Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 26e
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 2 listopada 2026 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.757.2026.2.PS

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaMożliwość skorzystania z ulgi badawczo rozwojowej.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 2 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przedsiębiorstwo A (dalej: „Wnioskodawca") prowadzi działalność gospodarczą w sektorze przetwórstwa tworzyw sztucznych. Podstawowym obszarem działalności jest projektowanie i wytwarzanie , (...). (...). Działalność produkcyjna stanowi zasadniczą część aktywności Wnioskodawcy. Poza działalnością produkcyjną, Wnioskodawca prowadzi także działalność usługową, związaną z (...). Obszar ten nie jest poddawany analizie w ramach niniejszej indywidualnej interpretacji podatkowej. Wnioskodawca dysponuje zapleczem produkcyjnym obejmującym (...). Dzięki temu może prowadzić we własnej organizacji zasadnicze etapy rozwoju produktu i technologii: (...).

Produkty są opracowywane zarówno w odpowiedzi na indywidualne zapotrzebowanie kontrahentów, jak i z inicjatywy Wnioskodawcy, w reakcji na zidentyfikowane potrzeby rynku. Kontrahent może przekazać wymagania funkcjonalne, użytkowe, logistyczne, wymiarowe lub jakościowe. Nie oznacza to jednak, że przekazuje gotowe rozwiązanie konstrukcyjne i technologiczne. To Wnioskodawca wypracowuje sposób osiągnięcia założonych parametrów, projektuje wyrób i dedykowaną formę, dobiera materiały i parametry procesu oraz ponosi ryzyko techniczne związane z wynikiem prac.

Opis działalności badawczo - rozwojowej Wnioskodawca realizował i realizuje działalność kwalifikowaną w nomenklaturze Wnioskodawcy jako działalność badawczo-rozwojowa (dalej: „B+R") w ramach dwóch odrębnych grup: · Grupa I - (...). · Grupa II - (...). Podział ma charakter porządkujący. W praktyce rozwój n(...). W latach 2020-2025 Wnioskodawca prowadził przedsięwzięcia, które można zakwalifikować do powyższych grup, a po 2025 r. kontynuuje prowadzoną działalność produkcyjną. Wnioskodawca każdorazowo dokonuje selekcji i nie uznaje automatycznie każdego zamówienia, nowego indeksu, zmiany koloru, wymiaru lub ustawienia maszyny za projekt B+R.

Do rozliczenia w uldze B+R Wnioskodawca kwalifikuje wyłącznie projekty, które łącznie charakteryzują się następującymi cechami: · Wraz z rozpoczęciem projektu, Wnioskodawca określa cel techniczny lub funkcjonalny, który nie może zostać osiągnięty przez proste zastosowanie gotowego, znanego Wnioskodawcy rozwiązania; · Występuje obiektywna niepewność techniczna co do możliwości uzyskania zakładanych parametrów produktu, formy lub procesu; · Konieczne jest twórcze wykorzystanie, łączenie i kształtowanie wiedzy z zakresu konstrukcji wyrobów i form, przetwórstwa tworzyw, inżynierii materiałowej, obróbki narzędziowej, metrologii i technologii (...); · Prace są zaplanowane, etapowe i prowadzone według określonego schematu, z przypisaniem personelu, zadań i zasobów; · Prowadzony jest proces projektowania, prototypowania lub produkcji próbnej, testowania, analizy wyników oraz iteracyjnych korekt; · Rezultat poszerza wiedzę i know-how Wnioskodawcy oraz może znaleźć zastosowanie w nowym albo istotnie ulepszonym produkcie, narzędziu lub procesie; · Z projektów kwalifikowanych jako te o charakterze badawczo-rozwojowym, wyłączane są prace rutynowe, seryjne, odtwórcze, okresowe i czysto handlowe.

Jednocześnie Wnioskodawca nie zamierza uznawać za działalność badawczo-rozwojową całej swojej działalności związanej z (...). Z zakresu działalności B+R wyłączane są w szczególności: (...) Modelowy przebieg projektu Proces realizacji kwalifikowanego projektu za każdym razem dopasowywany jest do jego specyfiki, ale co do zasady obejmuje następujące etapy: Analiza wymagań i wykonalności: (...). Prace koncepcyjne i model 3D wyrobu: (...). Projekt formy (...): (...). Dobór materiałów i komponentów: (...). Wykonanie elementów formy: (...). Montaż i przygotowanie narzędzia: (...). Próby (...) i testy techniczne: (...). Iteracyjne korekty: Na (...). Seria próbna i walidacja: (...).

Zamknięcie etapu B+R: Po osiągnięciu założeń albo stwierdzeniu technicznej lub ekonomicznej niecelowości dalszych prac projekt jest podsumowywany. Wiedza z prób i korekt jest utrwalana. Zwykła produkcja seryjna po zatwierdzeniu pozostaje poza działalnością B+R. Niepewność techniczna oraz typowe ryzyka W chwili rozpoczęcia projektu nie jest możliwe pełne przewidzenie (...). Najczęściej pojawiające się obszary niepewności obejmują: (...) Nie każde z wymienionych ryzyk występuje w każdym z realizowanych projektów.

W dokumentacji konkretnego przedsięwzięcia Wnioskodawca identyfikuje ryzyka właściwe dla danego celu i wskazuje sposób ich weryfikacji oraz rozwiązania problemów ujawnionych podczas prób. Przykładowe rodzaje problemów rozwiązywanych w toku prac Charakter prac dobrze ilustrują typy zagadnień występujących w dotychczasowej działalności projektowej Wnioskodawcy. Należą do nich między innymi: (...). Koszty działalności B+R były i są wyodrębniane w ewidencji rachunkowej lub ewidencji pomocniczej uzgodnionej z księgami rachunkowymi w sposób pozwalający na ustalenie kosztów kwalifikowanych przypadających na dany rok i projekt.

