Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Ma Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia ich źródeł. Jest Pan synem A.A. (dalej: „Spadkodawca”) oraz B.A (dalej: „Matka”). Ma Pan jednego brata - C.A. (dalej: „Brat”). Spadkodawca i Matka pozostawali w związku małżeńskim, w którym obowiązywał ustrój ustawowej wspólności majątkowej. Małżonkowie nie zawierali umów majątkowych małżeńskich, ani przed śmiercią Spadkodawcy nie dokonali podziału majątku wspólnego.
W skład majątku wspólnego Spadkodawcy i Matki wchodziły w szczególności: 1. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego położonego w (…), o powierzchni użytkowej 67,40 m², dla którego nie została założona księga wieczysta (dalej: „Mieszkanie”); 2. Udział wynoszący 2/3 w prawie własności nieruchomości gruntowej o powierzchni 495 m², objętej księgą wieczystą nr (…), zabudowanej budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej 250 m², położonej (…) (dalej: „Dom”). Pozostały udział wynoszący 1/3 w prawie własności Domu stanowił majątek odrębny Pana Brata.
Z kopii dokumentu zatytułowanego „Przydział lokalu mieszkalnego na warunkach własnościowych”, przekazanej przez Spółdzielnię Budowlano-Mieszkaniową „(…)”, wynika, że na podstawie postanowienia Zarządu Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego „(…)” z 31 sierpnia 1981 r. Spadkodawcy przydzielono Mieszkanie na warunkach własnościowych. Tym samym z dniem dokonania przydziału, tj. 31 sierpnia 1981 r., ustanowione zostało spółdzielcze prawo do Mieszkania o charakterze własnościowym. Prawo ustanowione na podstawie powyższego przydziału jest tym samym prawem, które obecnie określane jest, jako spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.
Zmiany przepisów oraz ustawowego nazewnictwa tego prawa, które nastąpiły po 31 sierpnia 1981 r., nie wiązały się z ustanowieniem nowego prawa, jego ponownym nabyciem, ani przekształceniem prawa lokatorskiego w prawo własnościowe. W chwili dokonania przydziału Spadkodawca pozostawał w związku małżeńskim z Matką, a małżonkowie pozostawali w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. W konsekwencji, pomimo że dokument przydziału został wystawiony na Spadkodawcę, prawo do Mieszkania weszło do majątku wspólnego Spadkodawcy i Matki. Spadkodawca zmarł 27 czerwca 2025 r. Nie pozostawił testamentu. Dziedziczenie nastąpiło na podstawie ustawy.
Spadek po Spadkodawcy nabyli: 1. Matka; 2. Pan; 3. Brat - każde z nich w udziale wynoszącym 1/3 spadku, dalej łącznie jako „Spadkobiercy”. Z chwilą śmierci Spadkodawcy ustała ustawowa wspólność majątkowa małżeńska łącząca Spadkodawcę i Matkę. Do spadku po Spadkodawcy weszły przypadające mu udziały w składnikach dotychczasowego majątku wspólnego, w tym udział wynoszący 1/2 w Mieszkaniu oraz udział wynoszący 1/3 w prawie własności Domu. W skład spadku weszły ponadto środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym Spadkodawcy. Środki te miały niewielką wartość i zostały podzielone pomiędzy Spadkobierców po równo, a zatem proporcjonalnie do przysługujących im udziałów w spadku.
Sposób podziału środków pieniężnych nie spowodował zwiększenia wartości majątku otrzymanego przez Pana ponad przysługujący Panu udział w spadku. W dniu 8 października 2025 r. Spadkobiercy złożyli w formie aktu notarialnego oświadczenia o przyjęciu spadku wprost.
Tego samego dnia notariusz sporządził akt poświadczenia dziedziczenia, w którym potwierdził nabycie spadku przez Matkę, Pana i Brata w udziałach wynoszących po 1/3. W wyniku ustania wspólności majątkowej małżeńskiej oraz dziedziczenia po Spadkodawcy udziały w Mieszkaniu przedstawiały się następująco: 1. Pan - 1/6; 2. Matka - 4/6; 3. Brat - 1/6. Udziały w prawie własności Domu przedstawiały się natomiast następująco: 1. Pan - 1/9; 2. Matka - 4/9; 3. Brat - 4/9, przy czym udział Brata obejmował zarówno udział wynoszący 1/9, nabyty w drodze dziedziczenia, jak i udział wynoszący 1/3, który stanowił jego majątek odrębny jeszcze przed śmiercią Spadkodawcy.
W dniu 23 kwietnia 2026 r. Pan, Matka i Brat zawarliście w formie aktu notarialnego, Rep. A nr (…), umowę o podział majątku po ustaniu ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, umowę o dział spadku oraz umowę o zniesienie współwłasności (dalej: „Umowa działowa”). Na podstawie Umowy działowej: 1. Pan nabył na wyłączność Mieszkanie, którego wartość strony określiły na 820.000,00 zł; 2. Brat nabył na wyłączność Dom, którego wartość strony określiły na 1.000.000,00 zł; 3. Matka nie otrzymała żadnego z wymienionych składników majątkowych.
