 2022 r., na podstawie art. 1 pkt 55 lit. b ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca ust. 9a, zgodnie z którym: Od dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podatnik może odliczyć koszty kwalifikowane określone w art. 26e ust. 2-3b, które doprowadziły do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia przez podatnika tego prawa, przy czym przepisy art. 26e ust. 1 zdanie drugie i ust. 3c-10 stosuje się odpowiednio.

Z uzasadnienia wprowadzenia tej regulacji wynika, że przepis ten umożliwia podatnikowi, który osiąga dochody z kwalifikowanych IP i opodatkowuje je preferencyjną 5% stawką podatku, korzystanie jednocześnie z odliczenia w ramach ulgi B+R. Przepis wprowadza możliwość odliczania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność B+R (kosztów kwalifikowanych), (...) od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, ustalonego zgodnie z 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odliczenie kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi B+R możliwe będzie w stosunku do tych kosztów uzyskania przychodu, które są związane z danym kwalifikowanym IP, poniesionych na działalność badawczo-rozwojową, która doprowadziła do jego wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia.

Przepis ten umożliwia jedynie zatem odliczenie kosztów kwalifikowanych ulgi B+R od dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opodatkowanego stawką 5%, co nie było możliwe w stanie prawnym obowiązującym do końca 2021 r. Koszty kwalifikowane ulgi badawczo-rozwojowej, które zostaną uwzględnione jako koszt w celu ustalenia dochodu z IP BOX, nadal nie mogą zostać odliczone w ramach ulgi badawczo-rozwojowej od dochodu ustalonego wg zasad ogólnych.

Dodatkowe informacje

Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy i Państwa stanowiska, które nie były przedmiotem Państwa pytań. Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą się różnić od stanu/zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Państwa w zakresie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy: • stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz • zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.

53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.