Ewidencja czasu pracy wskazuje co najmniej pracownika, okres, projekt, zakres czynności, liczbę godzin B+R i ogólny czas pracy przyjmowany do proporcji. Materiały są przypisywane do projektu na podstawie dokumentów źródłowych i rzeczywistego zużycia.

Kategorie kosztów kwalifikowanych ponoszonych w projektach W związku z projektami spełniającymi opisane kryteria Wnioskodawca ponosił w latach 2020-2025 następujące kategorie kosztów: · należności pracowników ze stosunku pracy oraz finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia społeczne, w części odpowiadającej proporcji czasu przeznaczonego na działalność B+R do ogólnego czasu pracy w danym miesiącu; · należności z tytułu umów zlecenia lub o dzieło oraz odpowiednie składki finansowane przez płatnika, w części odpowiadającej czasowi przeznaczonemu na wykonanie usług w zakresie działalności B+R; · materiały i surowce bezpośrednio związane z działalnością B+R, w tym tworzywa zużywane do prototypów i prób, stale narzędziowe, elementy normalne, komponenty układów wlewowych i chłodzenia oraz inne części zużywane do wykonania albo modyfikacji prototypowej formy lub oprzyrządowania.

Jako koszty kwalifikowane Wnioskodawca uznawał odpowiednią część wynagrodzenia za działania polegające między innymi na: (...) Natomiast jako koszty materiałów i surowców Wnioskodawca kwalifikował w szczególności: (...) Wnioskodawca nie odlicza i nie będzie odliczał kosztów w części, w jakiej zostały mu zwrócone w jakiejkolwiek formie albo zostały odliczone od podstawy opodatkowania na innej podstawie.

Opisane zasady odpowiadają modelowi działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w latach 2020-2025. W poszczególnych latach zmieniały się przedmiot, skala, wymagania kontrahentów, problemy techniczne i rezultaty konkretnych przedsięwzięć, natomiast nie zmieniły się zasadnicze cechy procesu: selekcja przedsięwzięć, analiza założeń, projektowanie produktu i formy, dobór materiałów, wykonanie narzędzia, próby, testy, korekty i oddzielenie etapu rozwojowego od produkcji seryjnej.

Ponadto Wnioskodawca: · nie korzysta ze zwolnienia w ramach Polskiej Strefy Inwestycji (w okresie, w odniesieniu do którego Wnioskodawca wnioskuje o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, tj. od 2020 do 2025 roku); · zamierza skorzystać z możliwości odliczenia kosztów kwalifikowanych od podstawy obliczenia podatku, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 26e oraz art. 26f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj.

Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 z późn. zm., dalej: "ustawa o PIT") [dopisek organu: t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1426 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2647 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.]; · prowadzi wyodrębnioną ewidencję rachunkową zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o PIT, umożliwiającą identyfikację kosztów ponoszonych na działalność badawczo-rozwojową; · wydatki opisane w niniejszym wniosku jako koszty kwalifikowane nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie, w tym w szczególności w formie: dotacji, subwencji, dopłat, refundacji lub innego rodzaju wsparcia o charakterze bezzwrotnym; · nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

W uzupełnieniu wniosku z 2 października 2026 r. wskazano, że w latach 2020-2025 Wnioskodawca uzyskiwał przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej i stosował opodatkowanie podatkiem liniowym na podstawie art. 30c ustawy o PIT. W każdym z tych lat prowadził księgi rachunkowe. Koszty działalności badawczo-rozwojowej były wyodrębniane zgodnie z art. 24a ust 1b ustawy o PIT w ewidencji rachunkowej lub ewidencji pomocniczej uzgodnionej z księgami rachunkowymi.

Wnioskodawca wyjaśnia, że opisane we wniosku konkretne projekty dotyczące: (...) zostały zrealizowane w 2019 r. Projekty te zostały przedstawione we wniosku jako przykłady ilustrujące charakter działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę, rodzaj rozwiązywanych problemów technicznych, metodykę realizacji prac oraz sposób organizacji procesu projektowego. Nie stanowią one natomiast projektów, których koszty Wnioskodawca zamierza rozliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej za lata 2020-2025 objęte niniejszym wnioskiem.

Realizowane w 2019 r. projekty pozwalają jednak zobrazować model działalności Wnioskodawcy, który był kontynuowany również w lalach 2020-2025. Profil działalności przedsiębiorstwa, posiadane zaplecze projektowe i produkcyjne, sposób organizacji prac oraz podstawowy przebieg przedsięwzięć rozwojowych nie uległy w tym okresie zasadniczej zmianie.

W latach 2020-2025 Wnioskodawca nadal prowadził działalność, w ramach której realizował wyodrębnione przedsięwzięcia przyporządkowywane do dwóch zasadniczych grup projektowych: Grupa I: projekty dotyczące opracowywania nowych lub znacząco ulepszonych (...) z tworzyw sztucznych Do Grupy I należały projekty, których celem było opracowanie nowych lub znacząco ulepszonych (...).

Prace realizowane w ramach tej grupy dotyczyły, w zależności od przedmiotu danego projektu, w szczególności: (...) Zakres tematyczny poszczególnych projektów realizowanych w latach 2020-2025 był każdorazowo uzależniony od celu danego przedsięwzięcia wymagań funkcjonalnych, specyfiki produktu oraz problemów technicznych zidentyfikowanych przed rozpoczęciem prac łub ujawnionych w trakcie prób.

Poszczególne projekty różniły się zatem między innymi geometrią opracowywanego wyrobu, jego pojemnością, grubością ścian, rodzajem tworzywa, konstrukcją zamknięcia, zakładanym sposobem użytkowania, wymaganiami dotyczącymi szczelności, wytrzymałości, sztaplowania lub odporności na oddziaływanie temperatury. Wspólną cechą projektów należących do tej grupy było jednak prowadzenie prac zmierzających do opracowania nowego lub znacząco ulepszonego rozwiązania produktowego, które nie mogło zostać osiągnięte przez proste zastosowanie gotowego i znanego Wnioskodawcy rozwiązania. Grupa II: (...) Do Grupy II (...).