Wartości Mieszkania i Domu przyjęte w Umowie działowej odpowiadały ich wartościom rynkowym na dzień zawarcia tej umowy, tj. na 23 kwietnia 2026 r. Podział majątku wspólnego, dział spadku oraz zniesienie współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat. Z treści Umowy działowej wynika również, że jej strony nie mają względem siebie żadnych dalszych roszczeń finansowych związanych z podziałem majątku wspólnego, działem spadku, ani zniesieniem współwłasności. Dotychczas Mieszkanie nie było przez Pana wynajmowane, ani wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej. Nie zostało wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani nie było amortyzowane.
Planuje Pan odpłatnie zbyć Mieszkanie przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym doszło do zawarcia Umowy działowej. Na potrzeby ustalenia skutków podatkowych planowanej sprzedaży Mieszkania zamierza Pan uwzględnić wartość wszystkich udziałów w prawach majątkowych wchodzących w skład spadku po Spadkodawcy, które przysługiwały Panu przed zawarciem Umowy działowej i zostały objęte tą umową. Zamierza Pan zatem uwzględnić nie tylko wartość odziedziczonego udziału w Mieszkaniu, lecz również wartość odziedziczonego udziału w Domu.
Bezpośrednio przed zawarciem Umowy działowej przysługiwały Panu: 1. udział wynoszący 1/6 w Mieszkaniu, którego wartość rynkowa wynosiła: 820.000,00 zł × 1/6 = 136.666,67 zł; 2. udział wynoszący 1/9 w prawie własności Domu, którego wartość rynkowa wynosiła: 1.000.000,00 zł × 1/9 = 111.111,11 zł. Łączna wartość rynkowa Pana udziałów w Mieszkaniu i Domu, nabytych w drodze dziedziczenia po Spadkodawcy, wynosiła zatem: 136.666,67 zł + 111.111,11 zł = 247.777,78 zł. Środki pieniężne wchodzące w skład spadku nie wpływają na powyższe wyliczenie, ponieważ otrzymał Pan dokładnie 1/3 tych środków, czyli część odpowiadającą przysługującemu Panu udziałowi w spadku.
Na podstawie Umowy działowej otrzymał Pan Mieszkanie o wartości rynkowej 820.000,00 zł. Wartość Mieszkania przekraczająca łączną wartość udziałów przysługujących wcześniej Panu w Mieszkaniu i Domu wynosiła: 820.000,00 zł - 247.777,78 zł = 572.222,22 zł.
Zamierza Pan w związku z tym przyjąć, że: 1. nabycie Mieszkania w części odpowiadającej kwocie 247.777,78 zł, stanowiącej 30,2168 % jego wartości rynkowej, mieściło się w wysokości Pana udziału w spadku po Spadkodawcy i zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 z późn. zm.) (dalej: „ustawa o PIT”) - nie stanowiło nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o PIT; 2. datę nabycia powyższej części Mieszkania należy, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, ustalić z uwzględnieniem daty nabycia prawa do Mieszkania przez Spadkodawcę wskazanej w „Przydziale lokalu mieszkalnego na warunkach własnościowych”, tj. 31 sierpnia 1981 r.; 3. nabycie Mieszkania dopiero w części odpowiadającej kwocie 572.222,22 zł, stanowiącej 69,7832% jego wartości rynkowej, nastąpiło na podstawie Umowy działowej w dniu 23 kwietnia 2026 r. Ze względu na datę nabycia prawa do Mieszkania przez Spadkodawcę pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, w odniesieniu do części Mieszkania wynoszącej 30,2168%, upłynie przed planowaną sprzedażą.
W konsekwencji zamierza Pan przyjąć, że planowana sprzedaż Mieszkania przed upływem pięciu lat liczonych od końca roku, w którym zawarto Umowę działową będzie stanowiła źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o PIT wyłącznie w części wynoszącej 69,7832% prawa do Mieszkania. Tym samym przychodem z odpłatnego zbycia Mieszkania, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, będzie dla Pana 69,7832% jego wartości wyrażonej w cenie określonej w umowie, pomniejszonej o ewentualne koszty odpłatnego zbycia również ustalone jako 69,7832% ich całkowitej wartości.
Przedstawiony powyżej sposób ustalenia zakresu nabycia Mieszkania w 2026 r. oraz zakresu opodatkowania jego planowanej sprzedaży jest dalej określany jako „Pana Wyliczenie”.