Prace realizowane w ramach tej grupy dotyczyły, w zależności od przedmiotu danego projektu, w szczególności: · (...) Zakres prac wykonywanych w ramach poszczególnych projektów Grupy II zależał od geometrii produktu, właściwości wykorzystywanego tworzywa, wymagań jakościowych, parametrów technicznych posiadanych urządzeń oraz problemów ujawnionych podczas prób technologicznych. Z tego względu konkretne rozwiązania konstrukcyjne stosowane w poszczególnych formach mogły się zmieniać, natomiast zasadniczy model prowadzenia prac pozostawał taki sam.

Wspólne cechy projektów realizowanych w latach 2020-2025 Niezależnie od szczegółowego przedmiotu danego przedsięwzięcia projekty realizowane przez Wnioskodawcę w latach 2020-2025 w ramach Grupy I i Grupy II przebiegały według zasadniczo stałego modelu, obejmującego: (...) W ramach projektów Wnioskodawca wykorzystywał między innymi (...). Należy przy tym podkreślić, że podział na Grupę I i Grupę II ma charakter funkcjonalny i porządkujący. W praktyce opracowanie nowego lub znacząco ulepszonego (...) najczęściej wymagało równoległego opracowania nowej albo znacząco ulepszonej formy oraz dostosowania parametrów procesu (...).

W takim przypadku prace produktowe i narzędziowo-procesowe stanowiły elementy jednego, funkcjonalnie powiadanego przedsięwzięcia, ale dla celów dokumentacyjnych mogły być przyporządkowywane do dwóch wskazanych obszarów działalności. Zmianie w latach 2020-2025 podlegały zatem konkretne tematy projektów, wymagania techniczne, geometrie produktów, rodzaje stosowanych tworzyw, konstrukcje form, problemy ujawniane podczas prób oraz rezultaty poszczególnych przedsięwzięć.

Niezmienny pozostawał natomiast zasadniczy charakter działalności Wnioskodawcy, polegający na prowadzeniu prac w dwóch obszarach: 1. opracowywaniu nowych lub znacząco ulepszonych (...); 2. projektowaniu i budowie nowych lub znacząco ulepszonych form, oprzyrządowania oraz rozwiązań technologicznych służących do wytwarzania tych produktów. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że nie każdy projekt realizowany w latach 2020-2025 był automatycznie kwalifikowany jako działalność badawczo-rozwojowa.

Do działalności tej zaliczane były wyłącznie przedsięwzięcia, które miały charakter twórczy, były prowadzone w sposób systematyczny, zmierzały do zwiększenia i wykorzystania zasobów wiedzy oraz wymagały opracowania nowego albo znacząco ulepszonego rozwiązania produktowego lub technologicznego. Z zakresu działalności objętej wnioskiem wyłączone były w szczególności: (...) Przedstawione projekty z 2019 r. nie służą zatem wykazaniu, że te same konkretne wyroby były ponownie opracowywane w latach 2020-2025. Ich rolą jest przedstawienie charakteru i metodyki prac właściwych dla dwóch obszarów działalności projektowej Wnioskodawcy, które były kontynuowane w kolejnych latach.

W latach 2020-2025 przedmiotem poszczególnych projektów były inne produkty, formy i problemy techniczne, jednak projekty te mieściły się w tych samych dwóch grupach działalności. PROJEKTY GRUPY 1 REALIZOWANE W LATACH 2020-2025 Do Grupy 1 należy zaliczyć projekty, których zasadniczym przedmiotem było opracowywanie nowych lub istotnie ulepszonych wyrobów z tworzyw sztucznych, w szczególności (...). Realizacja tych projektów prowadziła do rozwijania przez Wnioskodawcę wiedzy w szczególności w zakresie projektowania konstrukcji wyrobów, form wtryskowych, właściwości materiałowych oraz parametrów procesu (...). 2020 r.(...) 2021 r.(...).

2022 r.(...) 2023 r.(...) 2024 r.(...) 2025 r.(...) Wskazane we wniosku „Przykładowe rodzaje problemów rozwiązywanych w toku prac" nie stanowią samoistnych projektów Grupy II. Przedstawiają one rodzaje niepewności technicznych i zagadnień konstrukcyjno-technologicznych, które mogły ujawniać się w trakcie realizacji konkretnych projektów należących do Grupy I lub Grupy II.

W przypadku każdego projektu konkretny charakter problemu zależały od indywidualnej kombinacji takich czynników jak geometria wyrobu, konstrukcja formy, rodzaj i właściwości tworzywa, grubość ścian, miejsce doprowadzenia tworzywa, układ chłodzenia i wypychania, parametry procesu (...) oraz wymagane właściwości funkcjonalne produktu. Wskazane we wniosku rodzaje problemów służą zatem zobrazowaniu obszarów niepewności technicznej występujących podczas prowadzenia prac rozwojowych, a nie przedstawieniu katalogu rutynowych usterek usuwanych w ramach bieżącej działalności produkcyjnej. Projektem jest wyodrębnione przedsięwzięcie mające konkretny cel, zakres, personel, dokumentację i rezultat.

Problem techniczny jest natomiast zagadnieniem rozwiązywanym w ramach takiego projektu. Prace w projektach objętych wnioskiem były wyrazem twórczości intelektualnej Wnioskodawcy i jego pracowników, miały charakter kreatywny, a nie odtwórczy oraz były nastawione na opracowanie oryginalnego rozwiązania nowego co najmniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy (dotyczy to wyłącznie projektów objętych wnioskiem). Wnioskodawca nie kwalifikował do ulgi prostego odwzorowania wyrobu, wykonywania według kompletnej dokumentacji klienta, standardowego przezbrojenia, zmiany koloru, typowej naprawy ani innych prac rutynowych.