Pytanie
Czy prawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym planowana sprzedaż Mieszkania, dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zawarto Umowę działową: będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b w związku z art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o PIT, wyłącznie w części odpowiadającej 69,7832 % prawa do Mieszkania, nabytej przez Pana na podstawie Umowy działowej ponad wartość udziału przysługującego mu pierwotnie w całej masie spadkowej po Spadkodawcy, oraz w konsekwencji przychód z odpłatnego zbycia Mieszkania, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, należy ustalić jako różnicę pomiędzy 69,7832 % wartości Mieszkania wyrażonej w cenie określonej w umowie sprzedaży, a 69,7832% całkowitych kosztów odpłatnego zbycia - zgodnie z przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego Pana Wyliczeniem?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem zgodnie z przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego Pana Wyliczeniem, planowana sprzedaż Mieszkania dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zawarto Umowę działową: będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b w związku z art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o PIT, wyłącznie w części odpowiadającej 69,7832 % prawa do Mieszkania, nabytej przez Pana na podstawie Umowy działowej ponad wartość udziału przysługującego Panu pierwotnie w całej masie spadkowej po Spadkodawcy, oraz w konsekwencji przychód z odpłatnego zbycia Mieszkania, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, należy ustalić jako różnicę pomiędzy 69,7832% wartości Mieszkania wyrażonej w cenie określonej w umowie sprzedaży a 69,7832% całkowitych kosztów odpłatnego zbycia.
Uzasadnienie Pana stanowiska 1. Podstawy prawne oceny odpłatnego zbycia prawa do lokalu Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o PIT źródłem przychodów jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostaje dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Z powołanego przepisu wynika, że dla ustalenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia prawa do lokalu zasadnicze znaczenie ma moment oraz sposób jego nabycia.
Jeżeli sprzedaż następuje po upływie wskazanego okresu, nie stanowi źródła przychodów określonego w tym przepisie. Nie jest to zwolnienie od podatku, lecz sytuacja pozostająca poza zakresem tego źródła przychodów. Jeżeli natomiast poszczególne części prawa zostały nabyte w różnych terminach, przesłankę upływu pięcioletniego okresu należy ocenić odrębnie w odniesieniu do każdej z nich. W przypadku nabycia w drodze spadku oraz działu spadku powyższą zasadę należy stosować z uwzględnieniem art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT: „W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę”. Natomiast art. 10 ust. 7 ustawy o PIT stanowi: „Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku”.
Przepisy te pełnią odmienne, uzupełniające się funkcje. Artykuł 10 ust. 7 rozstrzyga, w jakim zakresie przyznanie składnika majątkowego w wyniku działu spadku stanowi nowe nabycie dla celów podatkowych. Artykuł 10 ust. 5 określa natomiast sposób liczenia pięcioletniego okresu w części zachowującej podatkową ciągłość nabycia w drodze spadku. Prawidłowa ocena wymaga zatem najpierw ustalenia zakresu nowego nabycia, a następnie zastosowania właściwej daty do poszczególnych części zbywanego prawa. 2. Nabycie spadku oraz charakter prawny działu spadku Ustawa o PIT nie zawiera autonomicznej definicji spadku, ani działu spadku.
W tym zakresie należy odwołać się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795; dalej: „Kodeks cywilny”). Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów prawa spadkowego. Stosownie do art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a na podstawie art. 925 tej ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia. Z kolei art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego przewiduje stwierdzenie nabycia spadku przez sąd albo sporządzenie aktu poświadczenia dziedziczenia przez notariusza.
Dokumenty te potwierdzają nabycie spadku, które nastąpiło wcześniej, z chwilą śmierci spadkodawcy. Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych, z zachowaniem przepisów dotyczących wspólności majątku spadkowego i działu spadku. Zgodnie natomiast z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego dział spadku może nastąpić na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami albo na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z nich.
W wyniku działu spadku następuje skonkretyzowanie składników majątkowych przypadających poszczególnym spadkobiercom. Udział w majątku spadkowym zostaje zastąpiony prawem do określonych składników tego majątku. Sama zmiana sposobu wykonywania uprawnień - z uczestnictwa we wspólności majątku spadkowego na wyłączne uprawnienie do określonego składnika - nie przesądza jeszcze o nowym nabyciu w rozumieniu ustawy o PIT. Rozstrzygające znaczenie ma wartość uzyskanego majątku w relacji do wartości przysługującego wcześniej udziału w spadku.
Należy również uwzględnić art. 43 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), zgodnie z którym oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, oraz art. 46 tej ustawy. Drugi z tych przepisów nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku do majątku objętego wcześniej wspólnością ustawową oraz do jego podziału, w sprawach nieuregulowanych w przepisach poprzedzających. Połączenie podziału majątku po ustaniu wspólności małżeńskiej z działem spadku i zniesieniem współwłasności nie oznacza jednak, że wszystkie składniki objęte takim rozliczeniem stają się składnikami spadku.
Zakres spadku wyznaczają prawa należące do zmarłego, a nie zakres przedmiotowy aktu notarialnego. Rozróżnienie to jest istotne przy ustalaniu wartości Pana udziału, o którym mowa w art. 10 ust. 7 ustawy o PIT. 3. Wartość udziału w całym spadku, jako podstawa porównania Wykładnia językowa art. 10 ust. 7 ustawy o PIT prowadzi do wniosku, że ustawodawca odnosi granicę neutralności działu spadku do wysokości udziału podatnika „w spadku”. Nie posługuje się natomiast sformułowaniem „udział w zbywanej nieruchomości”, ani „udział w zbywanym prawie majątkowym”.
Brak jest zatem podstaw do ograniczenia wartości podlegającej porównaniu wyłącznie do odziedziczonego udziału w tym składniku, który po dziale spadku ma zostać sprzedany. Udział w spadku odnosi się do całego majątku spadkowego. Jego wartość ustala się z uwzględnieniem wszystkich składników tego majątku, a nie wyłącznie składnika przyznanego następnie danemu spadkobiercy. W konsekwencji objęcie przez spadkobiercę wyłącznego prawa do jednego składnika, przy jednoczesnym przyznaniu pozostałych składników innym spadkobiercom, nie oznacza nowego nabycia w całym zakresie przekraczającym jego pierwotny ułamek w tym pojedynczym składniku.
Za takim rozumieniem przemawia również wykładnia systemowa, uwzględniająca art. 1035 i art. 1037 Kodeksu cywilnego. Dział spadku służy rozdzieleniu majątku spadkowego pomiędzy uprawnionych. Jego typowym skutkiem jest przyznanie jednej osobie określonej rzeczy lub prawa, a innej osobie pozostałych składników. Gdyby każdą zmianę ułamka w pojedynczym składniku uznawać za nowe nabycie, pomijając utratę uprawnień do innych składników tego samego spadku, podatkowa ocena działu nie odzwierciedlałaby rzeczywistego zakresu przysporzenia. Zawarte w art. 10 ust. 7 ustawy o PIT sformułowanie „do wysokości” określa ponadto granicę wartościową zastosowania tego przepisu.
Jeżeli wartość uzyskanego majątku przekracza wartość udziału w spadku, nowe nabycie następuje w zakresie nadwyżki. Samo wystąpienie nadwyżki nie powoduje utraty neutralności tej części przyznanego majątku, która nadal mieści się w wartości dotychczasowego udziału spadkowego. Brak spłat i dopłat nie stanowi samodzielnej podstawy do uznania całego działu spadku za neutralny. Przyznanie majątku ponad wartość udziału w spadku może stanowić nowe nabycie także wówczas, gdy następuje nieodpłatnie. Z drugiej strony nierówny podział majątku pomiędzy wszystkich spadkobierców nie uzasadnia pominięcia udziału, który konkretny podatnik nabył już w drodze dziedziczenia.
Ocenie podlega zakres przysporzenia po stronie tego podatnika. Powyższy sposób rozumienia nabycia znajduje oparcie w orzecznictwie. W wyroku z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3246/12, Naczelny Sąd Administracyjny powiązał ocenę nowego nabycia z przyrostem mienia spadkobiercy względem wartości uprzednio nabytego udziału spadkowego. Dla takiej oceny właściwe jest odniesienie do całego wspólnego majątku spadkowego, a nie wyłącznie do jego poszczególnych składników.
Szczególnie istotny jest również pogląd przedstawiony w wyroku NSA z 8 listopada 2016 r., sygn. Akt II FSK 3262/14, przywołany także w stanowisku wnioskodawczyni opisanym w interpretacji indywidualnej z 5 lutego 2026 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.826.2025.2.MK. Zgodnie z tym poglądem określenie przyrostu majątku wymaga porównania wartości mienia otrzymanego wskutek działu z wartością udziału w całym wspólnym majątku spadkowym. Wartość przekraczająca ten udział stanowi przysporzenie identyfikowane z nowym nabyciem na dzień działu spadku.
Chociaż przywołane wyroki zapadły przed wprowadzeniem art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o PIT, to oddają możliwy do zastosowania również na gruncie tych przepisów, wartościowy sposób rozumienia przyrostu majątku oraz odniesienia go do całej masy spadkowej. Sposób ustalenia początku pięcioletniego okresu w niniejszej sprawie wynika natomiast bezpośrednio z obowiązującego art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, przewidującego uwzględnienie daty nabycia przez Spadkodawcę.
4. Stanowisko Dyrektora KIS w sprawach o zbliżonym zagadnieniu prawnym W interpretacji indywidualnej z 5 lutego 2026 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.826.2025.2.MK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej oceniał sprzedaż nieruchomości po podziale majątku wspólnego, dziale spadku oraz zniesieniu współwłasności. W uzasadnieniu własnej oceny prawnej organ wskazał, że dział spadku stanowi nowe nabycie wówczas, gdy wartość rzeczy lub prawa otrzymanego po podziale przekracza wartość udziału pierwotnie przysługującego podatnikowi w dzielonej masie spadkowej.
Organ uznał w tej sprawie, że sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu w części przekraczającej udział podatniczki w spadku, a datą nabycia tej części jest data działu spadku lub zniesienia współwłasności. Znaczenie tej interpretacji dla Pana polega zatem na potwierdzeniu wartościowego kryterium przysporzenia. Częściowo negatywna ocena stanowiska wnioskodawcy w tamtej sprawie dotyczyła określonych kosztów uzyskania przychodów, a nie samej zasady rozpoznania nowego nabycia w zakresie nadwyżki.