Określenie „unikatowy" należy rozumieć w odniesieniu do konkretnej konfiguracji wymagań, wyrobu, formy i procesu opracowanej przez zespół, a nie jako twierdzenie, że na świecie nie istniał żaden produkt pełniący podobną funkcję. W każdym projekcie objętym wnioskiem nowe i oryginalne były co najmniej rozwiązania konstrukcyjne lub technologiczne wypracowane w przedsiębiorstwie, a ich rezultat nie był z góry oczywisty. W Grupie I twórczość przejawiała się (...). W Grupie II twórczość przejawiała się w opracowaniu dedykowanej konstrukcji formy i procesu: (...). W każdym przypadku punktem wyjścia był cel funkcjonalny, natomiast sposób jego osiągnięcia był wypracowywany przez Wnioskodawcę.

W projektach stosowano (...). W zależności od projektu nowość obejmowała m.in. (...)L. Rozwiązania różniły się od wcześniej stosowanych u Wnioskodawcy nie pojedynczą cechą kosmetyczną, lecz (...) Każdy projekt objęty wnioskiem był prowadzony w sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Proces obejmował co najmniej (...). Harmonogram mógł być aktualizowany, gdy wyniki prób ujawniały potrzebę kolejnej iteracji. Nie pozbawiało to prac systematycznego charakteru, lecz stanowiło naturalny element procesu rozwojowego. Wspólnym celem Grupy I było opracowanie nowego lub istotnie ulepszonego wyrobu spełniającego wcześniej zdefiniowane parametry funkcjonalne i jakościowe.

Celem Grupy II było opracowanie narzędzia i procesu umożliwiających powtarzalne wytwarzanie tego wyrobu przy wymaganej jakości i w warunkach posiadanego parku maszynowego. Cele poszczególnych projektów nie ograniczały się wyłącznie do uzyskania określonego produktu, wykonania formy albo uruchomienia produkcji. Istotnym celem prac było także pozyskanie przez Wnioskodawcę nowej wiedzy technicznej i technologicznej dotyczącej sposobu projektowania i wytwarzania wyrobów o określonej geometrii, właściwościach funkcjonalnych i parametrach jakościowych.

W ramach projektów Wnioskodawca zmierzał w szczególności do ustalenia zależności pomiędzy geometrią wyrobu, konstrukcją formy, właściwościami tworzywa i parametrami procesu a szczelnością, wytrzymałością, stabilnością wymiarową, wielkością skurczu, sposobem chłodzenia, możliwością wypychania detalu oraz powtarzalnością procesu. Przed rozpoczęciem konkretnego projektu Wnioskodawca nie posiadał kompletnej wiedzy pozwalającej z góry określić rozwiązanie zapewniające uzyskanie wszystkich zakładanych parametrów.

Wiedza ta była zdobywana i rozwijana w toku projektowania, budowy lub modyfikacji form, przeprowadzania prób, analizowania wyników oraz wprowadzania kolejnych zmian konstrukcyjnych i procesowych. Celem projektów było ponadto zwiększenie know-how Wnioskodawcy oraz rozwój kompetencji zespołu w zakresie projektowania parametrycznego 3D, konstrukcji form wtryskowych, doboru materiałów, obróbki elementów form, ustalania parametrów procesu, wykonywania pomiarów i testów oraz identyfikowania i usuwania przyczyn wad technologicznych.

Wiedza uzyskana podczas realizacji projektu była utrwalana w modelach, rysunkach, dokumentacji konstrukcyjnej, wynikach prób i przyjętych rozwiązaniach procesowych, a następnie mogła być wykorzystywana jako punkt wyjścia podczas realizacji kolejnych przedsięwzięć. Tym samym cele projektów miały jednocześnie charakter produktowy, procesowy i poznawczy. Obejmowały opracowanie nowego albo istotnie ulepszonego wyrobu, stworzenie narzędzia i technologii umożliwiających jego wytwarzanie oraz zdobycie wiedzy o sposobie uzyskiwania określonych właściwości produktu i stabilności procesu.

Prace były finansowane ze środków własnych Wnioskodawcy, a koszty objęte wnioskiem nie zostały mu zwrócone w żadnej formie. W projektach zakończonych wynikiem pozytywnym osiągnięto funkcjonalny wyrób, zwalidowaną konstrukcję formy oraz stabilny zestaw parametrów procesu. W projektach lub iteracjach niezakończonych pełnym wdrożeniem rezultatem była udokumentowana wiedza o przyczynach niespełnienia określonych założeń i granicach zastosowania analizowanych rozwiązań. Zasoby ludzkie obejmowały konstruktorów i projektantów, pracowników narzędziowni, (...), osoby wykonujące pomiary i testy oraz osoby odpowiedzialne za koordynację merytoryczną.

Do kosztów osobowych kwalifikowano wyłącznie czas faktycznie przeznaczony na działalność B+R. Zasoby rzeczowe obejmowały oprogramowanie i stanowiska projektowe, park maszynowy narzędziowni, wtryskarki, urządzenia pomiarowe, formy próbne lub prototypowe, tworzywa, stale narzędziowe, elementy normalne i komponenty techniczne. Zasoby finansowe pochodziły ze środków własnych i były wyodrębniane w ewidencji. Wnioskodawca wskazuje, iż dla projektów stosowano harmonogram etapowy, obejmujący: (...).

Harmonogramy były przypisane do konkretnych projektów i dokumentowane m.in. w kartach projektów, zleceniach, dokumentacji technicznej, rewizjach modeli i rysunków, zapisach prób oraz protokołach odbioru lub zatwierdzenia. Co do zasady zrealizowano wszystkie etapy niezbędne do zweryfikowania założeń konkretnego projektu. Jeżeli wynik próby wskazywał na konieczność zmiany konstrukcji, termin kolejnego etapu był aktualizowany. Faktyczną realizację potwierdzają powstałe modele, rysunki, elementy form, próbne wypraski, wyniki testów i kolejne rewizje dokumentacji.

W odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu do uzupełnienia wniosku, tj. czy prowadzone prace w ramach każdego poszczególnego Projektu będącego przedmiotem wniosku obejmowały: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne oraz b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla opracowania nowego produktu, procesu lub usług i wprowadziły znaczące ulepszenia do już istniejących; - Wnioskodawca wskazał, że nie.

Projekty nie obejmowały badań podstawowych, tj. prac empirycznych lub teoretycznych nastawionych przede wszystkim na zdobycie wiedzy o podstawach zjawisk bez bezpośredniego zastosowania komercyjnego. Wnioskodawca nie prowadził opisanych prac wyłącznie na podstawie umowy lub porozumienia z podmiotami systemu szkolnictwa wyższego i nauki. Przedmiotem wniosku są własne prace rozwojowe prowadzone w przedsiębiorstwie.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca potwierdził, że prowadzone prace w ramach każdego poszczególnego Projektu będącego przedmiotem wniosku obejmowały prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich.

Przed rozpoczęciem projektów Wnioskodawca dysponował ogólną i praktyczną wiedzą z zakresu konstrukcji wyrobów i form wtryskowych, właściwości tworzyw, obróbki narzędziowej, technologii (...), metrologii, chłodzenia, wypychania i prowadzenia prób. Nie dysponował jednak wiedzą pozwalającą bez eksperymentalnej weryfikacji ustalić konkretną geometrię, rozwiązanie formy i parametry procesu spełniające łącznie wymagania danego projektu. W przykładzie (...). W projekcie nietypowego pojemnika brakowało wiedzy o zachowaniu nowej bryły podczas wypełniania, chłodzenia, wypychania i sztaplowania.

W projekcie kratki brakowało wiedzy o układzie perforacji i żeber zapewniającym właściwy kompromis funkcjonalny. W projekcie (...) brakowało wiedzy o stabilnym współdziałaniu nowej bryły, etykiety, chwytaków i parametrów procesu. Wiedza zdobyta w poprzednich iteracjach i projektach była wykorzystywana jako punkt wyjścia w kolejnych przedsięwzięciach, ale nie zastępowała ich prac rozwojowych. Ułatwiała formułowanie hipotez, dobór wariantów i ograniczanie przestrzeni poszukiwań. Każdy projekt wymagał jednak odrębnej weryfikacji ze względu na inną kombinację geometrii, materiału, funkcji i warunków procesu.

Pozyskana wiedza obejmowała w szczególności: zależności pomiędzy geometrią produktu i formy a przepływem tworzywa; wpływ skurczu, temperatury i chłodzenia na odkształcenia; wpływ układu wlewowego i miejsca (...) na niedolewy i linie łączenia; relację geometrii zamknięcia do szczelności i siły otwarcia; wpływ perforacji i żeber na ugięcie i pękanie; zasady stabilnego sztaplowania; dobór sposobu wypychania; oraz współdziałanie etykiety (...), elektrostatyki, chwytaka i parametrów cyklu.

Wiedza dotyczyła przede wszystkim inżynierii mechanicznej, konstrukcji maszyn i narzędzi, technologii przetwórstwa polimerów, inżynierii materiałowej, mechaniki i wytrzymałości materiałów, wymiany ciepła, metrologii technicznej, automatyki przemysłowej oraz organizacji eksperymentu technologicznego. W każdym projekcie łączono i kształtowano istniejącą wiedzę o właściwościach tworzywa, konstrukcji wyrobu, konstrukcji formy, obróbce narzędziowej, parametrach (...), chłodzeniu, pomiarach i testach. Efektem było opracowanie konkretnego, nowego dla Wnioskodawcy zastosowania tej wiedzy: modelu produktu, dedykowanego narzędzia, zweryfikowanych parametrów procesu oraz udokumentowanego know-how.

Czynności rutynowe i okresowe pozostawały poza tym zakresem. Koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć jako koszty kwalifikowane ulgi B+R, stanowiły koszty uzyskania przychodów w latach podatkowych, za które mają podlegać odliczeniu. Wnioskodawca nie obejmuje odliczeniem wydatków, które nie zostały rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów, zostały mu zwrócone w jakiejkolwiek formie albo zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku na innej podstawie. W odniesieniu do materiałów przeznaczonych na wykonanie lub modyfikację form Wnioskodawca obejmuje pytaniem nr 3 wyłącznie wydatki ujęte bezpośrednio jako koszty uzyskania przychodów.

Wydatki zwiększające wartość początkową środka trwałego nie są objęte tym pytaniem jako materiały i surowce.

Pytania

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że opisana działalność prowadzona w latach 2020-2025 w ramach Grupy I i Grupy II, w części obejmującej wyłącznie projekty spełniające wskazane kryteria i z wyłączeniem czynności rutynowych, stanowiła działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i 40 ustawy o PIT? 2. Czy należności pracowników i osób wykonujących umowy cywilnoprawne oraz finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia społeczne, przypisane do działalności badawczo-rozwojowej według rzeczywistego zaangażowania i właściwej proporcji czasu, mogą stanowić koszty kwalifikowane na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o PIT?

3. Czy wydatki na materiały i surowce bezpośrednio związane z opisanymi projektami, w tym tworzywa wykorzystywane do prób, materiały przeznaczone na wykonanie prototypowych form i ich modyfikacje oraz komponenty zużywane w toku testów, mogą stanowić koszty kwalifikowane na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT? 4. Czy Wnioskodawca, po spełnieniu wszystkich warunków ustawowych, może dokonać odliczenia kosztów kwalifikowanych dotyczących lat 2020-2025 przez złożenie odpowiednich korekt zeznań podatkowych za nieprzedawnione lata podatkowe?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność prowadzona w latach 2020 - 2025 w części obejmującej wyłącznie projekty spełniające kryteria przedstawione we wniosku oraz z wyłączeniem czynności rutynowych i okresowych, stanowiła działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i pkt 40 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei art. 5a pkt 40 ustawy o PIT odsyła w zakresie definicji prac rozwojowych do przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W ocenie Wnioskodawcy prace realizowane w ramach wyselekcjonowanych projektów spełniały wszystkie zasadnicze przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, ponieważ miały charakter: 1. twórczy, gdyż prowadziły do opracowywania nowych lub istotnie ulepszonych (...). Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji legalnej zwrotu „działalność twórcza”.