Z kolei w interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2026 r., sygn. 0112-KDSL1-2.4011.373.2026.2.AP, Dyrektor KIS rozpatrywał skutki planowanej sprzedaży nieruchomości otrzymanej w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności, której wartość przekraczała dotychczasowy udział podatniczki. Organ wyraźnie rozdzielił część odpowiadającą wartości udziału pierwotnie przysługującego w masie spadkowej oraz część nabytą ponad ten udział. W pierwszym zakresie uwzględnił datę nabycia przez spadkodawców i uznał, że sprzedaż nie stanowi źródła przychodów z uwagi na upływ pięcioletniego okresu. W drugim zakresie za datę nabycia przyjął rok działu spadku i zniesienia współwłasności.
Obie interpretacje wspierają zatem rozdzielenie skutków sprzedaży według wartości części zachowującej ciągłość nabycia spadkowego i części nabytej w wyniku późniejszego przysporzenia. 5. Zastosowanie przepisów do Umowy działowej i Pana Wyliczenia W przedstawionej sprawie Spadkodawca zmarł 27 czerwca 2025 r. Nabył Pan spadek w udziale wynoszącym 1/3. Nabycie nastąpiło z chwilą śmierci Spadkodawcy, natomiast sporządzony 8 października 2025 r. akt poświadczenia dziedziczenia potwierdził istniejące już uprawnienia spadkowe. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego do spadku weszły udział wynoszący 1/2 w Mieszkaniu i udział wynoszący 1/3 w prawie własności Domu, a także środki pieniężne.
Przypadły Panu wobec tego udział wynoszący 1/6 w Mieszkaniu oraz udział wynoszący 1/9 w prawie własności Domu. Wartości rynkowe wskazane w Umowie działowej zostały określone na ten sam dzień, tj. 23 kwietnia 2026 r. Zapewnia to porównywalność wartości udziału spadkowego oraz majątku otrzymanego w wyniku działu. Wartość odziedziczonych przez Pana udziałów objętych Umową działową wynosiła: 820.000,00 zł × 1/6 + 1.000.000,00 zł × 1/9 = 247.777,78 zł. Taki sam rezultat daje obliczenie 1/3 wartości składników spadkowych objętych tą umową: 1/3 × (820.000,00 zł × 1/2 + 1.000.000,00 zł × 1/3) = 247 777,78 zł.
Do powyższego porównania nie włącza się udziałów należących do Matki z tytułu ustania wspólności majątkowej, ani udziału wynoszącego 1/3 w Domu, który należał do Brata przed śmiercią Spadkodawcy. Prawa te nie pochodziły ze spadku po Spadkodawcy i nie zwiększały Pana udziału spadkowego. Środki pieniężne należące do spadku zostały podzielone proporcjonalnie do udziałów spadkowych. Uwzględnienie ich w pełnym porównaniu nie zmienia zatem wartości nadwyżki. Jeżeli wartość środków pieniężnych w spadku oznaczyć jako S, wartość majątku otrzymanego przez Pana wynosi 820.000,00 zł + S/3, natomiast wartość Pana udziału spadkowego wynosi 247.777,78 zł + S/3. Różnica nadal wynosi 572.222,22 zł.
Pominięcie środków pieniężnych w samym rachunku dotyczącym Mieszkania i Domu wynika więc z ich równoważnego uwzględnienia po obu stronach porównania. Na podstawie Umowy działowej otrzymał Pan wyłączne prawo do Mieszkania o wartości 820.000,00 zł. Nie zachował Pan udziału w Domu i nie otrzymał Pan z tego tytułu spłaty. Wartość otrzymanego prawa przekracza zatem wartość jego udziału spadkowego objętego rozliczeniem o: 820.000,00 zł − 247 777,78 zł = 572 222,22 zł. Stoi Pan na stanowisku, że art. 10 ust. 7 ustawy o PIT ma zastosowanie do tej części prawa do Mieszkania, która odpowiada wartości 247.777,78 zł.
Uwzględnienie w tej kwocie wartości udziału w Domu jest konsekwencją odniesienia ustawowego limitu do udziału w całym spadku. Nie oznacza uznania, że odziedziczył Pan po Spadkodawcy całość Mieszkania. Oznacza jedynie, że wartość Pana dotychczasowego uprawnienia do majątku spadkowego została skonkretyzowana w prawie do Mieszkania. Połączenie kilku czynności w Umowie działowej nie uzasadnia, ani pominięcia spadkowego charakteru rozliczenia między Spadkobiercami, ani objęcia art. 10 ust. 7 praw nabytych od Matki poza spadkiem. Prawidłowość przyjętego rozgraniczenia można dodatkowo wykazać, odnosząc je do struktury prawa do Mieszkania.
Wartość połowy Mieszkania należącej do spadku wynosiła 410.000,00 zł. W tej wartości mieści się Pana cały udział spadkowy objęty Umową działową, wynoszący 247.777,78 zł. Różnica wynosząca 162.222,22 zł odpowiada nadwyżce otrzymanej w ramach rozdzielenia składników spadkowych. Pozostałe 410.000,00 zł odpowiada połowie Mieszkania, która należała do Matki z tytułu ustania wspólności majątkowej i nie stanowiła składnika spadku. Suma tych dwóch wartości wynosi 572.222,22 zł, a więc dokładnie tyle, ile nadwyżka wykazana w Pana Wyliczeniu. Przyjęty sposób obliczenia nie przenosi zatem daty nabycia przez Spadkodawcę na część Mieszkania należącą do Matki poza spadkiem.