Natomiast definicja pojęcia „działalność twórcza” znalazła się w indywidualnych interpretacjach podatkowych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m. in w interpretacji z dnia 12 października 2018 r. sygn. 0115-KDIT2-1.4011 263.2018.2.MN: „Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe) działalność: 1 zespół działań podejmowanych w jakimś celu 2. funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś.

Semantyczna interpretacja wyrazu twórczość prowadzi zaś do wniosku, że może on wyrażać zarówno proces tworzenia, jak też jego wyniki, zgodnie bowiem z definicją Słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe): twórczy oznacza 1. mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia 2. dotyczący twórców.

Na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do której pośrednio odnosi się analizowany przepis, „działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia" (za Poźniak-Niedzielska, Niewęgłowski, Prawo autorskie. System prawa prywatnego, tom 13, pod redakcją prof. dr hab. Janusza Barty, wyd.

3, Warszawa 2013, str. 9).” Definicja pojęcia „działalność twórcza” została także zamieszczona w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: „działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś).

W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.” Ponadto zgodnie z ww. Objaśnieniami „twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony.

Twórczym charakterem prac może być w szczególności także, opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku, gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.” W ww. Objaśnieniach wskazano także: „(...) twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.” Zatem, zgodnie z Objaśnieniami IP Box, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś.

Cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że rezultat (przejaw) takiego działania, choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Z zakresu działalności B+R należy wyłączyć działania o charakterze rutynowym. 2. systematyczny, ponieważ były prowadzone według przyjętego planu, obejmującego określenie wymagań, opracowanie koncepcji, modelowanie i projektowanie, wykonanie dokumentacji technicznej, budowę albo modyfikację formy, przeprowadzenie prób wtryskowych, testowanie oraz wprowadzanie zmian konstrukcyjnych i technologicznych.

W Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX zostało wskazane, iż: „systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.” W dalszej części ww. Objaśnień wskazano, iż: „W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną [działalność] w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu.

Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej.” 3. ukierunkowany na zwiększenie zasobów wiedzy oraz tworzenie nowych zastosowań, ponieważ ich realizacja pozwalała Wnioskodawcy zdobywać i wykorzystywać wiedzę dotyczącą między innymi konstrukcji cienkościennych wyrobów z tworzyw sztucznych, geometrii zamknięć, szczelności pojemników, wytrzymałości mechanicznej, sztaplowania, przeciwdziałania deformacjom, parametrów procesu (...), konstrukcji form oraz dostosowania produktów do wymagań klientów i warunków ich użytkowania.

Odnosząc się do kryterium zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX wskazano: „W związku z tym, że ustawodawca dla potrzeb preferencji IP Box, czy też ulgi B+R, też ulgi B+R, nie zdefiniował sformułowania «zwiększenia zasobów wiedzy», nie jest jasne czy zasoby wiedzy odnoszą się do wiedzy ogólnej, wiedzy pracowników, wiedzy w przedsiębiorstwie, czy też wiedzy w danej dziedzinie przemysłowej lub naukowej.

Nie ma zatem przeszkód, aby przyjąć, że sformułowanie «zwiększanie zasobów wiedzy» odnosi się wyłącznie do wiedzy danego przedsiębiorstwa, gdyż ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy.

Istotny jest element celowościowy w postaci zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania jej do tworzenia nowych zastosowań, niezależnie od tego czy zastosowania te obejmują wyłącznie jedno przedsiębiorstwo czy też całe państwo, kontynent lub świat.” Przykładowy model realizacji projektów obejmował analizę wymagań funkcjonalnych i wymiarowych, przygotowanie modeli 3D, opracowanie konstrukcji produktu i formy, wykonanie prototypów, próby (...), ocenę jakości uzyskanych elementów oraz kolejne modyfikacje konstrukcji i parametrów procesu.

W toku prac rozwiązywane były problemy dotyczące między innymi niedostatecznej szczelności, deformacji produktu po ostygnięciu, pękania elementów, niewłaściwego rozkładu naprężeń, problemów z wypełnieniem formy, niedopasowania elementów oraz niestabilności procesu produkcyjnego. Rezultat poszczególnych projektów oraz sposób osiągnięcia wymaganych parametrów nie były z góry oczywiste. W momencie rozpoczęcia prac Wnioskodawca nic dysponował kompletną wiedzą pozwalającą na bezpośrednie opracowanie rozwiązania spełniającego wszystkie wymagania. Konieczne było przeprowadzenie prac projektowych, konstrukcyjnych, technologicznych i testowych oraz weryfikowanie przyjętych założeń w praktyce.

W konsekwencji działalność prowadzona w latach 2020-2025 w ramach Grupy I i Grupy II, ograniczona do projektów spełniających kryteria wskazane we wniosku, stanowiła działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i pkt 40 ustawy o PIT. Zdaniem Wnioskodawcy, należności pracowników i osób wykonujących pracę na podstawie umów cywilnoprawnych oraz finansowane przez Wnioskodawcę składki na ubezpieczenia społeczne mogą stanowić koszty kwalifikowane na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 i pkt 1a ustawy o PIT, w części odpowiadającej rzeczywistemu zaangażowaniu tych osób w działalność badawczo-rozwojową.

Na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT kosztami kwalifikowanymi mogą być należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz finansowane przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony przez pracownika na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w jego ogólnym czasie pracy w danym miesiącu.