Nie opiera się również na zastosowaniu do Pana zasad właściwych dla małżonka rozliczającego własny majątek wspólny. Występuje Pan jako spadkobierca oraz nabywca prawa na podstawie Umowy działowej. W odniesieniu do całego Mieszkania część mieszcząca się w wartości udziału spadkowego wynosi 30,2168%, natomiast część nabyta w 2026 r. wynosi 69,7832%. Wskaźniki te są zaokrąglone do czterech miejsc po przecinku. Przy zachowaniu dokładnych ułamków udziałowych odpowiadają one odpowiednio 223/738 i 515/738 wartości prawa. Kwoty cząstkowe przedstawiono z zaokrągleniem do groszy; zaokrąglenia mają charakter rachunkowy i nie zmieniają zasady ustalenia proporcji.
6. Daty nabycia i zakres źródła przychodów przy sprzedaży Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prawo do Mieszkania zostało nabyte przez Spadkodawcę do majątku wspólnego małżonków 31 sierpnia 1981 r. na podstawie przydziału lokalu na warunkach własnościowych. W opisie wskazano również, że jest to to samo prawo, które obecnie określane jest jako spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a późniejsze zmiany przepisów i nazewnictwa nie stanowiły ustanowienia ani nabycia nowego prawa.
Przy tak określonych okolicznościach zdarzenia przyszłego datą właściwą dla zastosowania art. 10 ust. 5 ustawy o PIT jest 31 sierpnia 1981 r. Okres dotyczący części zachowującej ciągłość nabycia spadkowego należy liczyć od końca tego roku, a nie od końca 2025 r., w którym zmarł Spadkodawca, ani od końca 2026 r., w którym zawarto Umowę działową. Do czasu planowanej sprzedaży okres ten niewątpliwie upłynie. Artykuł 10 ust. 5 odwołuje się przy tym do daty nabycia zbywanego prawa przez Spadkodawcę. Uwzględnienie wartości udziału w Domu przy określeniu granicy z art. 10 ust. 7 nie oznacza przeniesienia na Mieszkanie daty nabycia przez Spadkodawcę Domu.
Wartość Domu służy ustaleniu zakresu dotychczasowego udziału spadkowego, natomiast datę właściwą dla sprzedaży Mieszkania wyznacza historia nabycia prawa do Mieszkania przez Spadkodawcę. W konsekwencji odpłatne zbycie Mieszkania w części odpowiadającej 30,2168% jego wartości nie będzie stanowiło źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o PIT.
W tej części art. 10 ust. 7 wyłącza nowe nabycie w 2026 r., a art. 10 ust. 5 nakazuje uwzględnić nabycie prawa przez Spadkodawcę w 1981 r. Natomiast w pozostałej części, odpowiadającej 69,7832% prawa do Mieszkania, uzyskał Pan przysporzenie na podstawie Umowy działowej zawartej 23 kwietnia 2026 r. W tym zakresie wystąpiło nowe nabycie dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o PIT. Pięcioletni okres należy zatem liczyć od końca 2026 r.; upłynie on z końcem 31 grudnia 2031 r. Planowana sprzedaż przed jego upływem będzie stanowiła źródło przychodów w tej właśnie części.
7. Ustalenie przychodu i proporcjonalne przypisanie kosztów odpłatnego zbycia Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o PIT przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej, organ podatkowy określa przychód w wysokości wartości rynkowej.
Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy o PIT wartość tę określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Artykuł 19 ust. 1 określa sposób ustalenia przychodu z transakcji mieszczącej się w źródle wskazanym w art. 10 ust. 1 pkt 8. Nie rozszerza natomiast zakresu tego źródła na część prawa, w odniesieniu do której upłynął pięcioletni okres. Skoro źródło przychodów powstaje jedynie w odniesieniu do części nabytej w 2026 r., do tej części należy przypisać odpowiednią część ceny określonej w umowie sprzedaży.
Analogicznie należy potraktować koszty odpłatnego zbycia poniesione przez Pana i dotyczące sprzedaży całego Mieszkania. Są to wydatki bezpośrednio związane z przeprowadzeniem sprzedaży, które spełniają warunki uznania ich za koszty tej czynności. Ich odliczenie w całości od przychodu odpowiadającego jedynie części sprzedawanego prawa prowadziłoby do obciążenia tego przychodu również kosztami związanymi ze sprzedażą części pozostającej poza źródłem przychodów.
Wobec tego do ceny sprzedaży i do kosztów odpłatnego zbycia całego Mieszkania należy zastosować ten sam wskaźnik udziału części nabytej w 2026 r. Posługując się przyjętym w pytaniu zaokrągleniem tego wskaźnika, przychód należy określić następująco: Przychód = 69,7832% × cena sprzedaży Mieszkania - 69,7832% × całkowite koszty odpłatnego zbycia. 8. Podsumowanie stanowiska w odniesieniu do zdarzenia przyszłego Nabył Pan w drodze dziedziczenia udział w majątku spadkowym obejmującym zarówno Mieszkanie, jak i Dom. Wartość odziedziczonych udziałów objętych Umową działową wynosiła łącznie 247.777,78 zł według wartości rynkowych z dnia jej zawarcia.
Równy podział środków pieniężnych nie zmienił zakresu przysporzenia. Przyznanie Panu Mieszkania o wartości 820.000,00 zł spowodowało nowe nabycie jedynie w zakresie wartości przekraczającej Pana dotychczasowy udział spadkowy, tj. 572.222,22 zł. W części odpowiadającej wartości udziału spadkowego zastosowanie znajduje art. 10 ust. 7 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT. Przy uwzględnieniu nabycia prawa do Mieszkania przez Spadkodawcę 31 sierpnia 1981 r. sprzedaż tej części nastąpi po upływie pięcioletniego okresu.
Natomiast w części nabytej na podstawie Umowy działowej 23 kwietnia 2026 r. planowana sprzedaż przed upływem pięciu lat liczonych od końca 2026 r. będzie stanowiła źródło przychodów. Temu rozgraniczeniu odpowiada proporcjonalne przypisanie ceny sprzedaży i kosztów jej dokonania.
Tym samym stoi Pan na stanowisku, że planowana sprzedaż Mieszkania, dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zawarto Umowę działową, będzie stanowiła źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b w związku z art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o PIT, wyłącznie w części odpowiadającej 69,7832% prawa do Mieszkania, nabytej ponad wartość udziału przysługującego Panu pierwotnie w całej masie spadkowej po Spadkodawcy.
W konsekwencji przychód z odpłatnego zbycia Mieszkania, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o PIT, należy ustalić jako różnicę pomiędzy 69,7832% wartości Mieszkania wyrażonej w cenie określonej w umowie sprzedaży, a 69,7832% całkowitych kosztów odpłatnego zbycia, z uwzględnieniem wskazanego wyżej charakteru zaokrąglenia proporcji oraz zasad określania przychodu na podstawie wartości rynkowej - zgodnie z przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego Pana Wnioskodawcy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Z treści wniosku wynika, że 27 czerwca 2025 r. zmarł Pana ojciec (Spadkodawca). Spadkodawcy po nim nabyli: Pan, Pana Matka i Brat, każdy w udziale wynoszącym 1/3 spadku.
Do spadku po Spadkodawcy weszły przypadające mu udziały w składnikach dotychczasowego majątku wspólnego, w tym udział wynoszący 1/2 w Mieszkaniu oraz udział wynoszący 1/3 w prawie własności Domu. W skład spadku weszły ponadto środki pieniężne znajdujące się na rachunku bankowym Spadkodawcy. Środki te miały niewielką wartość i zostały podzielone pomiędzy Spadkobierców po równo, a zatem proporcjonalnie do przysługujących im udziałów w spadku. Sposób podziału środków pieniężnych nie spowodował zwiększenia wartości majątku otrzymanego przez Pana ponad przysługujący Panu udział w spadku.
8 października 2025 r. 23 kwietnia 2026 r. Pan, Matka i Brat zawarliście w formie aktu notarialnego umowę o podział majątku po ustaniu ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, umowę o dział spadku oraz umowę o zniesienie współwłasności (dalej: „Umowa działowa”). Na podstawie Umowy działowej: nabył Pan na wyłączność Mieszkanie, którego wartość strony określiły na 820.000,00 zł, Brat nabył na wyłączność Dom, którego wartość strony określiły na 1.000.000,00 zł, natomiast Matka nie otrzymała żadnego z wymienionych składników majątkowych. Podział majątku wspólnego, dział spadku oraz zniesienie współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat.
Planuje Pan odpłatnie zbyć Mieszkanie przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym doszło do zawarcia Umowy działowej. Na potrzeby ustalenia skutków podatkowych planowanej sprzedaży Mieszkania zamierza Pan uwzględnić wartość wszystkich udziałów w prawach majątkowych wchodzących w skład spadku po Spadkodawcy, które przysługiwały Panu przed zawarciem Umowy działowej i zostały objęte tą umową. Zamierza Pan zatem uwzględnić nie tylko wartość odziedziczonego udziału w Mieszkaniu, lecz również wartość odziedziczonego udziału w Domu.
Pana wątpliwość budzi fakt, czy planowana sprzedaż Mieszkania będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b w związku z art. 10 ust. 5 i 7 ustawy o PIT, wyłącznie w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, tj. części nabytej przez Pana ponad wartość udziału przysługującego Panu pierwotnie w całej masie spadkowej po Spadkodawcy oraz w jaki sposób ustalić dochód z tej sprzedaży.
Nabycie nieruchomości w spadku Stosownie do art. 10 ust. 5 powołanej ustawy: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że: „aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu (…) zasadnym jest odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym”. Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.): Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na mocy art. 925 powołanej ustawy: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy: Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Nabycie nieruchomości będącej przedmiotem dziedziczenia następuje z chwilą otwarcia spadku, czyli śmierci spadkodawcy.