Z kolei art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o PIT obejmuje należności z tytułów wskazanych w art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy o PIT oraz finansowane przez płatnika składki na ubezpieczenia społeczne, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności B+R pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie danej usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu. W przypadku gdy dana osoba wykonuje zarówno prace B+R, jak i czynności związane z działalnością standardową, do kosztów kwalifikowanych może zostać zaliczona wyłącznie odpowiednia część jej należności i składek.

Proporcja powinna odpowiadać rzeczywistemu zaangażowaniu tej osoby w prace B+R w danym miesiącu. Podstawę ustalenia proporcji może stanowić prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja czasu pracy albo inna rzetelna dokumentacja pozwalająca przypisać czas pracy do określonych projektów i czynności. Z kosztów kwalifikowanych należy wyłączyć wynagrodzenie dotyczące okresów, w których dana osoba faktycznie nie wykonywała działalności B+R, jak również część odnoszącą się do czynności produkcyjnych, administracyjnych lub rutynowych niezwiązanych bezpośrednio z pracami B+R.

Tym samym należności pracownicze i cywilnoprawne oraz odpowiadające im składki finansowane przez Wnioskodawcę mogą być kosztami kwalifikowanymi w zakresie określonym w art. 26e ust. 2 pkt 1 i pkt 1a ustawy o PIT, pod warunkiem ich właściwego wyodrębnienia i przypisania do działalności badawczo-rozwojowej. Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z realizacją opisanych projektów, w tym tworzyw wykorzystywanych do prób, materiałów przeznaczonych na wykonanie prototypowych form i ich modyfikacje oraz komponentów zużywanych w toku testów, mogą stanowić koszty kwalifikowane na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT.

Przepis art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT stanowi, że za koszty kwalifikowane uznaje się wydatki na nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Warunkiem zakwalifikowania wydatku jest istnienie bezpośredniego związku między nabyciem danego materiału lub surowca a realizacją określonych prac B+R. Wnioskodawca powinien zatem posiadać dokumentację pozwalającą przypisać wydatek do konkretnego projektu lub etapu prac rozwojowych. Kosztami kwalifikowanymi nie będą natomiast materiały zużywane w ramach zwykłej produkcji seryjnej ani materiały, których związku z działalnością B+R nie można odpowiednio wykazać.

Jeżeli ta sama kategoria materiału jest wykorzystywana zarówno w działalności B+R, jak i w produkcji standardowej, odliczeniu może podlegać wyłącznie część faktycznie wykorzystana na potrzeby prac B+R. Należy jednocześnie rozróżnić materiały zużywane w toku budowy lub modyfikacji prototypowej formy od nakładów prowadzących do wytworzenia środka trwałego. Jeżeli dana forma została przyjęta do ewidencji środków trwałych, konieczna będzie odrębna ocena czy wydatki zwiększają jej wartość początkową i mogą być rozliczane w uldze B+R poprzez odpisy amortyzacyjne, a nie bezpośrednio jako materiały i surowce.

Odpowiedź na pytanie nr 3 powinno zatem obejmować te materiały, które są ujmowane jako koszty uzyskania przychodów i pozostają bezpośrednio związane z pracami B+R, a nie wydatki rozliczane jako wartość początkowa środka trwałego. Zdaniem Wnioskodawcy, po spełnieniu wszystkich warunków przewidzianych w ustawie o PIT oraz w Ordynacji podatkowej, jest on uprawniony do dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych dotyczących lat 2020-2025 poprzez złożenie korekt właściwych zeznań podatkowych za okresy, w odniesieniu do których zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu.

Wnioskodawca będzie również uprawniony do stosowania ulgi B+R w latach przyszłych, jeżeli przyszła działalność będzie prowadzona zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym i zostaną spełnione wszystkie ustawowe przesłanki odliczenia. Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej podatnicy mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Korekta następuje przez złożenie deklaracji korygującej. Uprawnienie to może podlegać ograniczeniom między innymi w przypadku prowadzenia postępowania podatkowego albo kontroli podatkowej w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą.

Prawo do korekty umożliwia podatnikowi uwzględnienie przysługującego mu odliczenia, które nie zostało wykazane w pierwotnym zeznaniu, pod warunkiem że nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nie występują inne ustawowe przeszkody do dokonania korekty. Z wydawanych indywidualnych interpretacji podatkowych wynika, że w korekcie zeznania można zmieniać informacje dotyczące przysługujących podatnikowi ulg.

Warunkiem dokonania odliczenia za lata historyczne będzie w szczególności: wykazanie, że projekty realizowane w danym roku stanowiły działalność badawczo-rozwojową; ustalenie wysokości kosztów kwalifikowanych odrębnie dla każdego roku podatkowego; wykazanie, że wydatki stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy; prowadzenie ewidencji pozwalającej wyodrębnić koszty działalności B+R; uwzględnienie właściwych dla danego roku limitów i zasad odliczenia; wyłączenie kosztów zwróconych Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie; wyłączenie kosztów, które zostały już wcześniej odliczone; uwzględnienie ewentualnych ograniczeń związanych ze zwolnieniami podatkowymi lub prowadzeniem działalności na podstawie decyzji o wsparciu; złożenie właściwego zeznania korygującego wraz z wymaganymi załącznikami dotyczącymi ulgi B+R; dokonanie korekty przed upływem właściwego terminu przedawnienia.

W konsekwencji zarówno dokonanie historycznego odliczenia za lata 2020-2025 poprzez korekty zeznań za nieprzedawnione okresy, jest prawnie dopuszczalne, pod warunkiem spełnienia przez Wnioskodawcę wszystkich przesłanek wynikających z ustawy o PIT i Ordynacji podatkowej. Dotychczasowa praktyka interpretacyjna organów podatkowych Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie również w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczącej stosowania ulgi badawczo-rozwojowej przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych.