W przypadku planowanej przez Pana sprzedaży lokalu mieszkalnego przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres 5-ciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, należy liczyć dla części udziałów w lokalu mieszkalnym nabytych w 2025 r. w wyniku spadkobrania od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez Pana spadkodawcę (Pana ojca). Pana ojciec nabył ten lokal mieszkalny 31 sierpnia 1981 r. w drodze przydziału lokalu mieszkalnego na warunkach własnościowych.
Zatem planowane przez Pana odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego w części nabytych w drodze spadku nie będzie stanowić dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w tych przepisach niewątpliwie upłynął.
Nabycie nieruchomości w dziale spadku Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy: Nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. W myśl art. 1035 Kodeksu cywilnego: Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego.
Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku - nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego.
Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem.
Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw, aż do momentu działu spadku. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tak więc co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej czynności prawnej podatnik otrzymuje rzecz lub prawo, którego wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w dzielonej masie spadkowej.
Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości lub prawa, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Podkreślam, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy.
Dział spadku jest czynnością wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością co zniesienie współwłasności. Zniesienie współwłasności Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Zgodnie z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Zgodnie z art. 196 § 2 ustawy Kodeks cywilny: Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. Natomiast w myśl art. 210 ustawy Kodeks cywilny: Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
W świetle art. 211 i art. 212 ustawy Kodeks cywilny, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności.
W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy - w wyniku tego zniesienia - podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli: podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.
Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Skutki podatkowe sprzedaży przez Pana „Mieszkania” Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanej sprzedaży nieruchomości należy odnieść się do dat nabycia przez Pana poszczególnych udziałów w nieruchomości.
Jak wynika z wniosku wartość przysługującego Panu udziału w spadku w wyniku działu spadku oraz zniesienia współwłasności uległa powiększeniu. Zatem nabycie – w wyniku dokonanego w 2026 r. działu spadku oraz zniesienia współwłasności - udziałów w lokalu mieszkalnym, które to udziały wcześniej należały do innych spadkobierców (ponad udział w spadku), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzam, że do nabycia przez Pana poszczególnych udziałów w opisanym we wniosku lokalu mieszkalnym doszło: w drodze spadku po spadkodawcy zmarłym 27 czerwca 2025 r. oraz w drodze działu spadku oraz zniesienia współwłasności w dniu 23 kwietnia 2026 r. W konsekwencji, sprzedaż przez Pana udziałów w lokalu mieszkalnym nabytych przez Pana w drodze spadku (do wysokości udziału w spadku), nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem sprzedaż tych udziałów nastąpi po upływie terminu pięcioletniego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pięcioletni okres, o którym mowa w tych przepisach w tym wypadku należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. lokalu mieszkalnego przez Pana spadkodawcę (ojca), tj. od końca 1981 r. Natomiast planowana przez Pana sprzedaż udziału w lokalu mieszkalnym w części nabytej w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności (ponad przysługujący Panu pierwotnie udział w spadku) będzie stanowić dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.
Zasady opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia udziałów w lokalu mieszkalnym w części nabytych w drodze spadku i zniesienia współwłasności W świetle art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)- c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Na mocy art. 19 ust. 1 tej ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. W odniesieniu do art. 19 ust. 3 ustawy: Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę skarbową, opłatę sądową.
Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo–skutkowy. Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
Treść art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości.
Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena, jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy. Koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych. Do kategorii kosztów uzyskania przychodów stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy zaliczane są również udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy: Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika.
Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c. Na gruncie art. 22 ust. 6e ww. ustawy: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Z kolei art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy, stanowi: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Ponadto art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że: W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
Natomiast stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazuję, że skoro w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności nieruchomości w 2026 r. uzyskał Pan udział w lokalu mieszkalnym o wartości rynkowej wyższej niż przysługujący Panu udział przed działem spadku i zniesieniem współwłasności, to sprzedaż tej części udziału w lokalu mieszkalnym - nabytym ponad pierwotny udział - będzie stanowiła dla Pana źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychód ten będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ planowana sprzedaż nastąpi przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w powołanym przepisie. Uzyskany z tego tytułu dochód będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podstawę obliczenia podatku będzie stanowił dochód będący różnicą między przychodem z odpłatnego zbycia udziału w opisanym lokalu mieszkalnym (powstałego w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności), ustalony zgodnie z art. 19 ww. ustawy, a kosztami uzyskania przychodu określonymi na podstawie art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy ustalić, jako różnicę pomiędzy ceną określona w umowie sprzedaży w części przypadającej na udział w lokalu mieszkalnym nabyty w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, a kosztami odpłatnego zbycia przypadającymi na ww. udział w lokalu mieszkalnym. Koszty uzyskania przychodu ustala się w takiej samej proporcji, w jakiej przychód ze sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (czyli proporcjonalnie do wielkości udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w wyniku działu spadku oraz zniesienia współwłasności).
Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych oraz wyroku sądowego, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego.
Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Ponadto - w odniesieniu do wyliczeń podanych we wniosku - wskazać należy że ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać, nie należą do kompetencji tut. organu.
Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującego w polskim systemie podatkowym na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy. W związku z powyższym, tutejszy organ nie odniósł się do wskazanych przez Pana wyliczeń.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.