Z wydawanych interpretacji wynika, że działalność polegająca na projektowaniu i wytwarzaniu nowych lub istotnie ulepszonych produktów, form, narzędzi i oprzyrządowania może stanowić działalność badawczo-rozwojową, jeżeli jest prowadzona w sposób twórczy, systematyczny i metodyczny, wymaga rozwiązania problemów technicznych lub technologicznych oraz prowadzi do zwiększenia zasobów wiedzy przedsiębiorstwa i wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W szczególności w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.596.2018.4.RK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawidłowość stanowiska dotyczącego kwalifikacji wydatków poniesionych na formy wtryskowe konieczne do przeprowadzenia procesu produkcyjnego jako związanych z pracami rozwojowymi w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT. Interpretacja ta potwierdza, że opracowywanie i wytwarzanie form wtryskowych może stanowić element prac rozwojowych, jeżeli służy zaprojektowaniu i uruchomieniu nowego albo ulepszonego rozwiązania produkcyjnego.

Podobne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.198.2023.2.AA, dotyczącej działalności obejmującej opracowywanie, projektowanie, modernizację i wytwarzanie przyrządów, urządzeń, części maszyn oraz oprzyrządowania produkcyjno-pomiarowego. Organ uznał za prawidłowe stanowisko podatnika prowadzącego prace twórcze, których rezultaty były utrwalane między innymi w postaci modeli, dokumentacji technologiczno-rysunkowej, programów wykonawczych oraz dokumentacji fotograficznej.

Okoliczności te są zbliżone do działalności Wnioskodawcy, który opracowuje modele 3D produktów i form, dokumentację konstrukcyjną oraz rozwiązania technologiczne, a następnie weryfikuje je podczas prób wtryskowych i testów funkcjonalnych. Na możliwość uznania za działalność badawczo-rozwojową projektów realizowanych na indywidualne zamówienia klientów wskazuje również interpretacja indywidualna z dnia 28 października 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.476.2024.2.KKA.

Dotyczyła ona przedsiębiorcy samodzielnie opracowującego koncepcję rozwiązania, dobierającego materiały i technologie, budującego urządzenia oraz prowadzącego ich testy i kalibrację na podstawie ogólnych wymagań funkcjonalnych przekazanych przez klientów. Organ potwierdził w niej, że realizacja prac w odpowiedzi na zapotrzebowanie konkretnego klienta nie pozbawia ich charakteru badawczo-rozwojowego, jeżeli właściwe rozwiązanie konstrukcyjne i technologiczne jest wypracowywane przez podatnika w ramach zaplanowanego, twórczego i obarczonego niepewnością, techniczną procesu.

Stanowisko Wnioskodawcy wzmacnia także interpretacja indywidualna z dnia 13 czerwca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.314.2025.2.MC, dotycząca podatnika PIT prowadzącego działalność w sektorze (...). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że projekty obejmujące twórcze i systematyczne prace nastawione na pozyskiwanie nowej wiedzy oraz tworzenie nowych produktów mogą stanowić działalność badawczo-rozwojową. Organ zaakceptował również możliwość kwalifikowania, po spełnieniu warunków ustawowych, kosztów wynagrodzeń pracowników faktycznie zaangażowanych w działalność B +R oraz kosztów materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzonymi pracami.

Analogiczne wnioski wynikają z interpretacji indywidualnej z dnia 16 maja 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.115.2025.3.KKA, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził na gruncie ustawy o PIT, że prace projektowe spełniające kryteria twórczości, systematyczności oraz zwiększania zasobów wiedzy mogą stanowić działalność badawczo-rozwojową i uprawniać podatnika do zastosowania odliczenia przewidzianego w art. 26e ustawy o PIT. Możliwość uznania kosztów wynagrodzeń oraz wydatków na materiały i surowce za koszty kwalifikowane została ponadto potwierdzona w interpretacji indywidualnej z dnia 27 lipca 2022 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.387.2022.2.PS.

Organ uznał za prawidłowe stanowisko podatniczki w zakresie możliwości zastosowania ulgi B+R oraz kwalifikacji wynagrodzeń pracowników uczestniczących w pracach badawczo-rozwojowych i materiałów oraz surowców wykorzystywanych w realizacji projektu. Powyższe znajduje bezpośrednie przełożenie na działalność Wnioskodawcy, który zamierza ujmować w kosztach kwalifikowanych wyłącznie odpowiednią część należności osób rzeczywiście zaangażowanych w prace B+R oraz materiały i surowce, których zużycie można bezpośrednio przyporządkować do realizacji określonych projektów rozwojowych.

Przywołane interpretacje zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podatników i nie stanowią bezpośredniego źródła ochrony prawnej dla Wnioskodawcy. Pokazują jednak utrwalony kierunek wykładni art. 5a pkt 38 i 40 oraz art. 26e ustawy o PIT, zgodnie z którym działalność produkcyjna może obejmować wyodrębnione przedsięwzięcia o charakterze badawczo-rozwojowym, jeżeli wymagają one twórczego opracowania nowych lub istotnie ulepszonych produktów, narzędzi albo procesów, są realizowane według zaplanowanego schematu, wiążą się z niepewnością techniczną oraz prowadzą do zdobycia i praktycznego wykorzystania nowej wiedzy.

W ocenie Wnioskodawcy działalność opisana w stanie faktycznym niniejszego wniosku posiada właśnie takie cechy, przy czym z zakresu ulgi wyłączane były i są wszelkie czynności rutynowe, odtwórcze, okresowe oraz związane ze zwykłą produkcją seryjną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Zaznaczam, że nie dokonałem oceny tej części Pani stanowiska, która wykracza poza zakres przedstawionego stanu faktycznego oraz sformułowanych pytań. Powołane w treści wniosku interpretacje indywidualne nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości Pani stanowiska. Nie negując tych rozstrzygnięć, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego wyjaśniam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Zastrzegam również, że – stosownie do istoty Pani wniosku – przedmiotem tej interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych w poszczególnych latach podatkowych (art. 26e ust. 7 ustawy). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że interpretację tę wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych/przyszłych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.